Sinds vorig weekend ben ik met vakantie voor bijna een hele maand. Veel meer dan wat huis-, tuin- en keukenwerk heb ik nog niet uitgevoerd.
Gisterennamiddag dan toch naar de Gentse Blaarmeersen met zusje en de neefjes. Je kon er over de koppen lopen. Echt, héél véél volk.
De recente veranderingswerken zijn een succes. Het strand is groter dan vroeger en ook de zwemzone. Voor het eerst (en ik kom toch al een kleine 20 jaar) heb ik eens gezwommen in de toegelaten zwemzone en niet aan de overkant waar de alternativos altijd verzamelden.
Nog steeds veel mensen met tatoeages op de ligweide, maar ook anderen uit hogere sociale klassen (hoewel de houding tegenover tatoeages toch veranderd lijkt te zijn). Het is per slot crisis voor iedereen. En behalve de zilte zeelucht heb je op de Blaarmeersen bij goed weer alles. Waarom zou je uren in de file naar zee gaan rijden?
De monokini is duidelijk uit. Ik heb toch een heel défilé van badpakkenmode kunnen bewonderen.
Incidentje toen ik de schuifaf ook eens wilde proberen. Met mijn intussen weer flink over de negentig kilo daalde ik met een hoge snelheid en kwam beneden in botsing met een jongetje. Voor die was het een onzachte kennismaking. De vader die erbij stond was kwaad. Had hij maar beter op zijn kleine gelet en die voor zich uit laten glijden.
Morgen voor het eerst naar Zeverrock in mijn eigen gemeente.
Posts tonen met het label Gent. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gent. Alle posts tonen
vrijdag 7 augustus 2009
maandag 8 juni 2009
Het is alweer voorbij!
De verkiezingen zijn alweer voorbij. Terug naar de orde van de dag.
Mijn partij haalde zowat 15,3%, beter dan de peilingen voorspeld hadden. Reden tot euforie is er niet. Toch ben ik, zoals veel Sp.a'ers, gematigd tevreden.
Raar: in 2004 was de ontgoocheling groter toen we met het kartel nog 19,4% haalden. Zeker ook in 2007 met die desastreuze 16,4% of zoiets, die niemand had zien aankomen.
Het politieke landschap is sindsdien wel veranderd. Tegen alle verwachtingen in heeft de partij standgehouden. En een nek-aan-nekrace gevoerd met Vlaams Belang en Open VLD en die laatste partij in stemmenpercentage zelfs achter zich gelaten. Niet onbelangrijk, dat laatste.
En ach, we moeten ermee leren leven dat Vlaanderen overwegend centrum-rechts stemt. Uitzondering zijn alleen de grotere steden als Gent, Antwerpen, Leuven, Oostende, Mechelen, Hasselt, Sint-Niklaas, waar Sp.a het uitstekend doet.
Er is in Vlaanderen een duidelijke tweespalt tussen de steden en de rurale, kleinstedelijke en residentiële gebieden. Dat vertaalt zich in de verkiezingsuitslag.
Geen reden tot overdreven pessimisme of doemdenken.
De verkiezingsuitslag heeft ten minste het voordeel van duidelijk te zijn: er zijn twee grote winnaars, die nu aan zet zijn.
Mijn ex-companeros van de SLP hebben het niet gehaald. Ze hebben het zelfs een stuk slechter gedaan dan ik verwacht had. Ik had ze toch het beste resultaat van Vivant gegeven: 2,3%, ik geloof in 1999. Of zelfs iets meer. Maar in 1999 was er nog geen kiesdrempel van 5%. Die werkt duidelijk toch ontradend voor kleine partijen. Naast SLP ook voor PVDA+, die met hun campagne en met de kandidatuur van Tine Van Rompuy toch ook heel wat publiciteit kregen, maar dit niet konden omzetten in een goede uitslag.
Enkele weken voor de verkiezingen leek het tij voor de SLP te keren. Een peiling van 1,9% bij de De Standaard en de VRT. Veel enthousiasme bij de militanten. Dat bleek o.a. ook op Facebook. En ze zijn er ook echt voor gegaan, die militanten van SLP! Overal kwam je ze tegen: op café in Gent kreeg ik op een vrijdagnacht een folder van L2 in mijn pollen geduwd, bij culturele manifestaties in mijn eigen gemeente stonden ze te flyeren terwijl de lokale Sp.a in geen velden of wegen te bekennen was,...
Maar vlak voor de verkiezingen keerde het tij weer. Een nieuwe peiling van maar 1%. Geert Lambert die niet echt overtuigend overkwam in tv-debatten en het moest afleggen van Frank Vandenbroucke.
Maar naast incidentele zijn er wellicht ook structurele redenen waarom de SLP, ondanks de bewonderenswaardige inzet van de militanten, niet aansloeg. Vlaanderen is Nederland niet, zoveel is wel duidelijk. Nederland heeft een veel sterkere progressieve stroming, ondanks alle Pim Fortuyns en Geert Wilders. In het hedendaagse Vlaamse politieke landschap, dat beheerst wordt door centrum-rechts, is er duidelijk geen plaats voor een leefbare links-liberale partij. Misschien moeten ze daar bij SLP eens over nadenken. En over het feit dat een politieke partij geen doel op zich is, maar een middel. Wat telt is wat echt belangrijk is, namelijk: wat wil je als politieke groep (of politiek individu) bereiken? Wat is de maatschappelijke meerwaarde, de maatschappelijke relevantie? Het instandhouden van een politieke partij is dat NIET!
Uiteraard moeten de SLP'ers zelf hun conclusies trekken uit het povere resultaat. Ik ben benieuwd of ze ermee zullen doorgaan.
Mijn partij haalde zowat 15,3%, beter dan de peilingen voorspeld hadden. Reden tot euforie is er niet. Toch ben ik, zoals veel Sp.a'ers, gematigd tevreden.
Raar: in 2004 was de ontgoocheling groter toen we met het kartel nog 19,4% haalden. Zeker ook in 2007 met die desastreuze 16,4% of zoiets, die niemand had zien aankomen.
Het politieke landschap is sindsdien wel veranderd. Tegen alle verwachtingen in heeft de partij standgehouden. En een nek-aan-nekrace gevoerd met Vlaams Belang en Open VLD en die laatste partij in stemmenpercentage zelfs achter zich gelaten. Niet onbelangrijk, dat laatste.
En ach, we moeten ermee leren leven dat Vlaanderen overwegend centrum-rechts stemt. Uitzondering zijn alleen de grotere steden als Gent, Antwerpen, Leuven, Oostende, Mechelen, Hasselt, Sint-Niklaas, waar Sp.a het uitstekend doet.
Er is in Vlaanderen een duidelijke tweespalt tussen de steden en de rurale, kleinstedelijke en residentiële gebieden. Dat vertaalt zich in de verkiezingsuitslag.
Geen reden tot overdreven pessimisme of doemdenken.
De verkiezingsuitslag heeft ten minste het voordeel van duidelijk te zijn: er zijn twee grote winnaars, die nu aan zet zijn.
