Marianne

Marianne
Originally uploaded by degentsezwijger

De cover van P-magazine van 5 april 2000.
Met Marianne Dupon, ex-vrouw van Hilde 'Yasmine' Rens.

Een mooie vrouw, niet? Al eens de moeite om je daarvoor van kant te maken als je dat allemaal ineens moet missen. Nee, die opmerking is absoluut ongepast. Excuus voor die flauwe machopraat!

Ik heb Marianne één keer in het echt ontmoet in een café in Antwerpen-Zuid waarvan ik de naam vergeten ben. Het was een ontmoeting van internetfanaten van het programma De Mol, net na afloop van de tweede reeks. Ik heb even met Marianne gepraat.

De fotoshoot van P-magazine met Marianne was toen net uit. Ik ben geen verzamelaar van pin-ups (ik ben immers Louis-Paul Boon niet!), maar ik heb dit nummer tot nu toe bewaard. Ondanks een verhuis enkele jaren geleden.

Marianne moet zich nu ongelooflijk rot voelen. Een zelfmoord is erger voor diegenen die achterblijven. Schuldvragen zijn in die omstandigheden pointless, maar ze worden toch gesteld.

Eigenlijk een ongelooflijk romantisch verhaal. Donkere, tragische romantiek dan. Het flauwvallen van Marianne op de uitvaart en de hatemail die ze krijgt inclusief. Zoals in een negentiende eeuwse roman uit de hoog-romantiek. Niet meer van deze materialistische tijd.

Het waren twee 'schoon madammen'. Hilde mocht er absoluut ook zijn. Haar heb ik nooit in het echt ontmoet, maar op tv leek het me wel een toffe. O zo jammer, maar ook tragiek maakt deel uit van het leven.

Pc-frustratie

Gelezen op www.taalblad.be en o zo herkenbaar!

Man schiet met pistool op weerbarstige computer
vrijdag, 3 juli 2009

Een computer die niet wil meewerken, het is een frustratie die iedereen wel kent. Die frustratie afreageren op kantoormateriaal dat toevallig in de buurt ligt, is ook heel herkenbaar. Het is ook algemeen bekend dat Italianen een nogal hevig temperament hebben. Een 68-jarige Italiaan maakte het toch wel heel bont, toen zijn computer voor de zoveelste keer blokkeerde. Hij haalde zijn pistool uit de kast en maakt met vijf schoten een einde aan het leven van zijn computer.

Zijn familieleden schrokken zich een bult en waarschuwden de politie . De man moest voor ondervraging mee naar het bureau, maar mocht meteen terug naar huis. Hij bleek een wapenvergunning te hebben voor het pistool en een computer vermoorden is voorlopig niet strafbaar.

The King of Pop

Gisterennacht tussen 12.00 en 01.00 was het op Facebook met Michael Jackson echt een spelletje 'doet-ie-het-of-doet-ie-het-niet'.

In het laatavondjournaal (waarnaar ik toevallig keek vanwege Yasmine) had ik gezien hoe Michael Jackson ineens naar het ziekenhuis gevoerd was. Toen was er nog geen sprake van een overlijden.

Rond middernacht doken de eerste niet-bevestigde geruchten dat Wacko Jacko dood was op. Een Amerikaanse showbizzsite www.TMZ.com was de eerste. De andere serieuzere media hielden het nog op een coma. Geleidelijk aan namen ze het overlijdensbericht over. Kort voor 01.00 zelfs CNN en De Standaard.

Een verrassend overlijden en toch weer niet. De man was al op sterven na dood. Ik had weinig voeling met Michael Jackson, al was het een generatiegenoot.

De onverwachte zelfmoord van Yasmine heeft me veel meer aangegrepen. Nochtans had ze alles voor een verder succesvol leven. Gewoon eventjes door die zure appel van de verloren liefde heenbijten. Dat moest toch mogelijk geweest zijn? Wat kunnen sommige van die media- en andere publieke figuren toch kwetsbaar zijn!

Coalities

Voor mensen die meer willen weten over regeringscoalities en de kleurrijke namen die die tegenwoordig krijgen, dit interessant artikel op Taalblad.be.

Het kind dat we naar alle waarschijnlijk in Vlaanderen gaan krijgen (CD&V-Sp.a-N-VA) heeft blijkbaar nog geen naam gekregen. Rooms-rood met een geel randje? Iemand een suggestie?

Nouvelle Vague - Dance with me

Een recente ontdekking van een man die pas vijftig geworden is. Ik wou mijn gasten (en mezelf) op mijn verjaardag verrassen met wat nieuwe muziek en kocht me in FNAC de derde CD van deze Franse covergroep van new wave-liedjes.

Hoewel covergroep hier wel een wat denigrerende omschrijving is, die deze groep onrecht aandoet. Deze Franse groep brengt echt wel heel eigen versies van de bekende new wave-hits uit mijn verloren jeugd. Het is een Bossa Nova-ritme naar het schijnt (daar ken ik niet zo veel van).

