Stroppendragers

Defilé van de stroppendragers

Voor het eerst in de 25 jaar dat ik in Gent woon, ben ik eens gaan kijken naar de historische stoet van de stroppendagers, waarin de historische straf die Keizer Karel aan Gent oplegde in 1540 geëvoceerd wordt.

Gelukkig kon ik met het nodige geduld weer plaatsnemen op de tribune op het Emile Braunplein, want er was veel volk komen opdagen voor dit gebeuren.

Verzorgd spektakel. Het meeleven van het publiek (awoertgeroep bij het verschijnen van Keizer Karel en wanneer de privilegies van Gent verscheurd werden) was ontroerend!

Vuurwerk

Vuurwerk aan de Watersportbaan

Heb een nog aanvaardbare foto kunnen nemen van het vuurwerk woensdagavond. Een goede foto maken van vuurwerk is een vrijwel onmogelijke opgave met mijn toestelletje, zoals ik al meermaals ervaren heb (o. a. op het Portus Ganda-vuurwerk ter gelegenheid van 11 juli).

Het vuurwerk was uitermate geslaagd. De nieuwe locatie aan de Watersportbaan is er bijzonder geschikt voor. Er was veel volk. De vuurwerkmakers hadden zich aan enige experimenten gewaagd, die ik wel kon smaken. En dat alles - enige familiale trots mag hier niet ontbreken - op muziek van mijn jongste broer, in zijn typische Olla Vogala-stijl. Beetje een rustige compositie, niet opzwepend (en dus atypisch voor vuurwerk), met vooral veel muzikale invloeden uit de Arabische wereld.

Parkbos

Vandaag heb ik de fietstocht gereden die Bossanova (afdeling Bos en Groen van het Vlaamse Gewest i.s.m. de stad Gent en dagactiviteitencentrum De Moester) ter gelegenheid van de Gentse feesten organiseerde rond het Parkbos in het zuiden van Gent, waarover de laatste tijd zoveel te doen is. Een volledige beschrijving van de fietsroute vind je op Gent Blogt. Gelukkig had ik deze alternatieve routebeschrijving bij, want de officiële liet regelmatig te wensen over.

De start was in het Maaltepark (zie enkele posts geleden. Er was niet zoveel belangstelling voor de tocht: de organisatoren hadden te weinig publiciteit gemaakt en de meeste mensen hebben tijdens de Gentse Feesten klaarblijkelijk wel wat beters te doen. Voor het overige hadden de organisatoren nochtans geen moeite gespaard: op 2 plaatsen van het parcours werden we opgewacht door een deskundige die informatie over de site gaf.


Deeltje van het stadsbos dat er moet komen: zijkant van het De Ghellinck-d'Elsegem-park in Zwijnaarde, nu nog in privé-bezit en niet toegankelijk voor het publiek

Eerste belangrijke stop was het De Ghellinck-d'Elsegem-park in Zwijnaarde, waarvan je een deel van de omwalling kan zien vanop de Oudenaardsesteenweg. Dit vrij uitgestrekte bos is nu nog in handen van een privé-eigenaar zonder erfgenamen, die het goed na zijn dood aan de stad zou overmaken. Het zou dan de kern uitmaken van het stadsbos.

Daarna was er een korte uitstap naar buurtpark Hekers vlakbij, een parkje van ongeveer 1 hectare. voor een stadsbewoner van het centrum toch verbluffend hoeveel groen hier aanwezig is.


Buurtpark Hekers

Nu weer over de Oudenaarsesteenweg, op de grens van Gent en De Pinte. In de omgeving van het Scheldeveld, een ander park, kregen we deskundige uitleg van een bio-ingenieur van het Vlaamse Gewest. Met de hulp van de mens is het bos, dat hier gedegradeerd was tot een soort struikgewas ('wastine'), zich aan het herstellen. Vele stukken grond in deze omgeving zijn nu nog landbouwgrond. Het Vlaams Gewest voert een uitdovingsbeleid voor de nog aanwezige landbouwers om uiteindelijk tot een stadsbos te komen.


Toegangshek tot een privé-parkje in het Mieregoed, op de grens van Zwijnaarde en De Pinte

Ik probeer haastig enkele foto's te nemen om mijn blog te illustreren. Ik heb niet veel tijd, want ik moet ook de vragen van de zoektocht oplossen, de weg zoeken en vóór 17 uur terug zijn in het Maaltepark. Bovendien laat de batterij van mijn toestel het afweten in de omgeving van de Hemelrijkkapel (in de Hemelrijkstraat). Jammer, want in dit mooie weer is deze kapel temidden van korenvelden een prachtig gezicht. Nu heb ik enkel volgend halfmislukt vergezicht langs de zijkant. Wat een blogger lijden kan!