Mijn ex-companeros van de SLP hebben het niet gehaald. Ze hebben het zelfs een stuk slechter gedaan dan ik verwacht had. Ik had ze toch het beste resultaat van Vivant gegeven: 2,3%, ik geloof in 1999. Of zelfs iets meer. Maar in 1999 was er nog geen kiesdrempel van 5%. Die werkt duidelijk toch ontradend voor kleine partijen. Naast SLP ook voor PVDA+, die met hun campagne en met de kandidatuur van Tine Van Rompuy toch ook heel wat publiciteit kregen, maar dit niet konden omzetten in een goede uitslag.
Enkele weken voor de verkiezingen leek het tij voor de SLP te keren. Een peiling van 1,9% bij de De Standaard en de VRT. Veel enthousiasme bij de militanten. Dat bleek o.a. ook op Facebook. En ze zijn er ook echt voor gegaan, die militanten van SLP! Overal kwam je ze tegen: op café in Gent kreeg ik op een vrijdagnacht een folder van L2 in mijn pollen geduwd, bij culturele manifestaties in mijn eigen gemeente stonden ze te flyeren terwijl de lokale Sp.a in geen velden of wegen te bekennen was,...
Maar vlak voor de verkiezingen keerde het tij weer. Een nieuwe peiling van maar 1%. Geert Lambert die niet echt overtuigend overkwam in tv-debatten en het moest afleggen van Frank Vandenbroucke.
Maar naast incidentele zijn er wellicht ook structurele redenen waarom de SLP, ondanks de bewonderenswaardige inzet van de militanten, niet aansloeg. Vlaanderen is Nederland niet, zoveel is wel duidelijk. Nederland heeft een veel sterkere progressieve stroming, ondanks alle Pim Fortuyns en Geert Wilders. In het hedendaagse Vlaamse politieke landschap, dat beheerst wordt door centrum-rechts, is er duidelijk geen plaats voor een leefbare links-liberale partij. Misschien moeten ze daar bij SLP eens over nadenken. En over het feit dat een politieke partij geen doel op zich is, maar een middel. Wat telt is wat echt belangrijk is, namelijk: wat wil je als politieke groep (of politiek individu) bereiken? Wat is de maatschappelijke meerwaarde, de maatschappelijke relevantie? Het instandhouden van een politieke partij is dat NIET!
Uiteraard moeten de SLP'ers zelf hun conclusies trekken uit het povere resultaat. Ik ben benieuwd of ze ermee zullen doorgaan.
zaterdag 2 mei 2009
1 mei in Gent
De 1 mei-stoet in Gent was op zijn best: heel zonnig, rood, met veel volk. Naar het schijnt kan je het kiesresultaat van de Sp.a afmeten aan het publiek dat langs de weg staat bij de 1 mei-stoet. Wat Gent betreft zal dat dus wel geen probleem zijn!
Ik ben zelf ook mee opgestapt, met een rode roos in een knoopsgat. Het was niet de eerste keer. Ik ga sinds jaar en dag minstens kijken en heb ook al een paar keer meegelopen.
De Internationale weerklonk. Blijkbaar is er ook nog een officieuze tekst. Of liever een aanvulling op het einde:
En rood is troef!
Tweede officieuze aanvulling:
En de pastoor is een boef!
Ik weet niet of dat Gentse aanvullingen zijn. De Gentenaars kennende zou dat best kunen.
Ik heb ook enkele fotootjes genomen. Op het einde als de prominenten traditioneel de voorbijgaande 1 mei-stoet groeten. Omdat het binnenkort verkiezingen zijn bestond de groep van prominenten uit de Gentse verkiezingskandidaten;
Op mijn foto van links naar rechts: Liesbet Van Eeckhaut, Anne Van Lancker, Karin Temmerman, Jan Roegiers, Fatma Pehlivan, Bruno Matthys, Freya Van den Bossche, Daniël Termont, Marleen Temmerman, Annelies Storms en een paar mensen die ik niet ken.
Van de toespraken aan Sint-Jacobs heb ik niet veel gehoord. Te veel volk, te veel afleiding. Het zal wel vooral over één ding gegaan zijn: jobs, jobs, jobs!
donderdag 9 april 2009
Bizar
Bizar voorval gisteren. Triest, maar ook bizar.
Ik wou naar de kapper. Er is er een in de buurt van het St-Pietersstation in Gent waar ik sinds een 25 jaar geregeld ga. Ik heb daar nog in de buurt gewoond. Ik ben sinds lang verhuisd, maar af en toe ga ik er nog langs voor een knipbeurt. De zaak is goedgelegen, vlakbij het station. Kapper is het juiste woord voor 's mans beroep, want hij gaat soms wat hardhandig te werk, maar hij doet het goed en is goedkoop.
Sinds enkele jaren was hij met pensioen, maar hij werkte nog enkele dagen in de week door om nog wat bij te verdienen en wellicht om iets om handen te hebben.
Toen ik aankwam voor de kapperszaak hingen er twee briefjes aan de deur. Het eerste: Gesloten wegens stopzetting van activiteiten. Ai, dacht ik, hij is gestopt met werken. Gedaan met die goedkope kapbeurten vlakbij het station.
Dan richtte mijn blik zich op het volgende bericht: een doodsbrief.
De man was vorige zaterdag overleden. Hij wordt morgen begraven.
69. Geen leeftijd. Hij heeft niet lang van zijn pensioen kunnen genieten.
Het klinkt wellicht een beetje cynisch, maar nu had ik geen kapbeurt gehad.
Het deed me denken aan mijn kinderjaren en verwijten die je in die tijd soms naar je hoofd kon krijgen, zoals Uw kapper is dood zeker?
of ook Heeft uw broek onder de tram gelegen?
Mijn kapper was dood, inderdaad!
Hij ruste in vrede. Ik wens hem een eeuwigheid van te knippen en te kappen koppen toe, in alle maten en kleuren.
Mijn medeleven aan de familie.
Ik wou naar de kapper. Er is er een in de buurt van het St-Pietersstation in Gent waar ik sinds een 25 jaar geregeld ga. Ik heb daar nog in de buurt gewoond. Ik ben sinds lang verhuisd, maar af en toe ga ik er nog langs voor een knipbeurt. De zaak is goedgelegen, vlakbij het station. Kapper is het juiste woord voor 's mans beroep, want hij gaat soms wat hardhandig te werk, maar hij doet het goed en is goedkoop.
Sinds enkele jaren was hij met pensioen, maar hij werkte nog enkele dagen in de week door om nog wat bij te verdienen en wellicht om iets om handen te hebben.
Toen ik aankwam voor de kapperszaak hingen er twee briefjes aan de deur. Het eerste: Gesloten wegens stopzetting van activiteiten. Ai, dacht ik, hij is gestopt met werken. Gedaan met die goedkope kapbeurten vlakbij het station.
Dan richtte mijn blik zich op het volgende bericht: een doodsbrief.
De man was vorige zaterdag overleden. Hij wordt morgen begraven.
69. Geen leeftijd. Hij heeft niet lang van zijn pensioen kunnen genieten.
Het klinkt wellicht een beetje cynisch, maar nu had ik geen kapbeurt gehad.
