Exit Wouter

Verrassing daarnet op het tv-journaal: Wouter Van Bellingen verlaat de VlaamsProgressieven.

Zaterdag nog las ik in De Standaard dat de nieuwe naam van de VlaamsProgressieven SLP zou worden: Sociaal Liberale Partij. De krant maakte ook gewag van interne onenigheid en sloot een nieuwe leegloop niet uit.

En twee dagen later is het al zover: het gedoodverfde boegbeeld van Oost-Vlaanderen, nog de provincie waar Vl.Pro het sterkst staat, tevens de partijsecretaris, verlaat de partij!

De overblijvende VL.Pro'ers of SLP'ers of hoe ze in de toekomst ook mogen heten zouden er beter zelf de stekker uittrekken vooraleer het té zielig begint worden. Er blijven nog nauwelijks nationale of regionale boegbeelden over, behalve Geert Lambert zelf en Nelly Maes. Els Van Weert misschien, die haar vertrek al aangekondigd had. Of Bettina Geysen, die politiek verbrand is. En voor de rest: een aantal oude getrouwen, een aantal jonge enthousiastelingen. Vooral die laatsten willen er invliegen. Maar het laat zich aanzien dat hen volgend jaar alleen ontgoocheling wacht.

Het lot van VU-ID naar Spirit naar Vl.Pro naar SLP begint meer en meer op een Griekse tragedie te lijken. Politieke hybris, niet meer dan dat!
Tien kleine negertjes van Agathie Christie: nog een parallel die zich opdringt!

Ik betwijfel trouwens sterk of er wel een markt is voor een sociaal-liberale partij in Vlaanderen. Er is de concurrentie van figuren als een Herman De Croo en trouwens bijna het hele Zuidoost-Vlaamse liberale landschap dat zich sociaal noemt, bvb. ook in Aalst. Van een Marino Keulen in Limburg ook. Ik hoor het hem zo nog zeggen Ik ben een sociale liberaal. Niet te vergeten de denktank Liberales rond onder andere Dirk Verhofstadt, de broer van.

Er was (is?) het partijtje Solide, Sociaal Liberale Democraten, dat nooit van de grond gekomen is.
Kortom: het verschil met OpenVLD wordt bijzonder klein. Zeker nu ze, althans volgens De Standaard, bij de SLP wel nog sociaal mogen zijn, maar niet meer links.

Geert Lambert zou beter met zijn volgelingen naar OpenVLD trekken. Misschien zou het niet eens een slechte zaak zijn dat daar het meer progressieve segment versterkt wordt. De ware toekomst van het links-liberalisme! Wou OpenVLD trouwens geen 'Grote Volkspartij' worden of is dat plan alweer opgeborgen?

De rest van Vl.Pro kan verdeeld worden tussen Groen! (Nelly Maes?), Sp.a. N-VA ook, vooral bij de oude getrouwe Vlaamsgezinde leden.

Uiteraard wil ik niemand een dolk in de rug steken of natrappen. Maar als ik zelfs hier al mijn mening niet meer mag zeggen? Hopelijk sans rancune! Natuurlijk doet iedereen wat hem zelf het beste lijkt!

Overigens is het hier wat een politieke blog geworden de laatste tijd. Mijn blog is al van alles geweest: een fietsblog, een blog over (diverse vormen van) liefde, een opinieblog, ...
Het mooiste bewijs dat ik mij niet op één aspect laat vastpinnen, maar echt schrijf over wat me bezighoudt.

Hard tegen hard

Het gaat er hard aan toe bij de VlaamsProgressieven en de gewezen strijdmakkers die de partij onlangs verlaten hebben. Vooral in kringen rond Bettina Geysen en Bert Anciaux wordt in de pers met modder gegooid dat het niet mooi meer is. Een weinig fraai schouwspel, waarvan je je echt kan afvragen wat daar de maatschappelijke meerwaarde van is.

Ondertussen hergroeperen de overblijvers zich. Geert Lambert wil met een politiek van overconfidence rust en vertrouwen in zijn partij brengen. Er zouden al evenveel nieuwe leden als vertrekkers zijn. Op 18 januari, waarschijnlijk de datum van de nieuwjaarsreceptie, zou de nieuwe naam van de partij onthuld worden. En het wordt niet Spirit.

