vrijdag 30 mei 2008

Kasteel van de Rode Ridder


Voor degenen onder ons die heimwee hebben naar hun jongensjaren (of degenen die nog in hun jongensjaren zitten, misschien zijn die er ook wel): het kasteel van de Rode Ridder wordt volgende zondag plechtig heropend.

Het gaat om het Kasteel van Horst, dat zich ergens in het Hageland, in de omgeving van Aarschot bevindt. Het kasteel dateert uit de 15de eeuw. De Rode Ridder zou er ooit langs geweest zijn. Ik weet wel niet precies om het nu om de stripversie van Willy Vandersteen of de jeugdboekenreeks van Leopold Vermeiren gaat. Volgens Wikipedia - altijd wel een nuttig instrument om bij de hand, of liever bij de muis, te hebben - gaat het bij beide auteurs om dezelfde Rode Ridder. Hoe dan ook, ik heb beide reeksen als kind verslonden.

Vorig jaar kocht het Vlaamse Gewest dit kasteel aan. Om die heropening te vieren organiseert de afdeling Groen en Bos van de Vlaamse gemeenschap volgende zondag 1 juni een wandeling op het domein, dat jarenlang voor het publiek gesloten was.

5 opmerkingen:

Els zei

jongensjaren: neen, de meisjes kennen de Rode Ridder niet hoor.

De Gentse Zwijger zei

Het is toch in de eerste plaats jongensliteratuur, Els.
Een belangrijk element (zoniet het belangrijkste) in dat soort literatuur is immers de identificatie met het hoofdpersonage.

Maar ik las de boeken van mijn iets oudere zus ook, bvb. de reeks De Olijke Tweeling (ik geloof van Enyd Blyton), klassiekers als 'Onder Moeders Vleugels', etc.

Zapnimf zei

En? Ben je gaan wandelen daar?

Els VE zei

Veel meisjes willen zich net zo graag als jongens identificeren met het avontuurlijke, intelligente en sterke personage. Als kind heb ik veel Rode Ridders gelezen, zowel de strips als de boeken. Andere meisjes hebben daar misschien niet de gelegenheid toe, maar bij mij waren ze dankzij mijn jonge "nonkels" beschikbaar en ze werden mij ook gepresenteerd als "tof".

Dit door conservatief georiënteerde mensen gecrëeerd onderscheid is er wellicht de oorzaak van de jongens én meisjes soms maar de helft van de beschikbare jeugdliteratuur lezen.

Mocht ik pedagoog zijn dan zou ik mij daar graag op toeleggen.

Nu is het wel zo dat de Rode Ridder etc. laagdrempelig is en dat in gezinnen waar veel jeugdliteratuur circuleert Enid Blyton met haar Vijf detectives en De Vijf maar een deeltje van de te lezen boeken zal uitmaken.

De Dolle Tweeling was voor mij écht te stereotiep.

Voor de rest heb ik zo massaal veel jeugdliteratuur gelezen dat ik meen daar een goed inzicht in te hebben.

Identificatie met een man in het rood die Johan heet en af en toe een kosmisch wezen genaamd Galaxa kust en moet afrekenen met een zekere Bahaal lijkt me ook voor jongens niet aan te raden.

Niet-stereotype helden zijn toch iets meer aan te raden voor kinderen: Pipi Langkous bijvoorbeeld als meisje/halve jongen en Harry Potter als machtige tovenaar met een klein hartje..

enz
enz
enz

Ik ben zeer gelukkig dat ik mij niet heb geidentificeerd met de dolle tweeling.

De Gentse Zwijger zei

@ Els: Amai, wat een discussie! It's beyond me!
@ Zapnimf: nee, ik ben daar niet geweest. Het is wat te ver van bij mij. Bij gelegenheid bezoek ik dat kasteel wel eens.