Het deed me denken aan mijn kinderjaren en verwijten die je in die tijd soms naar je hoofd kon krijgen, zoals Uw kapper is dood zeker?
of ook Heeft uw broek onder de tram gelegen?
Mijn kapper was dood, inderdaad!
Hij ruste in vrede. Ik wens hem een eeuwigheid van te knippen en te kappen koppen toe, in alle maten en kleuren.
Mijn medeleven aan de familie.
maandag 9 maart 2009
Doe het verkiezingscongres!
Gistermorgen trok ik naar het verkiezingscongres van Sp.a in het Gentse NTG. Veel volk, waaronder maar weinig bekenden. Wat een verschil met mijn vorige partij, waar ik altijd bijna iedereen kende. Een heel andere partijcultuur ook, maar dat heb ik al eens geschreven. Het is bijvoorbeeld niet meer voldoende om lid te zijn om stemrecht te krijgen. Elke afdeling krijgt stemmen op basis van het aantal leden.
Het kostte me heel wat moeite om zo'n stemkaart te pakken te krijgen. Tijdens mijn zoektocht daalde ik de trappen van het NTG af waarop Ivan De Vadder Kathleen Van Brempt aan het interviewen was. Zo verscheen ik ineens op het VRT-nieuws ook :-)
Hoe doe ik het toch? Op de nieuwjaarsreceptie stond ik achter Mia De Vidts toen ze haar aan het interviewen waren. Natuurlijk zijn er op kantoor weer heel wat collega's die me in het VRT-journaal gezien hebben.
Samen met enkele andere gewezen Spiritisten nam ik plaats op de achterste rij van het tweede balkon. Vandaar dat de kwaliteit van de foto's die ik genomen heb te wensen overlaat.
Het congres zelf was perfect georchestreerd. De Europese lijst werd zonder grote problemen en met maar enkele tegenstemmen en onthoudingen goedgekeurd. Er waren acht amendementen op het Vlaamse verkiezingsprogramma geselecteerd die door de indiener mochten worden verdedigd.
De amendementen waren zorgvuldig uitgekozen: geen ervan zorgde voor problemen. Alleen: één van de indieners hield zich niet aan haar tekst. Francy Van der Wildt, de burgemeester van Rumst, haalde namens vijf afdelingen uit de Rupelstreek nogmaals uit naar de naamsverandering en de komst van Bert Anciaux en anderen, die de partij meer naar het centrum halen, weg van het ware socialisme. Ze kreeg ruim applaus vanuit de zaal.
Toen volgde hét kippenvelmoment van het congres. Frank Vandenbroucke nam op het podium de verdediging van Bert Anciaux op. Heel bedaard zei Frank dat hij niet naar Gent gekomen was om zijn vriend Bert Anciaux te verdedigen, maar als dat moest... Het sport- en cultuurbeleid van Bert is ronduit socialistisch, stelde hij. Hij was héél blij dat Bert nu een partijgenoot is. De zaal reageerde met een langgerekt en luid applaus en gejoel. Er waren ook wel enkel boeroepers. Frank Vandenbroucke was duidelijk geëmotioneerd. Bert Anciaux ook. Nog meer!
Frank vandenbroucke maakte op mij, een nieuweling, een héél sterke indruk. Een echte vakspecialist, een goed spreker ook. Niet de grote volksmenner als een Stevaert, maar wel heel gedreven. En als hij het woord neemt luisteren ze bij Sp.a. Caroline Gennez was in haar slottoespraak minder goed op dreef.
Het congres eindigde met het zingen van de Internationale. En nee, ik heb niet meegezongen. De gewezen Spiritisten naast mij evenmin. Ik moet de tekst nog leren. Ik ken alleen nog maar enkele flarden. Bovendien vind ik enige terughoudendheid in het begin als nieuwkomer gepast.
Het was een goed congres. Ik heb enkele nieuwe mensen leren kennen, waaronder alweer een paar Facebook "vrienden". Onder anderen deze meneer. Ik heb enige goede gesprekken gehad. Helaas heb ik opnieuw moeten vaststellen dat veel socialisten de gewezen Spiritisten beschouwen als mensen die meer in het politieke centrum thuishoren. Iets wat ik ten stelligste betwist en dat zeker voor mezelf niet opgaat. Voor Bert Anciaux en anderen ook niet.
Het is een misvatting. Vooroordelen die op niets berusten. Een bepaalde perceptie van bepaalde mensen en groepen die tegen vernieuwing zijn.
Het kostte me heel wat moeite om zo'n stemkaart te pakken te krijgen. Tijdens mijn zoektocht daalde ik de trappen van het NTG af waarop Ivan De Vadder Kathleen Van Brempt aan het interviewen was. Zo verscheen ik ineens op het VRT-nieuws ook :-)
Hoe doe ik het toch? Op de nieuwjaarsreceptie stond ik achter Mia De Vidts toen ze haar aan het interviewen waren. Natuurlijk zijn er op kantoor weer heel wat collega's die me in het VRT-journaal gezien hebben.
Samen met enkele andere gewezen Spiritisten nam ik plaats op de achterste rij van het tweede balkon. Vandaar dat de kwaliteit van de foto's die ik genomen heb te wensen overlaat.
Het congres zelf was perfect georchestreerd. De Europese lijst werd zonder grote problemen en met maar enkele tegenstemmen en onthoudingen goedgekeurd. Er waren acht amendementen op het Vlaamse verkiezingsprogramma geselecteerd die door de indiener mochten worden verdedigd.
De amendementen waren zorgvuldig uitgekozen: geen ervan zorgde voor problemen. Alleen: één van de indieners hield zich niet aan haar tekst. Francy Van der Wildt, de burgemeester van Rumst, haalde namens vijf afdelingen uit de Rupelstreek nogmaals uit naar de naamsverandering en de komst van Bert Anciaux en anderen, die de partij meer naar het centrum halen, weg van het ware socialisme. Ze kreeg ruim applaus vanuit de zaal.
Toen volgde hét kippenvelmoment van het congres. Frank Vandenbroucke nam op het podium de verdediging van Bert Anciaux op. Heel bedaard zei Frank dat hij niet naar Gent gekomen was om zijn vriend Bert Anciaux te verdedigen, maar als dat moest... Het sport- en cultuurbeleid van Bert is ronduit socialistisch, stelde hij. Hij was héél blij dat Bert nu een partijgenoot is. De zaal reageerde met een langgerekt en luid applaus en gejoel. Er waren ook wel enkel boeroepers. Frank Vandenbroucke was duidelijk geëmotioneerd. Bert Anciaux ook. Nog meer!
Frank vandenbroucke maakte op mij, een nieuweling, een héél sterke indruk. Een echte vakspecialist, een goed spreker ook. Niet de grote volksmenner als een Stevaert, maar wel heel gedreven. En als hij het woord neemt luisteren ze bij Sp.a. Caroline Gennez was in haar slottoespraak minder goed op dreef.
Het congres eindigde met het zingen van de Internationale. En nee, ik heb niet meegezongen. De gewezen Spiritisten naast mij evenmin. Ik moet de tekst nog leren. Ik ken alleen nog maar enkele flarden. Bovendien vind ik enige terughoudendheid in het begin als nieuwkomer gepast.