Vergezicht op de Hemelrijkkapel, temidden van de velden

Nog een bezoekje aan De Moester, een boerderij als dagactiviteitencentrum voor ex-psychiatrisch patiënten.

Terug naar het Maaltepark. Ik heb enkele vragen van de zoektocht verkeerd, maar gezien het geringe aantal deelnemers wint iedereen. Ik kies het t-shirt van de parkbos-campagne met de tekst Stad zkt bos vr duurzame rel., iets om mee uit te pakken bij gelegenheid.

Uiteraard ben ik de idee van een stadsbos wel genegen. In het najaar zou de Vlaamse Regering de definitieve beslissing nemen over het Ruimtelijk Uitvoeringsplan voor het parkbos met alle conclusies van de bezwaarschriften.

Blijkbaar is niet iedereen zo opgezet met de idee dat er meer bossen nodig zijn in Gent en in Vlaanderen. Volgend bord staat op de grens van Mariakerke (Gent) en Vinderhoute (Lovendegem) aan de Vinderhoutse Dam, naast een bord dat aankondigt dat bezwaarschriften ingediend kunnen worden tegen het Ruimtelijk Uitvoeringsplan (RUP) Grootstedelijk Gebied Gent:


Landbouwersprotest op de grens van Mariakerke (Gent) en Vinderhoute (Lovendegem).

Blijkbaar behoort dit gebied tot een van de vier in het plan voorziene groenpolen rond Gent. Ik weet niet precies wat men in deze buurt van plan is. Een stadsbos is leuk, groen is leuk, maar men moet de weinige overgebleven boeren nu ook niet wegjagen, vind ik. Er zijn er al zo weinig.

Het is weer zover!

De openingsstoet van de Gentse Feesten vanop de eretribune op het Emile Braunplein

Het is weer zover! Na een voorspel tijdens de feesten ter gelegenheid van de 11de juli, braken de echte Gentse Feesten vandaag los, te beginnen met de traditionele openingsstoet.

Ik had geluk en kon de stoet voor de eerste keer vanop de eretribune meemaken. Verschillende genodigden (gemeenteraadsleden, familieleden van hoogwaardigheidsbekleders, ...) waren immers niet komen opdagen en ik mocht plaats nemen op de tribune, achter de Gentse politieke fine fleur (Verhofstadt, Beke, Denys, Van Rouveroij, De Clercq, Van Parys, ...).

Mooi weertje, een meevaller (het durft traditioneel nog al eens regenen op de openingsdag van de Gentse feesten). De stoet was alvast veelbelovend!

Maaltebruggekasteel

Het gerestaureerde Maaltebruggekasteel

Vandaag heb ik de openluchttentoonstelling bezocht in de tuin van het Maaltebruggekasteel aan de Kortijksesteenweg in Sint-Denijs-Westrem (rechtover Maria Middelares - waar ik overigens geboren ben, maar dit terzijde).

Het kasteel werd onlangs opnieuw opengesteld na twee jaar renovatie. Het behoorde toe aan een 19de-eeuwse Gentse textielbaron en werd in 1958 aangekocht door de stad Gent.

Het kasteel stond jaren leeg. Het werd nu door privé- initiatief omgevormd tot het "Maalte Art, Business & Conference Center" en zal dienst doen als kunstforum voor concerten, tentoonstellingen, lezingen, enz., georganiseerd door de vereniging ID+ Art.

In en om het kasteel zijn tot 11 september 2005 monumentale beelden te bewonderen van de internationaal gerenommeerde kunstenaars Claus Bertram en Bo Allison. De eerste is geboren in 1938 in den Haag (Nederland) en de tweede is geboren in 1952 te Washington (V.S.) doch vestigde zich in 1988 te Gent.

Vooral de werken die her en der tijdelijk werden opgesteld in het Maaltepark, achter het kasteel, doen denken aan het openluchtmuseum van Middelheim.

Het kasteel (en de kapel) staat elk weekend van 14 tot 18 uur gratis open voor het publiek. Er is een verzorgde catalogus te koop (10 euro). Het Maaltepark, met de openlucht tentoonstelling, is elke dag gratis te bezoeken.

