zondag 24 oktober 2010

Van een parachutemoord, een juryverdict en verontwaardiging


Tijd om nog eens in mijn pen te kruipen op mijn blog. Ik heb namelijk iets te zeggen: ik ben een beetje boos. En sociale media als Facebook en Twitter lenen zich niet goed om iets uit te leggen. De lichtheid van wat daar allemaal in enkele zinnen over deze cause célèbre beweerd wordt! Gelukkig zijn er ook nog blogs!

Ook ik heb met spanning uitgekeken naar de uitspraak van de jury in de parachutemoord. Ze was wat ik verwacht had. Om de eenvoudige reden dat ik van mening ben dat de beklaagde de moord ook begaan heeft. De verontwaardiging over de uitspraak verbaast me dan ook. Ik dacht dat velen dezelfde mening toegedaan waren. De jury in elk geval wel. Maar blijkbaar ligt dat bij brede lagen van de bevolking, en zeker bij vele surfers, anders.

Er is geen sluitend bewijs. Ik begrijp volkomen dat het botst met het rechtsgevoel van veel mensen dat een beklaagde veroordeeld wordt zonder materieel bewijs. Nochtans geeft het Strafwetboek een rechter de macht om iemand zonder bewijs te veroordelen, zoals de bekende strafpleiter Filip Van Hende in een column in De Standaard aangetoond heeft. Ook Vic Van Aelst, de advocaat van Els Clottemans, heeft in Ter Zake toegegeven dat Cassatie dat toelaat. Hij voegde eraan toe dat men daar zeer voorzichtig mee moet zijn. Ik ben het daarmee volkomen eens. Maar er zijn precedenten van beklaagden die veroodeeld werden voor moord zonder bewijs, zie bvb. de recente bekende studentenmoord in Gent.

Iemand heeft deze moord gepleegd, dat staat vast. En er waren alleen sterke aanwijzingen in de richting van Els Clottemans, niet naar een andere mogelijke dader. Ze had een duidelijk motief. Ze had ook de gelegenheid. Er is haar duidelijk gestoorde persoonlijkheid, waardoor ze het zou kunnen gedaan hebben. Er was verdacht gedrag naar de familie van het slachtoffer toe, sexuele avances naar de minnaar van Els Van Dooren na de moord. Er waren leugens, anonieme brieven, een precedent in Amerika, het gedoe met de pilot chute. Dat het gerecht maar eens uitzoekt wie die laatste anonieme brief tijdens het proces geschreven en/of verstuurd heeft. Er was haar gebrek aan emotie tijdens het proces en zelfs tijdens de uitspraak.

Maar een echt materieel bewijs was er niet. Toch heeft de Kamer van Inbeschuldigingstelling, beroepsrechters dus, Els Clottemans naar assisen verwezen. De jury had haar kunnen vrijspreken bij gebrek aan bewijs. Maar een meerderheid van de juryleden, en zelfs minstens de in de politieke wereld zo gegeerde tweederdemeerderheid heeft geoordeeld dat de aanwijzingen sterk genoeg waren om Els Clottemans schuldig te verklaren. Waarom men nu weer zo hevig het jurysysteem aanvalt begrijp ik niet goed. Deze mensen hebben hun werk gedaan, als vertegenwoordigers van het volk, zoals men het in de Angelsaksische wereld uitdrukt 'The Peope versus (in dit geval) Els Clottemans'. En ze hebben hun beslissing met ruime meerderheid genomen! Veel twijfel zal er dus wel niet geweest zijn. Als buitenstaanders met een onbevangen oordeel. Zouden beroepsrechters tot een andere uitspraak gekomen zijn? Ik denk het niet, want het parket wou de zaak voor assisen.

Dat deze veroordeling nu weer vooral op het conto van Jef Vermassen geschreven wordt, vind ik onterecht. Ik ben niet echt een fan van Vermassen. Het zal wel een goed strafpleiter zijn; ik heb hem echter nog nooit live horen pleiten. Ik ken de man enkel van in de media en koester een gezond wantrouwen voor figuren die zo veel in de media verschijnen. Maar had ik in die jury gezeten, ik had Els Clottemans ook veroordeeld. Eenvoudigweg omdat ik geloof dat ze het gedaan heeft en dat ze met die perfecte moord niet moet wegkomen. Met of zonder Vermassen!

De verontwaardiging over de uitspraak op het internet wordt mij een beetje te gortig! Ze gaat echt de populistische toer op. Vind ik. Iemand is veroordeeld voor moord zonder bewijs, inderdaad, maar er waren wel sterke aanwijzingen. Er was een duidelijk motief, enz. Er worden Facebookgroepen opgericht om Els Clottemans te steunen. Sorry, maar bij mij wekt die in elk geval niet veel sympathie op! Ze komt veel te koud, te berekend en te leugenachtig over. En ze was allesbehalve populair in het milieu van de parachutisten, waar vrijwel iedereen dacht dat zij het gedaan heeft..

En er is ook een Facebookgroep opgericht om Jef Vermassen neer te halen: Showbizz-Jef. Met een snel groeiend aantal aanhangers: 3.463 als ik deze blog voltooi. Toen ik eraan begon waren er 3.300. Die groep vind ik er echt over. Bij mij moeten ze daar niet mee afkomen! De man heeft een paar handtekeningen uitgedeeld, so what? Moest hij die schare fans ontgoochelen? Hij verschijnt veel in de media, maar hij wordt ook veel gevraagd! Moet hij nu veroordeeld worden omdat hij een proces gewonnen heeft? Moet heel die uitspraak op zijn rekening geschoven worden, alsof ze er zonder zijn toedoen niet geweest zou zijn? Neen, natuurlijk!