Het was een goed congres. Ik heb enkele nieuwe mensen leren kennen, waaronder alweer een paar Facebook "vrienden". Onder anderen deze meneer. Ik heb enige goede gesprekken gehad. Helaas heb ik opnieuw moeten vaststellen dat veel socialisten de gewezen Spiritisten beschouwen als mensen die meer in het politieke centrum thuishoren. Iets wat ik ten stelligste betwist en dat zeker voor mezelf niet opgaat. Voor Bert Anciaux en anderen ook niet.
Het is een misvatting. Vooroordelen die op niets berusten. Een bepaalde perceptie van bepaalde mensen en groepen die tegen vernieuwing zijn.
zaterdag 28 februari 2009
Omloop Het Nieuwsblad
Ik ben vanmiddag in Gent naar de aankomst van de Omloop Het Nieuwsblad (de vroegere Omloop Het Volk) gaan kijken. Ik heb nog getwijfeld of ik niet ergens op een van die hellingen in de Vlaamse Ardennen, die ik nu vrijwel allemaal ken, zou gaan kijken, maar het was te laat. En Gent-Gent eindigt toch bijna altijd op een spurt.
Voor de zoveelste keer ben ik tot de conclusie moeten komen dat je toch niets ziet van de koers op zo'n aankomstplaats, als je geen tribuneplaats hebt. Je kan beter naar de televisiebeelden kijken. Het was ditmaal niet anders. Op bovenstaande foto hebben de renners de eindspurt ingezet op zo'n 150 meter van de eindmeet op de Charles de Kerckhovelaan. De latere winnaar Hushovd gaat hier aan de haal. Net op deze plek was er een ook valpartij. Het was net gebeurd als ik de foto nam. Als je de foto vergroot door erop te dubbelklikken, kan je een renner op de grond zien liggen.
De aankomst had in de grootste verwarring plaats. De speaker wist aanvankelijk niet wie er gewonnen had. Dat was de Noor Thor Hushovd. Op de volgende foto staat hij op het podium met de tweede (de mij onbekende Belg Ista) en de derde (de Spanjaard Flecha).
Helemaal rechts op de foto de Gentse schepen van sport Catharina Seghers. Bert Anciaux mocht in zijn hoedanigheid van minister van sport de trofee uitreiken aan de winnaar. Bertje werd door sommige lui uit het publiek getracteerd op een fluitconcert. Tot wat de hetze die tegen hem gevoerd wordt leiden kan! Als hij overal zo onthaald wordt, moet de man een brede rug hebben om overeind te blijven.
zaterdag 13 december 2008
Toch handig
Toch handig, zo'n IKEA op een 5-tal kilometer van je thuis.
Ik heb deze namiddag kennisgemaakt. Even poolshoogte genomen en zelfs iets gekocht.
Volk! Maar volk! Ze hebben er werkelijk alles voor de binnenhuisinrichting: potten en pannen, gordijnen en beddegoed, plantjes, meubels allerhande, ...
Een mooie winkel ook, daar vlakbij Flanders Expo in Gent. Hoe het met de toegankelijkheid zit voor ouderen en mindervaliden weet ik niet, want met al die trappen. Wellicht zijn er ook liften. De handelszaken in de buurt (en het zijn er nogal wat die zich met binnenhuisinrichting bezighouden) zullen de concurrentie wel voelen.
Ik heb moeten zoeken voor ik het vond. Ik was alleen nog maar op Flanders Expo geweest met de tram. En dat jaren geleden. Om examen af te leggen bij SELOR. Het is daar een kluwen van autosnelwegen, autowegen en op- en afritten.
Vanuit Gent zal het misschien wel goed aangeduid geweest zijn, maar vanuit De Pinte niet. Ik heb het dan wel gevonden, maar heb mijn auto op een wat onorthodoxe plaats geparkeerd. Ik moest te voet nog een oprit of zoiets over.
Typisch: bij het verlaten van de zaak vond ik mijn auto niet meer terug. Het lijkt daar zo erg op elkaar en het was al donker. Twee IKEA-werknemers waren duidelijk niet uit het Gentse afkomstig, want ze konden mij de weg niet tonen naar de Kortrijksesteenweg.
Ikke te voet heel die IKEA rond. Uiteindelijk zag ik de tramhalte, ben zo tot op de Kortrijksesteenweg geraakt langs de sporen (waar ik me als voetganger eigenlijk niet mocht begeven). Dan nog een hele eind door de vrieskou met mijn Grundtal wandmeubel en mijn reukkaars onder de arm. Mijn auto stond er nog, gelukkig!
Het is daar dus héél erg voor autoverkeer bestemd, al is er ook een tramhalte. Je rijdt met je auto best helemaal tot aan de winkel als je geen farcen wil tegenkomen of je auto niet meer terugvinden. Gelukkig is daar ruime parkeermogelijkheid voorzien.
Nu juist nog uitvissen wat de beste weg is vanuit De Pinte.
Ik heb deze namiddag kennisgemaakt. Even poolshoogte genomen en zelfs iets gekocht.
Volk! Maar volk! Ze hebben er werkelijk alles voor de binnenhuisinrichting: potten en pannen, gordijnen en beddegoed, plantjes, meubels allerhande, ...
Een mooie winkel ook, daar vlakbij Flanders Expo in Gent. Hoe het met de toegankelijkheid zit voor ouderen en mindervaliden weet ik niet, want met al die trappen. Wellicht zijn er ook liften. De handelszaken in de buurt (en het zijn er nogal wat die zich met binnenhuisinrichting bezighouden) zullen de concurrentie wel voelen.
Ik heb moeten zoeken voor ik het vond. Ik was alleen nog maar op Flanders Expo geweest met de tram. En dat jaren geleden. Om examen af te leggen bij SELOR. Het is daar een kluwen van autosnelwegen, autowegen en op- en afritten.
Vanuit Gent zal het misschien wel goed aangeduid geweest zijn, maar vanuit De Pinte niet. Ik heb het dan wel gevonden, maar heb mijn auto op een wat onorthodoxe plaats geparkeerd. Ik moest te voet nog een oprit of zoiets over.
Typisch: bij het verlaten van de zaak vond ik mijn auto niet meer terug. Het lijkt daar zo erg op elkaar en het was al donker. Twee IKEA-werknemers waren duidelijk niet uit het Gentse afkomstig, want ze konden mij de weg niet tonen naar de Kortrijksesteenweg.
Ikke te voet heel die IKEA rond. Uiteindelijk zag ik de tramhalte, ben zo tot op de Kortrijksesteenweg geraakt langs de sporen (waar ik me als voetganger eigenlijk niet mocht begeven). Dan nog een hele eind door de vrieskou met mijn Grundtal wandmeubel en mijn reukkaars onder de arm. Mijn auto stond er nog, gelukkig!
Het is daar dus héél erg voor autoverkeer bestemd, al is er ook een tramhalte. Je rijdt met je auto best helemaal tot aan de winkel als je geen farcen wil tegenkomen of je auto niet meer terugvinden. Gelukkig is daar ruime parkeermogelijkheid voorzien.