Het interieur van het kasteel zelf heb ik niet bezocht. Wel de openluchttentoonstelling en het uitgestrekte park. De beelden in het park zijn niet echt mijn smaak (een ietsje te geometrisch). Er zijn er trouwens niet zo veel. Van de wandeling in het park heb ik genoten. Het was een aangename kennismaking, al bij al.

Met dank aan Arthur De Decker voor de info.

Munte

Zaterdag de begeleide natuurwandeling in Bourgoyen gemist vanwege te nat; zondag de 12de sentse bloemenroute in Sint-Laureins ook niet gehaald vanwege te ver.

Zondagmiddag dan maar op de fiets op verkenning richting Merelbeke. Het weer valt best mee. Niet de voorspelde regen.Afgezien van een kleine verstedelijkte kern en de wijk Flora, die aanleunt bij Gentbrugge, blijkt Merelbeke een heel landelijke gemeente te zijn. De dorpjes Schelderode en Melsen langs de Schelde had ik al ontdekt op Gent Fietst vorig jaar. Nu leer ik het Gentbos en de deelgemeenten Bottelare en Munte kennen. Het Gentbos doe ik te voet, want je mag er niet fietsen. Het is een klein bos, recent aangekocht door het Vlaams gewest.

Vooral Munte is een openbaring. Het ligt op een heuveltop in een heel rustieke, omgeving. Ik ploeg me door velden en bossen om er te geraken. Schilderachtig kerkje dat in de restauratiesteigers staat. Prachtige vergezichten zoals in het nabijgelegen Landskouter. De Christoforusgemeenschap - mij verder onbekend - is hier nogal nadrukkelijk aanwezig. Zal wel iets psychiatrisch zijn, want de opvangcentra De Pelgrim en De Kiem zijn hier vlakbij. Het is dan ook een rustgevende atmosfeer. Verder in de omgeving vooral land- en bosbouw, zo te zien.

Ik stap af aan de afspanning Oud Munte, een knap gerestaureerd dorpscafé waar je ook iets kan eten. Ruim buitenterras achteraan, nogal populair bij wielertoeristen, te zien aan de vele fietsen. Ik drink er iets en zie Tom Boonen zijn eerste rit in de Ronde van Frankrijk winnen. Dat was getelefoneerd!

Terug naar Gent via Scheldewindeke en Moorsele.

Onder de toren

Gent zingt onder de toren

Toch nog even langsgeweest bij Gent Zingt om de sfeer op te snuiven en een plaatje te schieten.

Trapkracht tris

Haastte me uit Brussel om de derde Gentse editie van Trapkracht te halen en het lukte ook: iets over half zes stond ik aan het Zuid. De stoet was omzeggens vertrekkensklaar en ik kon dadelijk mee starten.

Jammer genoeg veel minder volk dan vorige twee keren: maar zo'n 30 man. Duidelijk concurrentie van Werchter en de examens die gedaan zijn. Ook de politici lieten het afweten. Enkel de flikken stonden er weer.

De ambiance was dus navenant, al was er iemand in de laadruimte van een bakfiets die knap saxofoon speelde, begeleid door een Spaanse gitaar in een andere bakfiets. Het was minder luidruchtig, maar toch een gezellig, bijna intimistisch sfeertje. Er werden pamfletten uitgedeeld aan voorbijgangers.

Het werd een ritje van een goed uur zonder incidenten. De flikken waren braaf, mak bijna. We mochten omzeggens rijden waar we wouen, ze volgden ons. Gent is immers wild van fietsen.

's Avonds was er nog Gent Zingt, maar ik sloeg dit evenement over.

Doe de rommelmarkt!

Op de rommelmarkt in Twaalfkameren

Afgelopen zondag vond de jaarlijkse rommelmarkt op de Papegayfeesten in Twaalfkameren plaats.

Voor het eerst stond ik bij deze gelegenheid eens op een rommelmarkt in de hoop wat overtollige spullen kwijt te raken. Samen met mijn moeder, een schoonzus en een nichtje (allen op de foto).

Wisselend succes. Mijn grammofoonplaten gingen er als zoete broodjes door. Ik moest zelfs opslaan, want blijkbaar vroeg ik te weinig. Mijn oude boeken verkochten niet, ook niet de paar nieuwe. De mensen lezen niet meer, dat is wel duidelijk.
Alleen aan schepen Sas Van Rouveroij, die zich kwam voorstellen, verkocht ik een boekje met politieke caricaturen van Ian uit de jaren '80.