Al bij al is het goed voor de partij dat het kartel afgedaan heeft. Niemand geloofde er nog echt in. Het was meer een belemmering voor de partij geworden. Een soort dwangbuis. En ook dat Bert Anciaux de partij verlaten heeft is voor Vl.Pro op zich een goede zaak. Hij was een instabiele factor, want hij botste te zeer met de koers-Lambert. Nu kunnen ze volgend jaar voluit alles of niets spelen met alle neuzen in dezelfde richting. Erop of eronder. En blijkbaar is er nog een grote groep die erin gelooft. Waar moeten ze ook anders naar toe? Een verzameling politieke wezen, verenigd in een partij. Het Calimerogevoel, zo eigen aan de partij, zal ik soms wel wat missen: ik was er immers zo aan gewend.

Volgens de laatste berichten marcheren degenen die de partij verlaten hebben schoorvoetend op richting SP.a. Of toch de meesten. Een nieuw kartel of een nieuwe partij lijken op dit moment inderdaad uitgesloten.

Vorige week nog een verrassing: een gewezen kompaan uit het Gentse bestuur, tevens het enig OCMW-raadslid voor VlaamsProgressieven en een echte links-liberaal, is vertrokken naar OpenVLD. Een teken aan de wand? De sirenenzang van Open VLD zou wel eens te sterk kunnen blijken om een aparte links-liberale partij een kans te geven.

Ik ben benieuwd hoe het zal aflopen. Wat ze er volgend jaar van zullen maken.

Ook op persoonlijk vlak zijn de eerste gevolgen van de breuk zichtbaar. Politieke vrienden, dat zijn geen vrienden.! Mijn ma zei dat altijd. De recente gebeurtenissen geven haar gelijk.

Doek

Het doek is gevallen over de beslissing van Bert Anciaux. Ze is volkomen volgens de verwachting van de laatste dagen.

Ondertussen raakt de vriendschappelijke sfeer onder de vroegere Vlaams Progressieve wapenbroeders meer en meer verzuurd. De VlaamsProgressieven hebben een persmededeling verspreid dat ze het hoofdstuk Anciaux afsluiten. Dat Bert Anciaux vertrekt verwondert hen niet. Dat hij eerst een aantal anderen het pad liet effenen geeft naar verluidt een wrange nasmaak.

Op Facebook zijn meer en meer zure oprispingen van Vlaams Progressievelingen te lezen over de vertrekkers. Bedekt weliswaar.

De aderlating bij Vl.Pro is dan ook considerabel, nog afgezien van Bert. Nu is ook het hoofd van de studiedienst weg, naast een schepen in Mechelen en de lokale voorzitter.

Nelly Mas op Terzake. Ze kan het goed zeggen. Geert Lambert komt ook overtuigend over. Een beetje te zelfs. Toch wacht hen volgend jaar een vrijwel onmogelijke taak met een klein militantenbestand en nauwelijks kopstukken.

Inhoudelijk verschillen de vertrekkers inderdaad niet zo veel van de blijvers, zoals De Standaard al schreef. Ook ik niet. Het meningsverschil gaat over de te volgen strategie.

Modetrend

Op Facebook aan al je vrienden te kennen geven dat je uit de partij stapt.
Het wordt echt een trend!
Facebook was eerder op de hoogte van de uitstap van Jan Roegiers dan De Standaard Online!

Je vraagt je af wie ze volgend jaar bij Vl.Pro nog op de lijst gaan zetten.

En nu wachten op Bert Anciaux. Die maakt er echt een thriller van. Al kan er weinig twijfel meer bestaan over zijn uitstap. Alleen het moment van bekendmaking en de modaliteiten kunnen nog voor verrassing zorgen.

Nelly en Bert

Alweer politiek, maar ik kan het even niet laten. Uiteraard interesseren de lotgevallen van mijn ex-kompanen mij mateloos.

Nelly Maes heeft verklaard dat Bert Anciaux tegen maandag een beslissing moet nemen of hij in de partij blijft. Zoniet zal het partijbestuur de gepaste maatregelen nemen. Lees: hij wordt uit de partij gezet. Voorwaar een dreigement. In feite heeft ze gelijk: ze moeten zich bij Vl.Pro door Bert niet laten gijzelen.