Nu juist nog uitvissen wat de beste weg is vanuit De Pinte.
zondag 5 oktober 2008
Dinelli's
Wat een rotweer! Wat moet je uitvoeren met zo'n weer? Ik had nochtans plannen: ik heb op een van mijn fietstochten een fruitboederij ontdekt in Horebeke, waar je op bepaalde weekends zelf je fruit kan gaan plukken voor maar 0,60 cent per kilo. Ik ging dit weekend gaan, maar ik vrees dat het weer er zich niet echt toe leent.
Gisterenavond heb ik mijn oude moeder vergezeld naar een restaurant in Sint-Amandsberg (Gent). Ze had een waardebon cadeau gekregen van Trendy Tafelen. Die was onder andere geldig in Dinelli's, een brasserie in de Scheldestraat in Sint-Amandsberg. Ik sta eigenlijk op dieet. Het kwam voor mij dus een beetje ongelegen om op restaurant te gaan, maar ik deed het uit menslievendheid: mijn ma rijdt niet meer met de auto en verplaatst zich sowieso nogal moeilijk.
Wij daar naartoe dus. Eerste moeilijkheid: parkeren. Het restaurant, of liever het dinnercafé, bevindt zich in een rijhuis in een buurt waar het nogal moeilijk parkeren is. Er is ook geen parking verbonden aan het restaurant. Dat heb je met die steden.
Het rijhuis is grondig verbouwd om de eetgelegenheid te herbergen. Aan de zijkant: een overdekt tuinterras, waar je in de zomer kan zitten. Nu was dat iets te koud.
Binnenin: nogal trendy, beetje lounge-achtig ingericht. Wel gezellig. Een jong, trendy publiek, niet te chique. Moderne muziek (o.a. Peter Gabriel). Een wenteltrap leidt naar de bovenverdieping. Aparte kamers voor wie exclusief wil dineren. Reserveren bleek aan te raden. Ook speciaal: mijn tafelgenote had uitzicht op de keuken.
We meldden ons aan met onze waardebon. We kregen te horen dat we daarmee het marktmenu van de maand oktober konden krijgen. Dat was het volgende:
*Terrine van gandaham met mosterjus
*Visragout van de chef, pomme nature
*Crêpe mikado
Normale prijs: 32 euro pp (+5 euro pp met aangepaste huiswijnen).
Gelukkig voor mijn dieet geen al te zware of te vettige gerechten. Van de aangepase wijnen heb ik mij al helemaal onthouden (karakter, niet?). Enkel het dessert was nogal zoet, maar voor een keer...
Echt objectief kan ik niet genoemd worden, omdat ik me nogal in een speciale situatie bevond, die eigenlijk weinig geschikt is om uit eten te gaan. Afgezien daarvan lag ik toch niet echt omver van het voedsel dat we voorgeschoteld kregen. Terrine van gandaham is niet echt mijn ding (ik dacht dat terrine eerder iets voor katten was?). De vis was beter (opgerolde tongetjes met stukjes krab), maar nogal droog. De gewokte groenten waren nog wat hard.
De ruimte in het restaurant is ook nogal benepen, aangezien de obers zich een paar keer over me heen moesten buigen om het tafeltje naast mij te kunnen bedienen.
Met een aperitiefje en een koffietje toe betaalden we 85,50 euro (waardebon inbegrepen).
Het was eens iets anders. Ik was er nog niet geweest. Mijn laatste restaurantbezoek in Gent in La Cena, op mijn laatste veerjaardag, was beter. Maar dat was iets copieuzer, Bourgondischer en overgoten met wijn. Een mediterrane keuken, gelegen aan de Lange Steenstraat in Gent, vlakbij het Patershol.
Naschrift: volgens wat onderzoek dat ik uitgevoerd heb, is brasserie Dinelli's in Gentse internetmilieus niet onbesproken. Ze maken er daar blijkbaar ook een gewoonte van om klanten te lokken via bons in de Flair, bongobons en andere cadeaubons, zoals ik gisteren ook heb kunnen vaststellen.
Gisterenavond heb ik mijn oude moeder vergezeld naar een restaurant in Sint-Amandsberg (Gent). Ze had een waardebon cadeau gekregen van Trendy Tafelen. Die was onder andere geldig in Dinelli's, een brasserie in de Scheldestraat in Sint-Amandsberg. Ik sta eigenlijk op dieet. Het kwam voor mij dus een beetje ongelegen om op restaurant te gaan, maar ik deed het uit menslievendheid: mijn ma rijdt niet meer met de auto en verplaatst zich sowieso nogal moeilijk.
Wij daar naartoe dus. Eerste moeilijkheid: parkeren. Het restaurant, of liever het dinnercafé, bevindt zich in een rijhuis in een buurt waar het nogal moeilijk parkeren is. Er is ook geen parking verbonden aan het restaurant. Dat heb je met die steden.
Het rijhuis is grondig verbouwd om de eetgelegenheid te herbergen. Aan de zijkant: een overdekt tuinterras, waar je in de zomer kan zitten. Nu was dat iets te koud.
Binnenin: nogal trendy, beetje lounge-achtig ingericht. Wel gezellig. Een jong, trendy publiek, niet te chique. Moderne muziek (o.a. Peter Gabriel). Een wenteltrap leidt naar de bovenverdieping. Aparte kamers voor wie exclusief wil dineren. Reserveren bleek aan te raden. Ook speciaal: mijn tafelgenote had uitzicht op de keuken.
We meldden ons aan met onze waardebon. We kregen te horen dat we daarmee het marktmenu van de maand oktober konden krijgen. Dat was het volgende:
*Terrine van gandaham met mosterjus
*Visragout van de chef, pomme nature
*Crêpe mikado
Normale prijs: 32 euro pp (+5 euro pp met aangepaste huiswijnen).
Gelukkig voor mijn dieet geen al te zware of te vettige gerechten. Van de aangepase wijnen heb ik mij al helemaal onthouden (karakter, niet?). Enkel het dessert was nogal zoet, maar voor een keer...
Echt objectief kan ik niet genoemd worden, omdat ik me nogal in een speciale situatie bevond, die eigenlijk weinig geschikt is om uit eten te gaan. Afgezien daarvan lag ik toch niet echt omver van het voedsel dat we voorgeschoteld kregen. Terrine van gandaham is niet echt mijn ding (ik dacht dat terrine eerder iets voor katten was?). De vis was beter (opgerolde tongetjes met stukjes krab), maar nogal droog. De gewokte groenten waren nog wat hard.
De ruimte in het restaurant is ook nogal benepen, aangezien de obers zich een paar keer over me heen moesten buigen om het tafeltje naast mij te kunnen bedienen.
Met een aperitiefje en een koffietje toe betaalden we 85,50 euro (waardebon inbegrepen).
Het was eens iets anders. Ik was er nog niet geweest. Mijn laatste restaurantbezoek in Gent in La Cena, op mijn laatste veerjaardag, was beter. Maar dat was iets copieuzer, Bourgondischer en overgoten met wijn. Een mediterrane keuken, gelegen aan de Lange Steenstraat in Gent, vlakbij het Patershol.