Zoals gezegd, ik word er een beetje boos van! Men kan van mening verschillen over een veroordeling wegens moord zonder sluitend bewijs, maar de gratuitheid en eenzijdigheid, het toogpraatgehalte van sommige beweringen vooral op het internet stuiten mij echt enorm tegen de borst! Het protest tegen de jury-uitspraak en Vermassen begint trekjes van massahysterie te vertonen, waarbij de deelnemers elkaar opjutten en er niet langer rationele argumenten zijn, maar alleen irrationele.

3 opmerkingen:

De Gentse Zwijger zei

Niemand leest nog blogs, afgezien van enkele grote en bekende. Je moet al via Facebook gaan om nog reactie te krijgen. Zoveel is nu wel bewezen. Gelukkig is mijn blog gekoppeld aan mijn Facebookaccount.

Ondertussen blijft de heisa op FB over de uitspraak verderduren. Ongelooflijk! En ik die meende dat de meesten overtuigd waren van haar schuld. Maar het feit dat er geen echt tastbaar bewijs is, beroert de gemoederen enorm. Mij niet gelaten, alleen overdrijven ze schromelijk. Je leest de gekste argumenten, die niet erg getuigen van kennis van zaken. En het gekap op Vermassen wordt gewoon onbetamelijk. Die man heeft gewoon de job gedaan waarvoor hij geëngageerd is, nl. zijn kliënt zo goed mogelijk verdedigen.

Centraal zei

En dan nog even dit; Vermassen is volgens mij een man met 2 gezichten. “Clottemans is een moordenaar, en moordenaars ontlopen hun straf niet”: aldus Vermassen. Ook al zijn er deze keer geen directe bewijzen, Clottemans zal hangen. Een media...geile manipulator als Vermassen zal daar voor zorgen. Intussen is het hek van de dam en in de zaak Leopold Storme zegt de openbare aanklager letterlijk tegen de jury:” Denk eraan mensen, dat er geen directe bewijzen nodig zijn om Storme schuldig te verklaren. Ze hadden die in Tongeren ook niet nodig.”. Een grandioze schande voor het gerecht en een blaam voor een openbaar aanklager. En om op bovenstaande uitspraak van een hypocriet als Vermassen terug te komen, hieronder enkele ECHTE moordenaars die hij ondanks harde bewijzen liet VRIJSPREKEN:


Brugge, 1986: Dokter Joseph C. probeert het hoofd van de medische dienst van een ziekenhuis te vermoorden. De vrouw overleeft de aanval, maar ze belandt wel in een rolstoel. Vermassen krijgt de man vrij.


Gent, 1989: Vrachtwagenchauffeur Antoine M. lijdt al jaren onder zijn drankverslaafde vrouw. Hun kinderen zijn verwaarloosd, het huis een puinhoop. Op een dag schiet hij haar dood. De jury gelooft ook hier in onweerstaanbare dwang.


Brussel, 1990: Op een dag verdwijnt een bakkersvrouw. Gaan werken bij de hoeren in Amsterdam, zegt bakker Harry. Drie jaar later vinden de speurders haar lijk onder het beton. De vrouw was verslaafd aan seks en had haar man het leven zuur gemaakt door van de ene minnaar naar de andere te fladderen. Ook hij wordt vrijgesproken.

Brugge, 1990: Vishandelaar Gustaaf staat aan het ziekbed van zijn manisch depressieve vrouw. Ze wil voor de zoveelste keer een eind maken aan hun huwelijk. De vishandelaar schiet haar dood. Volgens Vermassen wilde de man eigenlijk zelfmoord plegen, maar doordat de vrouw op het alarmbelletje boven haar bed duwde, werd hij verrast en schoot eerst op haar. De jury gelooft dat het een ongeluk was.

Gent, 1994: Damian Sanchez Carrasco, betrokken bij de ontvoering van Anthony De Clerck, gaat vrijuit wegens onzorgvuldig onderzoek. Vermassen toont aan dat de speurders er een knoeiboel van maakten.

Gent, 2004: Eddy Van Steen steekt zijn vrouw dood nadat hij een sms'je van haar minnaar had onderschept. Vermassen pleitte onweerstaanbare dwang. De jury is verdeeld maar toch gaat hij vrijuit. Het is de eerste assisenzaak van Vermassen sinds hij acht jaar eerder het pleit verloor in de beerputmoord.

Antwerpen, 2006: Verpleegster Els Op De Weerdt wordt beschuldigd van vergiftiging van haar terminale tante. Vermassen overtuigt de jury dat ze uit medelijden handelde.

Filip V

Anoniem zei

De columnist heftJef vermassen nog nooit in het echt horen pleiten. Ik wel, en ik heb ook al eens een dossier volledig opgevolgd waar hij de verdediger van iemand was. Ik heb toen méér gezien dan wat een volksjury ziet of hoort.Welnu, Jef heeft hier in de zaak van Els Clottemans een karikatuur gemaakt van onze rechtspraak , terwijl die al door het gammele onderzoek en de bevooroordeelde houding en uitspraken van de rechters in één enkele bepaalde richting gedreven werd. Hopelijk is het morgen niet mijnof jouw beurt. Want wat of hoe er ook door wie gebeurd is in deze zaak, de dag van de uitspraak is een zwarte dag geworden voor ons land. Wie kan nu nog enig vertrouwen hebben in zo'n klassengerecht??? Ik weet waar ik over spreek.