Mijn ma raakte ook wel het een en ander kwijt: allerlei huisraad, snuisterijen en andere prullaria. Ongelooflijk waaraan sommige mensen hun geld hangen. Al bij al nog plezant, maar wel vermoeiend, vooral dan het in- en uitpakken. Ik zou het niet elk weekend willen doen.

Here she comes...

Beeld van duikster aan de Ketelpoort

Hier is ze dan: the one and only plongeuse, de vrouwelijke tegenhanger van de duiker aan de Lindelei, die zich - veel lager - op het balkon van een appartement in de Ketelpoort bevindt, aan de andere oever van de Leie.

Het beeld heet eigenlijk Diving Lady. Luc Baert kocht het van de Londense kunstenaar Ronald Cameron (info van Adrien Brysse op Gent Blogt).

Plongeurke

Beeldhouwwerk van een duiker op het dak van een flatgebouw in de Lindelei aan de oever van de Leie

Het komt ervan van altijd met je kop naar de grond te lopen: dit beeldhouwwerk van een duiker op het dak van een hoog gebouw in de Lindelei (naar het schijnt het huis van architecte Stoop) had ik nog nooit opgemerkt, tot enkele starende Franstalige toeristen meer opmerkzaam op maakten (ook al verschenen op Gent Blogt).

Er is een corresponderend standbeeld van een vrouwelijke duikster aan de overkant (Ketelpoort). Het is alsof ze in elkaars armen springen (foto van de vrouw wordt beloofd voor een volgende keer).

Meetjesland

Nieuw speelgoed: ik heb me enkele dagen geleden een fietscomputer gekocht. Een BC 1200 van het merk Sigma Sport. Vrijdag had ik een dagje vrij genomen. Tijd dus voor het zwaardere werk. Ik besloot tot een fietstocht in de richting van Zeeuws-Vlaanderen, boven Sint-Laureins-Assenede.

Het werd een tocht van 100 kilometer langs volgende gemeenten: Gent - Mariakerke - Wondelgem - Evergem - Sleidinge - Lembeke - Kaprijke - Bentille - Sint-Jan-in-Eremo - Waterlandkerkje (NL) - Waterland-Oudeman - Watervliet - Boekhoute - Assenede - Ertvelde - Kluizen - Langerbrugge - Gent.

Buiten Gent liep het circuit dus volledig door het Meetjesland, met een kleine uitstap over de grens naar Waterlandkerkje, een gehucht van de gemeente Sluis in Zeeuws-Vlaanderen.

Naar het schijnt heet het Meetjesland zo omdat het in kleine stukjes verdeeld is door sloten en bomenrijen. Dat bleek te kloppen. Het is een zeer gesloten landschap. De omgeving werd pas echt heel groen en landelijk voorbij Sleidinge in de buurt van Oosteeklo, op de weg naar Lembeke.

Het was warm weer, maar bewolkt. Al na ongeveer 1,5 uur fietsen kreeg ik honger. Ik at even voorbij het centrum van Lembeke in taverne De Pollepel. Ik vergat even mijn dieet, bestelde een steak frites en dronk 2 corsendoncks. De steak was uitstekend, de frieten en de tartaarsaus minder. Al bij al een redelijk wegrestaurant. Ruimte zat en een mooi, groot terras in een groene omgeving. Blijkbaar populair bij wielertoeristen, want er was een hele kolonne van. Allemaal aten ze pasta. Allemaal hadden ze een fietscomputer op hun racefiets. Ik opteerde voor iets steviger kost uit angst om een flauwte te krijgen.

Verder naar Kaprijke. Ik was hier al geweest voor het werk. Enorm dorpsplein, charmant, zeventiende-eeuws gemeentehuis, dat niet meer dienst doet als administratief centrum. Overal bordjes met nuttige toeristische informatie van de provincie.

Voorbij Kaprijke, in een zeer landelijke omgeving, bezocht ik de Kleemkapel, een mooie kapel met een kruisweg errond, temidden van de velden en wegels. Er was openbaar sanitair aanwezig, waarvan ik dankbaar gebruik maakte. Zo zie je maar dat de devotie ook zijn praktische kanten had en heeft. In de kapel las ik in het boek waarin bedevaarders gunsten afsmeken van Maria.