Naschrift: volgens wat onderzoek dat ik uitgevoerd heb, is brasserie Dinelli's in Gentse internetmilieus niet onbesproken. Ze maken er daar blijkbaar ook een gewoonte van om klanten te lokken via bons in de Flair, bongobons en andere cadeaubons, zoals ik gisteren ook heb kunnen vaststellen.
zaterdag 30 augustus 2008
Aanrijding in Moscou
Gisterenavond gaan kijken naar een projectie op groot scherm van de film Aanrijding in Moscou op het Ledebergplein. Het event kaderde in het stadsvernieuwingsproject Ledeberg Leeft. Ik was ervan op de hoogte via mijn Facebook-account. Altijd leuk als je daar enkele hippe vrienden uit je eigen streek hebt. Je weet het altijd als er wat te doen is. Ik heb nu zo'n 200 'vrienden' op Facebook. Hoewel ik er ook minder prettige ervaringen mee heb. Mensen die de vriendschap opzeggen bvb.
De film speelt zich af in de wijk Moscou in Ledeberg, op zichzelf sinds jaar en dag een wat verpauperde deelgemeente. Best aardige film in het plaatselijke dialect. Veel belangstelling ook. Je moest je eigen stoeltje meebrengen. Aan het volk te oordelen dat daar was, wonen er nu weer veel jongeren in Ledeberg. Nogal wiedes ook, met de torenhoge woningprijzen in het centrum en de betere randgemeenten.
Ik had nog een goed plaatsje bemachtigd met het tuinstoeltje dat ik meehad. Naast mij sakkerden enkele trendy jongedames vanuit hun zeteltjes.. Een oudere vrouw met een hondje in haar armen stond recht voor hen en wou van geen wijken weten. Een koppig Ledebergs exemplaar, zoals in de film.
Gisteren was het wel te doen in Ledeberg. Veel volk op straat. Tof sfeertje op dat plein en errond. Wat anders dan in het doodse De Pinte. Het was natuurlijk een mooie, warme zomeravond. Ik hoop dat het op andere momenten ook een beetje leefbaar is daar. Ik bedoel maar: niet te veel overlast allerhande. En als je in een appartementsgebouw zoals in de film moet wonen... Dan nog vlakbij de oprit naar de verkeerswisselaar E17-E40...
Ik heb nog een drie maanden in deze buurt gewoond (waar niet in Gent?) In de Jozef Vervaenestraat. Jaaaaaren geleden.
maandag 28 juli 2008
Exit Gentse Feesten
Gisteren toch een klein stukje van de Gentse Buitenband meegereden bij schitterend weer. 25 kilometer maar. De Meersenroute door Zwijnaarde, De Pinte, Zevergem en Eke. Op de foto de controle aan een hoeve in Zevergem. Meer kon niet, want ik heb nog tot 14u00 aan mijn verslagje voor Gentblogt van het optreden van Lady Linn de nacht daarvoor gewerkt.
't Wordt tijd dat die Gentse Feesten voorbij zijn. Vandaag de laatste dag. Vanavond nog eens alles geven met verslagjes van chanteuse Patricia Beysens in de Spiegeltent en daarna Walter De Buck en groep aan sint-Jacobs (als ik er op tijd geraak).
Ik slaap heel slecht al de hele feesten. Vooral die nachtelijke fietstochtjes terug breken me zuur op, vermoed ik.
Na mijn laatste verslagjes eens goed uitrusten en nadenken wat ik met mijn vakantie ga uitrichten.
vrijdag 25 juli 2008
Vuurwerk
Op de vooravond van de 21ste juli was het weer groot vuurwerk op de Gentse Feesten. Sinds enkele jaren gaat het evenement door langs de Watersportbaan. Telkens met muziek. Neuf musiques é brûler heette de compositie dit jaar.
Met een eenvoudig toestel is vuurwerk biezonder moeilijk te fotograferen. Maar ditmaal ben ik er toch in gelukt enkele goeie foto's te maken. Vooral door de grote hoeveelheid die ik genomen heb. Toevalstreffers eigenlijk dus. Oordeel zelf!
Vakantie!
Sinds vandaag 25 juli heb ik eindelijk vakantie! Voor een goeie maand! Joepiee! Vandaag heb ik alvast nog niet veel gedaan. Maar ja, 't zijn Gentsche Fieste en ik moet nog een paar dagen werken voor Gentblogt. Ik heb al enkele verslagjes geschreven, gisteren (of liever vanmiddag) nog over de comeback van Zjef Van Uytsel, kleinkunstenaar uit de jaren '70. Ik zit bovendien een beetje met een depressie. Iets waar ik mij eindelijk, na bijna drie maanden, overheen zou moeten kunnen zetten. Maar voorlopig lukt dat maar matig.
De foto is van een van de revelaties van deze Gentse feesten. Een activiteit onder de naam Bataclan II. Totaal absurde humor. Er loopt ene Jezus rond die flauwe moppen vertelt onder de noemer allez uppe! Te gek man!
zondag 20 juli 2008
Ze zijn weer eens begonnen!
De Gentse Feesten zijn alweer van start gegaan. Ik ben gisteravond al eens de sfeer gaan opsnuiven. Niet de grote massa 's avonds, voor die eerste dag. Er zijn opnieuw pleinen bijgekomen waar iets te doen is, zoals op het Koophandelsplein voor het oud justitiepaleis godbetert. En aan Minnemeers.De nachtwinkels die verder als paddenstoelen uit de gronden rijzen doen weer gouden zaken. Hoewel ze niets bijdragen aan de organisatie. Spijtig fenomeen!
Het belooft dit jaar voor mij ook spannend geworden, want ik heb een aantal artikels beloofd aan Gentblogt. Gisteren ben ik in de Spiegeltent aan het Baudelopark gaan kijken naar Aardvark, een folkrock-duo dat in het dialect van Sleidinge zingt. Niet slecht. Ik heb maar geen verslagje geschreven. Het was al te laat en ik was te moe. Dan nog 1O kilometer op de fiets in de regen naar De Pinte. Dat belooft! Zeker als ik dan nog mijn verslagjes moet schrijven. Het zal wat organisatie vergen. Misschien neem ik toch af en toe de auto.
woensdag 16 juli 2008
Gent, stad van Geuzen, de Internationale en de Vlaamse Leeuw
Zondag rondleiding in Gent, georganiseerd door de Vlaams Progressieven. Gids was Joost Vandommele, een oude bekende die iets geschreven heeft in het huldeboek voor wijlen mijn vader. Ik heb een verslagje van die wandeling door het centrum van Gent geschreven voor Gentblogt. Met foto van Joost. Kwestie van eens iets weer te doen. Hoewel hij stilaan bekenraakt als René De Clercq-kenner.Op de foto hierboven Joost (links midden), samen met o.a. Frank Bombeke (links) en Jan Roegiers (tweede van rechts) bij de start van de wandeling aan het Zuid.
Schitterend weer, toch bij de start van de wandeling. Het was de moeite: al de stokpaardjes van Joost kwamen boven: zijn grootvader de dichter René De Clercq (wiens museum in Deerlijk hij inhoudelijk coördineert) , socialisme, Vlaamse Beweging. Op de foto het monument voor vadertje Anseele, de grote Gentse socialistische voorman, aan het Zuid. Het beeldhouwwerk is van Jozef Cantré, de Gentse expressionistische beeldhouwer die ook het grafmonument van René De Clercq in Deerlijk maakte.