Bert heeft al gereageerd. Hij zal tegen eind volgende week een beslissing nemen.

Wat zal Bert doen? Toch bij de socialisten?

Het leest als een thriller allemaal. Zal Vl.Pro volgend jaar de stunt van De Decker overdoen en de kiesdrempel halen? Of zal de partij ten onder gaan als de Titanic?
Ik ben zeer benieuwd!

The day after

De eerste dag in mijn nieuwe carrière als 'overloper'. Het heeft me zwaar emotioneel geraakt. Zoiets gaat niet in je koude kleren zitten. Ik heb lang getwijfeld. Soms moet je een beslissing kunnen nemen, een sprong durven wagen. Gistermiddag, daags na de fameuze partijraad van Vl.Pro en het daaropvolgende opblazen van het kartel door Caroline Gennez, leek me het juiste moment om radicaal een beslissing te nemen in iets wat al een week aan het broeden was.

Ik heb tijdens mijn zevenjarig engagement bij Spirit/Vl.Pro veel vrienden gemaakt, veel mensen leren kennen. Dat valt grotendeels weg. Nieuwe mensen zijn er nog niet in de plaats. Dat komt wel. Maar in het begin word je wellicht argwanend bekenen. Je moet als nieuwkomer je sporen verdienen. De partijcultuur is naar verluidt ook heel anders. Minder een opendebatcultuur bijvoorbeeld. En een ander soort mensen veelal. Dat schrok me een beetje af. Maar we zien wel.

Er mag ook gezegd: de omstandigheden waren speciaal. Verrassende wendingen waren bij Spirit/Vl.Pro nooit ver weg. En bovendien: een partij verlaten waarvan het voortbestaan op zijn minst zeer precair is, is niet echt oneervol. Eerder een uiting van politiek realisme. Veel militanten van Vl.Pro geloven er nog steeds in. Dat is hun goed recht. Ze zijn blij dat ze eindelijk van het juk van SP.a bevrijd zijn. Eindelijk een zelfstandige partij zonder schoonmoeder! Respect voor hun overtuiging. Ik geloof niet meer in de kansen van de partij: ook mijn goed recht!

Bovendien vind ik dat ze bij Vl.Pro nu aan politique politicienne doen. Een politieke partij kan nooit het doel op zich worden. Wel: wat wil je maatschappelijk bereiken? Wat wil je veranderen? Welke middelen staan daarvoor tot je beschikking? Ik lijk Bert Anciaux wel? (glimlacht)

Maar ik moet opletten wat ik hier schrijf. Natrappen zou ongepast zijn. Ik hoop bij de Vlaams Progressieven vrienden te behouden. Kan ooit nog van pas komen ook, naast het diep menselijke aspect.

Nog een mogelijke verrassing: het begint er stilaan naar uit te zien dat Bert Anciaux toch zal overstappen naar SP.a, al dan niet met een speciaal statuut. Met hem wellicht zijn familieclan en enkele Vlaamse parlementsleden. Als je alles goed en wel bekijkt: veel alternatieven zijn er niet, behalve stoppen met de politiek.

Als het zo ver komt: echt verbazingwekkend hoe een dubbeltje rollen kan in de politiek! Als hij zijn vader meebrengt zijn dat twee gewezen VU-voorzitters die naar de SP.a gaan. Onuitgegeven!

Einde kartel

Consternatie deze ochtend. Ik was gisterennacht opgebleven tot ik op Facebook via een partijgenoot de uitslag van de stemming in de partijraad van Vl.Pro vernomen had.

Toen ik deze morgen mijn krant uit de bus nam, zag ik dat er al een verdere evolutie was. De kop van De Standaard, editie Oost-Vlaanderen, loog er niet om: SP.a blaast kartel met Vl.Pro resoluut op.

Toen ik op kantoor arriveerde, bleek er met die voorpagina van De Standaard iets raars aan de hand: de kop van de editie West-Vlaanderen luidde: Vl.Pro blijft volledig verscheurd achter. In Antwerpen was de headline: Vl.Pro en SP.a op ramkoers! Duidelijk een verschil in timing tussen de diverse edities!