Naar kantoor in Brussel met de fiets

Fietstocht naar Brussel 15.5.09
Originally uploaded by degentsezwijger

Het is ondertussen al meer dan een maand geleden, maar door die verkiezingen ben ik er nog niet eerder toe gekomen om iets te schrijven over mijn exploot op 15 mei.

Die dag heb ik meegedaan aan een actie 'met de fiets naar kantoor' van de Bond Beter Leefmilieu in het kader van de Week van Vervoering.

Met de fiets van Gent naar Brussel en op tijd op kantoor zijn, het is geen lachertje. De start was bovendien in Heirnis. Ik moest vanuit De Pinte dus nog zeker 12 bijkomende kilometers fietsen.

Opgestaan om 4 uur. Stevig ontbijt genomen en om 4.45 aangezet, om zeker op tijd aan het vertrekpunt te raken. Het was nog donker. Ik had mijn pas gekochte iPod aan. Met een de vorige dag aangeschafte (oude) cd van Lenny Kravitz aanstaan. Zeker in die vroege duisternis, met bijna niemand anders op de weg, gaf dat een heel speciaal effect.

En lap! Wat me nog nooit overkomen is, gebeurde nu: een hindernis te laat opgemerkt in het donker. Ik moest hevig remmen, slipte en lag er! Maar het was niet zo erg: een kleine schaafwonde. Ik nam mijn fiets op en vertrok dadelijk opnieuw. Het was toch even scrikken, dat wel!

Ik was natuurlijk veel te vroeg aan het frietkot aan de Schelde in Gent. Na twintig minuten lanterfanten aan de Schelde kwamen de eerste deelnemers eraan. Rond zes uur vertrokken we naar Brussel met een twaalftal. Onderweg sloten er nog enkele anderen aan.

Het werd best een leuke tocht, al was het wat regenachtig, zoals je op de foto kan zien. Vanaf Aalst en zeker Asse werd het parcours selectiever. Er lagen toch enkele stevige hellingen op de route die gevolgd werd, langs bijna uitsluitend landelijke wegen. Op de steilste helling goooide ik de rest los. Maar die inspanning moest ik dra bekopen, want op het einde was zelfs een brug over de E40 een halve marteling.

Ik was blij als we in Brussel waren. Daar kregen we zelfs applaus van omstaanders. Om 9u15 prikte ik in op kantoor, op tijd dus!

Ik had de intentie 's avonds met de trein terug te keren. Bij nader inzien leek me dat toch niet zo'n goed idee: tijdens de vrijdagavondspits met de fiets op die overvolle treinen!

Ik ben dus maar met de fiets teruggereden, op mijn eentje ditmaal. Dan heb ik afgezien: in Brussel erg moeten zoeken naar de weg en diverse keren bijna aangereden. Brussel en omgeving uitraken met de fiets is geen sinecure als je geen uitgetekende route hebt. Ik wou de N9 Brussel-Gent volgen, maar in Asse veranderde die ineens in een autoweg waarop je niet mag fietsen.

En slecht weer! Vanaf Asse tot Lede hevige wind en striemende regen. Dat was een lijdensweg. Gelukkig verscheen de zon opnieuw vanaf Wetteren. De laatse kilometers naar Melle en dan via Merelbeke en Zwijnaarde naar De Pinte waren een makkie.

Totale afgelegde afstand: 140 kilometer. Niet slecht voor een werkdag! Voor herhaling vatbaar, maar niet meer dan een keer per jaar! Tot meerdere eer en glorie van Kyoto! En voor de terugtocht mag ik een beter plan verzinnen.

Verrassing als ik mijn fiets twee dagen later opnieuw wou gebruiken: platte band! Was me met deze fiets nog nooit eerder overkomen. Naar Brussel fietsen en terug eist zijn tol!

Feest

trouw De Pinte
Originally uploaded by degentsezwijger

Toen ik vanmiddag naar de bakker ging in het centrum van De Pinte, zag ik dat er aan de kerk een receptie aan de gang was van een trouw. Een nieuwe trend: de receptie geven onmiddellijk bij het buitengaan van de kerk. Ik vond het zo leuk dat ik mijn fototoestel gaan halen ben.

Morgen ben ik aan het feest: ik word er namelijk 50!
Een halve eeuw!
Zo'n mijlpaal dat het me toch wel de moeite leek om een feestje te bouwen.
Niets groots: enkel voor de dichtste familie en een paar héél goede vrienden. Maar ik heb er toch werk van gemaakt. Een beetje chaotisch, zeker een week na die kiescampagne, waarvan ik nog onvoldoende gerecupereerd ben. Uitnodigingen pas de laaste week verstuurd en zo. Sommige mensen waren natuurlijk verhinderd.

Maar het is me op een paar dagen toch gelukt alles in elkaar te boksen. Hopelijk valt het wat mee.