Sommige deelnemers (een 25-tal, een succes voor dit soort wandelingen) vonden zijn uiteenzetting een beetje gekleurd. Het was vooral een beetje veel. Zeven eeuwen Gentse socale en Vlaamse geschiedenis (te beginnen in 1302, over de calvinistische stadsrepubliek eind de 16de eeuw, naar de 19de en 20ste eeuw), het was wat te veel voor een wandeling van twee uren. Maar toch, zeer boeiend!
zaterdag 12 juli 2008
Zijde van Gent, dan leefde content...
Donderdagavond heb ik de academische zitting ter gelegenheid van 11 juli in het Gentse stadhuis verslagen voor Gentblogt (foto).Vrijdagavond had ik naar de viering in het gemeentehuis van De Pinte kunnen gaan, maar ik heb daar feestelijk voor bedankt. Eén dergelijke officiële viering is wel genoeg.
In de plaats daarvan ben ik naar Gent getrokken. Op het Sint-Pietersplein vond ik het maar een commerciële bedoening. Er was echter ook iets te doen op de Vrijdagsmarkt. Een soort Gent Zingt in het kader van de Dekenijfeesten van de Vrijdagsmarkt en omliggende.
Het was een volkse bedoening. Café Chantant, revue, alles in het ongekuiste Gents. Ik liep er zowaar een fotograaf van Gentblogt tegen het lijf, niet toevallig degene die aan een reeks over de Gentse volkscafés bezig is: Hendrik Braet. Hij voelde zich echt in zijn element!
Leuke, zeer volkse optredens. De Franse invloed in die Gentse Café chantant was duidelijk. Tijdens het optreden van ene Fred Geirnaert van 't Seleskest moest ik denken aan Tino Rossi, Charles Trenet, Charles Aznavour. Zijn grootste succesnummer ging als volgt:
Zijde van Gent, dan leefde content
(...)
't Is alle daogen lijk Gentsche Fieste.
Het optreden was niet slecht in zijn genre. Waar blijven ze al die artiesten halen, dacht ik. Zijn er nog wel echte Gentse volksbuurten?
Na hem kwam Danny Sinclair, die eind de jaren '60, begin jaren '70 bij de Gentse popgroep The New Inspiration zong. Ook hij bracht zijn liedjes in onvervalst Gents.
Er werd straffe taal gezongen.
In het genre van Men zegt dat het Gentsch van het Fransch komt. Maor nie, 't es omgekierd!
En vooral:
In Vlaanderen spreekt men Vloams,
In Gent klapt men Gentsch!
Gedurfde taal voor een Vlaamse feestdag! Het typeert de Gentenaar. Die eigenzinnige Gentse mentaliteit verklaart ook sommige passages uit de speech van burgemeester Termont de avond ervoor, die het over de Gentse regio binnen Europa had en en niet over de Vlaamse regio.
Als afsluiter hieven alle artiesten samen het Gentse stadshymne aan. Men betreurde wel dat Klokke Roeland in het Nederlands is godbetert! Daarom zongen ze deze keer een versie in het Gentsch!
Gent is toch wel echt een fantastische stad! Altijd wat te doen. Inderdaad, 't is er alle dagen precies Gentse Feesten.
En de stad wordt ook steeds mooier. Dat viel me gisteravond op het Sint-Pietersplein op.
zondag 6 juli 2008
The Big Jump
Ik ben dan toch op de derde Gentse editie van de Big Jump geraakt, een actie van het Natuurfront Gent voor propere waterlopen tegen 2015, die kadert in een internationale actie.Veel volk, zoals je kan zien op de eerste foto, die jammer genoeg wat overbelicht is. Tamelijk mooi weer - in elk geval geen regen.
Het was de eerste keer dat ik present gaf. Ik wist niet dat daar zo'n show rond verkocht wordt. Dit jaar had het evenement plaats op een aantrekkelijke locatie: Portus Ganda, de nieuwe jachthaven aan de samenvloeiing van Leie en Schelde.
Er waren enkele BV's (of liever BG's - bekende Gentenaren) uitgenodigd om het goede voorbeeld te geven. Hier Luk De Vos van Gorki voor de start tussen de majoretten van de fanfare Vooruit met de Kuit.Er was zelfs een wedstrijd voor de meest origineel uitgedoste deelnemers. Een man verkleed als Borat en met enkel een string aan won de wedstrijd voor de mannelijke deelnemers overtuigend.
Vera Dua en Gents schepen van milieu Tom Balthazar in badkostuum, dat mocht op mijn blog niet ontbreken.De BG's werden met een bootje naar de andere oever gebracht, waar er gesprongen kon worden. Nadien was het de beurt aan de gewone stervelingen.
Na een lichte aarzeling besloot ik er zelf ook voor te gaan. Het water was behoorlijk warm. Bij het inspringen kreeg ik wel wat water binnen. Echt heerlijk smaakte dat Schelde-, pardon: Leiewater toch niet. Ik moest nadien toch even naspoelen. Mijn leren sandalen waren ook een serieuze belemmering in dat water. De oganisatoren hadden aangeraden schoeisel te dragen. Je weet immers nooit wat daar allemaal op de bodem ligt. Ik heb in elk geval geen rivierbodem geraakt. Ik zwom de ongeveer 50 meter en hees me aan de overkant op de oever.
Hier nog een laatste foto met een rugaanzicht van enkele leden van de crew van Gentblogt, die zoals altijd present was. Burgemester Termont liep daar ook ergens rond. Hij liet zich terloops ontvallen dat hij al veel zottigheden uitgehaald had, maar in de Schelde (lees: Leie) springen, dat was er voor hem toch een beetje over.
Na afloop fietste ik terug naar De Pinte. Behoorlijk moe. Zwemmen, zelfs over zo'n korte afstand, is inspannend. Ik zal ten minste tegen mijn kleinkinderen kunnen zeggen dat ik nog eens in de Schelde/Leie gezwommen heb in de Gentse binnenstad. Tot voor enkele jaren zouden ze je gek verklaard hebben.
maandag 23 juni 2008
Cruisen op de Leie
Gisteren verschenen op Gentblogt: mijn verslag van onze teambuildingdag op de Leie. Spijtig voor de foto's dat het meestal zo bewolkt was die dag. Naar verluidt hebben de foto's toch een redelijke kwaliteit. Dankzij mijn nieuw toestelletje. Redelijk wat commentaar ook, vooral op het afbrokkelen van de Leie-oevers. Spijtig dat de eindredactie al mijn hyperlinks weggedaan heeft. Of misschien was dat per abuis. Benelux Rederij en Catering mag blij zijn voor die gratis publiciteit.
http://www.gentblogt.be/2008/06/22/cruisen-op-de-leie
http://www.gentblogt.be/2008/06/22/cruisen-op-de-leie
maandag 16 juni 2008
Basiseducatie
Het Centrum voor Basiseducatie in de omgeving van het Rabot en het Sint-Elisabethbegijnhof in Gent is dit weekend beroofd, verneem ik op Gentblogt. Inbrekers hebben o.a. 11 pc's mee uit het openleercentrum.