Het is dus zover: het progressieve kartel heeft er gelegen. Het zat er al een tijdje aan te komen. Misschien maar beter ook: nu kunnen de kartelpartners elkaar niet langer de schuld van een eventuele verkiezingsnederlaag toeschuiven.

Toch is het ook jammer. Zeker ook voor mij, want mijn geloof in de leefbaarheid van Vl.Pro als afzonderlijke partij was al een tijdje naar een absoluut dieptepunt gezakt. Maar ook en vooral voor Vlaanderen: in een klimaat van toenemende verrechtsing gaan twee progressieve partijen elkaar dan nog eens vliegen afvangen. Daar zullen enkel de De Deckers en de De Wevers profijt uit halen.

Persoonlijk geloof ik niet dat Vl.Pro volgend jaar op eigen kracht de kiesdrempel haalt. De partij is ook te negatief in beeld gekomen de laatste tijd. Ze is bovendien te klein. Het miltantenbestand is te beperkt. Het stemmenpotentieel aan progressieve zijde is te klein geworden; zeker niet groot genoeg voor drie partijen, zoals ik in een vorige post al schreef.

Mensen die mij een beetje kennen weten trouwens dat ik al niet zo'n grote fan was van het etiket 'liberaal' in Vl.Pro. Zelfs niet links-liberaal. Voor het voortbestaan van een afzonderlijke links-liberale partij ga ik mij niet kapot werken. Er is het risico dat het toch allemaal vergeefs is als die kiesdrempel niet gehaald wordt. En het verdeelt de linkerzijde nodeloos. En verspilt stemmen aan progressieve zijde ten voordele van rechts.

Ik ben destijds lid geworden van een partij die Sociaal en Progressief was (Spirit). De andere letters van de afkorting waren voor mij minder belangrijk. Dat was in een periode dat er politiek van alles aan het schuiven was en ik meende dat er een politieke hergroepering op komst was. De traditionele negentiende-eeuwse breuklijnen waren achterhaald, zo dacht ik.

Er wàren verschillen tussen SP.a en Spirit/Vl.Pro, maar onvoldoende om nu elkaars concurrenten te worden. De overeenkomsten waren groter dan de verschillen. Ik kan er begrip voor opbrengen dat sommigen afkerig zijn van de term 'socialist'. Om sociologische of andere redenen of omdat ze uit de Volksunie komen. Voor mij als ACOD-militant speelt dat minder.

De rest van deze post heb ik voorzichtigheidshalve maar geschrapt. Toch ligt de conclusie voor de hand...

Naschrift: ik heb de Vlaams Progressieven dus verlaten. Wellicht treed ik toe tot een andere partij. Een grotere partij in het progressieve veld, hoewel je daar nog moeilijk van echt grote partijen kan spreken.

Verscheurd

De partijraad van Vl.Pro zit vanavond op dit eigenste moment bijeen in het Brusselse hotel Marivaux. Nogal een chic geval. Ik ben er deze middag voorbijgelopen.

Volgens De Standaard Online is de partij verscheurd. Bert Anciaux heeft voor het kartel en een nieuw samenwerkingsverband met SP.a. gepleit. Geert Lambert wil een onafhankelijke koers, los van SP.a en het kartel. Sommige van die tegenstellingen zijn onoverbrugbaar. De geschiedenis van de Volksunie herhaalt zich.

Ik ben ook innerlijk verscheurd! Misschien zelfs nog meer dan de partij.

Het volgende liedje draag ik op aan de leden van de partijraad. Ik zag het staan bij een vriend op Facebook en vond het toepasselijk:

Vlaams Progressieven: het einde nabij?

De kranten staan al een kleine week vol met artikels over de precaire situatie van de Vlaams Progressieven. Dit na het ontslag van Bettina Geysen en de existentiële crisis binnen de partij. Men doet wel zeer smalend over de 0,6% van het electoraat die de partij nog zou vertegenwoordigen. Maar de aandacht die men de partij al een week toebedeelt is omgekeerd evenredig met dat kiespotentieel. De pers heeft bloed geroken. Niet geheel ten onrechte trouwens. Daar zijn ze ook goed in.

Het is nog eens crisis binnen de partij. Alle leden hebben nog eens een brief van het partijbestuur gekregen. De zoveelste crisissituatie in het korte bestaan van de partij, dat meer op een overlevingstocht begint te lijken.

