woensdag 4 maart 2009

Facebook stalker

Gisterochtend las ik op Facebook in een statusboodschap van een van mijn FB-vrienden dat ze die dag opleiding volgde in het Brusselse kantoor waar ik werk. Ik had die FB-vriendin, een bekende blogster, nog maar één keer IRL ontmoet op een blogmeet in Gent. Dadelijk trok ik op onderzoek uit. Ik slaagde er vlug in het lokaal waar de opleiding plaatsvond te traceren.

Ik wou haar goeiedag gaan zeggen. Ik zou haar eens verrassen. Je Facebook stalker heeft je gevonden, plande ik als begroeting. Misschien. Bij wijze van grap, niet om haar de stuipen op het lijf te jagen. Hoewel. Ik heb slechte ervaringen met dergelijke grapjes. Sommige mensen nemen ze bloedernstig. Maar had ze dan niet zelf op Facebook (via haar gsm en twitter dan nog) moeten meedelen waar ze zich juist bevond?

Ik ben enkele keren gaan kijken of ik haar niet zag tijdens een van de vermoedelijke pauzes. Maar ik merkte haar niet op. Ik kon daar ook niet de hele tijd rondhangen of het klaslokaal binnengaan. En er moet ook nog gewerkt worden.

In de late namiddag controleerde ik mijn privémail. Er zat een berichtje in van haar dat 's middags verstuurd was: Heb ik jou daarstraks niet in de gang gezien? Leuk! Blijkbaar had ik haar ergens mislopen of niet opgemerkt. Maar 't was toch in orde gekomen: zij had mij wel opgemerkt! Aalterse politica gespot hier in de gang, schreef ik als commentaar bij haar statusboodschap op Facebook. Om het goed te maken dat ik haar niet gezien of niet herkend had. Vrouwen durven immers nogal eens van look veranderen.

Naschrift 11.3: ik heb haar ondertussen toch ontmoet en zonder probleem herkend. Onze blogster is namelijk ook kandidaat voor de sp.a bij de verkiezingen van 7 juni. Blijkbaar heb ik haar die ene keer in de gang gewoon mislopen.

1 opmerking:

fietsbult zei

Peilingen doen media verkopen. Dat is hun grootste verdienste.