De Centra voor Basiseducatie geven onderwijs aan laaggeschoolde volwassenen. Ze verstrekken opleidingen over taal, wiskunde, ICT en maatschappijoriëntatie. Er zijn 29 dergelijke centra in Vlaanderen.
Uiteraard is de diefstal een zware klap voor het Gentse centrum. Het openleercentrum ligt nu plat. De cursisten kunnen nu niet verder studeren. Elke diefstal is asociaal, maar deze is wel héél asociaal. Naar het schijnt zijn de pc's wel beveiligd met een stoptracksysteem. De dieven zullen ze moeilijk kwijtraken op de zwarte markt.
Wie in de buurt woont en iets verdachts opgemerkt heeft, wordt verzocht de politie of het Centrum voor Basiseducatie te verwittigen.
De Centra voor Basiseducatie geven onderwijs aan laaggeschoolde volwassenen. Ze verstrekken opleidingen over taal, wiskunde, ICT en maatschappijoriëntatie. Er zijn 29 dergelijke centra in Vlaanderen.
Uiteraard is de diefstal een zware klap voor het Gentse centrum. Het openleercentrum ligt nu plat. De cursisten kunnen nu niet verder studeren. Elke diefstal is asociaal, maar deze is wel héél asociaal. Naar het schijnt zijn de pc's wel beveiligd met een stoptracksysteem. De dieven zullen ze moeilijk kwijtraken op de zwarte markt.
Wie in de buurt woont en iets verdachts opgemerkt heeft, wordt verzocht de politie of het Centrum voor Basiseducatie te verwittigen.
zondag 18 mei 2008
Buffalo Blues
Ik ben deze namiddag naar de bekerfinale tussen AA Gent en Anderlecht gaan kijken. Of toch naar de projectie ervan op groot scherm op het Sint-Pietersplein in Gent.
Ik ben geen echte voetbalfanaat. Maar een goede match kan ik wel smaken. En wat doe je op een zondagnamiddag? Iemand had me er trouwens warm voor gemaakt.
Het weer viel wel mee. Toch geen regen. Veel volk. Veel ambiance.
En al na enkele minuten: 1-0 voor Gent, goal van de Ier Foley. Een droomscenario, dat me bovendien vrijdagnacht op café door een waarzegster die enkele cocktails binnenhad voorgespiegeld was!
Al vlug erna werd het 1-1. Ik zag het maar op het scherm, want ik had de goal gemist terwijl ik op het plein rondliep of iets aan het bestellen was. Typisch: bij een goal van Anderlecht bleef het muisstil op het plein. Het waren dus geen tradtionele stadionbezoekers, want daar is dat toch wel eventjes anders!
En toch werd het 2-1 voor Gent. Euforie op het plein!
In de tweede helft hield Gent eerst goed stand, maar verzuimde het af te maken. En dan kraakte Gent in enkele minuten. De eerste goal van Anderlecht had ik zelfs niet gezien, want ik stond met iemand te praten over andere dingen. De tweede, amper drie minuten later zag ik wel.
Het bleek fataal. Gent kwam in de slotfase van de match niet meer langszij. Verloren met 3-2. Mooie match! En het heeft er voor Gent ingezeten!
Ik ben nog een halfuurtje blijven hangen na de match. Voor het feest achteraf ben ik niet meer gebleven. Op de fiets terug naar De Pinte.
Ik ben geen echte voetbalfanaat. Maar een goede match kan ik wel smaken. En wat doe je op een zondagnamiddag? Iemand had me er trouwens warm voor gemaakt.
Het weer viel wel mee. Toch geen regen. Veel volk. Veel ambiance.
En al na enkele minuten: 1-0 voor Gent, goal van de Ier Foley. Een droomscenario, dat me bovendien vrijdagnacht op café door een waarzegster die enkele cocktails binnenhad voorgespiegeld was!
Al vlug erna werd het 1-1. Ik zag het maar op het scherm, want ik had de goal gemist terwijl ik op het plein rondliep of iets aan het bestellen was. Typisch: bij een goal van Anderlecht bleef het muisstil op het plein. Het waren dus geen tradtionele stadionbezoekers, want daar is dat toch wel eventjes anders!
En toch werd het 2-1 voor Gent. Euforie op het plein!
In de tweede helft hield Gent eerst goed stand, maar verzuimde het af te maken. En dan kraakte Gent in enkele minuten. De eerste goal van Anderlecht had ik zelfs niet gezien, want ik stond met iemand te praten over andere dingen. De tweede, amper drie minuten later zag ik wel.
Het bleek fataal. Gent kwam in de slotfase van de match niet meer langszij. Verloren met 3-2. Mooie match! En het heeft er voor Gent ingezeten!
Ik ben nog een halfuurtje blijven hangen na de match. Voor het feest achteraf ben ik niet meer gebleven. Op de fiets terug naar De Pinte.
Eerst koers, nu ook voetbal! Dit wordt nog een echte sportblog!
Een van de dingen met mij is dat ik echt onvoorspelbaar ben. Zelfs - en vooral - voor mezelf!
zondag 20 april 2008
Terrasjesweer
Terrasjesweer vandaag, ook in Gent. Hier een foto van het terras van een leuk cafeetje annex antiekwinkel aan Sint-Jakobs. In de omgeving is er elke zondagmorgen een rommelmarkt. Het pleintje heet Beverhoutplein, zoals je op het straatnaambord kan lezen, als je op de foto dubbelklikt.Toevallig zat er op het terras een plaatselijjke BG (=Bekende Gentenaar), toen ik vanmorgen deze foto nam. Het is een kunstenaar-dichter. Vooral in de tweede helft van de jaren '80 maakte hij enige naam als 'performer', een term die toen in de mode was. Echt doorgebroken is hij nooit, al heeft hij wel eens een dichtbundel gepubliceerd gekregen. Wellicht zelfs meer dan één. Maar ja: wat valt er vandaag de dag met poëzie te verdienen? Naast dichter is of was hij ook grafisch kunstenaar.
Hij is al van in het begin van de jaren '80 een bekende figuur in het Gentse uitgaansmilieu. Hij zat vooral veel in café Het Damberd op de Korenmarkt (ik ook trouwens, héhé, maar de laatste jaren veel minder). Verder had hij nogal de gewoonte om met hangende schouders en een lichtgebogen rug rond te lopen. Ik heb hem leren kennen in het jaar 1980. Hij woonde toen in het Pand ofte het Caermersklooster in het Patershol, dat toen gewelddadig ontruimd werd omdat de stad Gent beslist had het te renoveren. Alle bewoners moesten eruit, willen of niet (en de meesten wouen niet!).
Ik ben zelfs zijn naam vergeten. Zijn voornaam was Johan geloof ik. Nee, nu schiet het mij toch te binnen: Johan Joos, dat is zijn naam. Volgens Google stond hij ooit zelfs bekend als de Vlaamse punkdichter.
Op de foto zit hij achteraan aan een tafeltje te praten met iemand. Tussen de vrouw met de zonnebril en de man met baard en bril.
Abonneren op:
Posts (Atom)