Niemand schijnt nog goed te weten hoe het nu verder moet. Zelfs de kartelpartner laat ons in de steek. Zie een interview met Caroline Gennez in De Morgen van vorige zaterdag. De wildste scenario's kan je in de pers lezen: toch nog opgaan met de SP.a in een nieuw geheel bijvoorbeeld. De socialisten zouden wel gek moeten zijn, zo kort voor de verkiezingen hun eigenheid opgeven voor een fusie met een partij die het uitermate slecht doet in de peilingen. Te laat! Twee jaar geleden had dat nog gekund. Men heeft het aanbod bij Spirit hooghartig van de hand gewezen.

Terugkeren naar de oude naam Spirit ook. Helemaal crazy! Wordt dat niet een beetje zielig? Ik vond de oude naam beter dan de nieuwe. Maar terugswitchen, alweer zo kort voor verkiezingen. Gaan de mensen dat niet een beetje belachlijk beginnen vinden? Is het ook. De zoveelste kosmetische operatie!

Anciaux heeft naar het schijnt een plan dat hij morgen voor de partijraad zal ontvouwen. Het interview in De Standaard van vandaag vond ik in elk geval maar een opeenstapeling van clichés. Niets nieuws: de eigenheid bewaren en het behoud van het kartel. Statusquo dus.

De existentiële twijfel is groot. Zie ook de commentaren in de pers en op het net. Heeft Vl.Pro wel een Unique Selling Proposition? Niet echt! Niet zoals de groenen, de socialisten, de liberalen, de Vlaams-nationalisten van N-VA, ... Probleem! Zijn we daarom overbodig? Neen! Wel veel minder zichtbaar!

Ik begin ervoor te vrezen dat het Spirit/Vl.Pro-avontuur stilaan ten einde loopt. De merknaam is als het ware verbrand. We zijn zo negatief in beeld gekomen dat ik mij afvraag welke doorsnee kiezer nog voor ons zal stemmen. We riskeren zelfs gedumpt te worden door de kartelpartner. Op eigen kracht de kiesdrempel halen lijkt op dit ogenblik vrijwel onmogelijk. Er zijn in het verleden foute keuzes gemaakt. Er is gekozen voor de mandaten, ten koste van de eigenheid. Daarvan betaalt men nu de tol.

Ikzelf heb nog geen knopen doorgehakt wat mijn eigen toekomst betreft. Hoe moet het nu verder, na 7 jaar persoonlijk engagement? Waarvan o.a. dit stukje op een gastvrije blog getuigt (knipoogt). Zal Vl.Pro mijn eigen politieke Waterloo worden? Het begint er stilaan naar uit te zien!

Verschillende mogelijkheden liggen nog open. Ik wacht af wat komen gaat, wat er onder andere morgen op de partijraad beslist wordt. Op basis daarvan trek ik dan zelf wel mijn conclusies. Ik ben in elk geval niet van plan me nog langer te laten meeslepen in uitzichtloze avonturen.

Wat zo goed als vaststaat is dat de raad zal beslissen dat de partij doorgaat, alle verklaringen van o.a. Bart Caron ten spijt. Instituties als politieke partijen hebben immers de neiging zichzelf in stand te houden. Ik weet niet of dat verstandig is: we zijn goed bezig om de risee van de Wetstraat te worden. Of: eigenlijk zijn we dat al. Beter ermee ophouden voor het te erg wordt, niet?

Iemand zei mij enkele maanden geleden dat er in Vlaanderen geen plaats is voor drie progressieve partijen. Waarschijnlijk had en heeft die persoon gelijk. Er is in het huidige electorale klimaat ternauwernood plaats voor twee progressieve partijen. Zeker niet voor drie. Het zou dus kunnen dat de existentiële crisis van Spirit/Vl.Pro niet incidenteel is, maar structureel.

Wordt vervolgd! Ik verneem trouwens net dat er op de website van Canvas een poll loopt waarin je kan stemmen op de vraag: Hebben de Vlaams Progressieven nog politiek bestaansrecht?
Stemmen maar!

Bettina

Ontslag Bettina Geysen bij Vl.Pro vanwege te hoge onkostennota's bij de VRT.
Dat was echt wat Vl.Pro nog nodig had.