Bentille, op de rand van Kaprijke en Sint-Laureins. Van dit gehucht had ik nog nooit gehoord. Affiches van het Vlaams Belang voor een raam. Bewijs dat deze partij wel echt tot in de Vlaamse dorpen doorgestoten is. Imposante Sint-Egidiuskerk. Voor de kerk het eerste van de prachtige beelden uit het Reinaertverhaal van de hand van kunstenaar Chris Ferket. een ontdekking! De gemeente Sint-Laureins heeft er een tiental aangekocht, die her en der in de gemeente geplaatst zijn. Later passeer ik er nog een in het centrum van Watervliet (Cantecleer als ideale pater familias). Zeker de moeite om er nog eens voor terug te keren.


Als de vos de passie preekt...
Beeldhouwwerk van Chris Ferket in Sint-Laureins in het midden van een kreek (foto: gemeentebestuur Sint-Laureins).

Prachtige, waterrijke omgeving. Ik kwam nu in het krekengebied. De velden werden nu duidelijk polders. Nu en dan een schuchter zonnetje dat erdoor kwam. Ik kruiste het Leopoldkanaal enige keren, dat er ook zeer pittoresk uitziet. Via Sint-Jan-in Eremo richting Nederlandse grens, over dreven in landbouwgebied. De provincie bouwt hier een nieuw sportcentrum. Leuk, maar: hoe lang zal het duren vooraleer ook dit natuurgebied volgebouwd is?

Ik reed tot Waterlandkerkje, een klein gehucht van zo'n 500 inwoners, waar zelfs geen café is. Standbeeld vóór de kerk van de eerste plaatselijke Nederlands Hervormde predikant die in 1568 vermoord werd door de Spanjaarden.

Terug in België Waterland-Oudeman. Hier wel een paar cafés, maar ik reed verder. Daarna Watervliet, groter dan gedacht. Ik ging de kerk binnen, die de Kathedraal van het Noorden genoemd wordt. Na Watervliet fietste ik naar Boekhoute. Werd stilaan te moe om nog bezienswaardigen te bezoeken in dit gewezen vissersdorp. Ook de Maagd van Gent, hier ergens in de buurt, wat het ook moge wezen, zal voor een andere keer zijn. Via Ertvelde terug naar Gent. Zonder problemen thuisgeraakt, maar mijn tong plakte wel aan mijn verhemelte.

Nog te noteren volgende activiteit: zondag 3 juli 2005: 12e Sentse fiets- en bloemenroute. Open tuinen verbonden met een nieuwe fietsroute dwars doot het prachtige krekengebied van 10u tot 18u ism kunstenaar Chris Ferket en met medewerking van het gemeentebestuur van Sint-Laureins.
Info: website gemeente St-Laureins - toerisme of bel naar Herman 09 379 98 54, of Regionaal Landschap Meetjesland.

Bourgoyen

Het voorbije weekend heb ik de begeleide natuurwandeling in Gentbrugge in het kader van het Scheldeweekend gemist. Om 14 uur in de Boer Janssensstraat in Gentbrugge geraken bleek niet haalbaar, vanwege te doene boodschappen en de verplichtingen van het gezinsleven. Nochtans bevindt zich in die omgeving van Gentbrugge een mooi landbouw- en natuurgebied langs de oevers van de Schelde, waar ik onlangs doorfietste. Je waant je nauwelijks in de stad.

Zondag toch iets nieuws ontdekt in Gent. Via de Brugsesteenweg kwam ik bijna per toeval terecht in het natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen. Ik had daar wel al het een en ander over gelezen, maar ben er nog nooit geweest. Eigenlijk bijna een schande voor iemand die al 25 jaar in Gent woont, weliswaar met een paar kleine onderbrekingen.

Prachtig natuurgebied, bestaande uit een strook bomen en struiken en een strook meersen met talrijke sloten. Je kan er mooie wandelingen maken. Vergezichten die de moeite waard zijn, met o.a. het kerkje van Drongen. Fietsen is verboden, maar velen doen het toch. Er stroomt een rivier door. Naar het schijnt een stuk Leie. Ik dacht dat de Leie uitsluitend langs de andere kant van de Watersportbaan richting Sint-Denijs en Afsnee stroomde De Gentse waterhuishouding is bijzonder ingewikkeld. Toch voor een leek.

Er is wel sterke geluidshinder van de R4, die dit natuurgebied begrenst. Een beetje dezelfde problematiek als het Zoniënwoud op sommige plaatsen. Naar het schijnt wordt er momenteel aan gewerkt, zie een nieuwsbericht van de groendienst van de stad.

Eerstdaags kom ik eens terug met mijn fototoestel. Elke eerste zaterdag van de maand om 14u30 is er bij Natuurpunt een begeleide wandeltocht. Start aan de Grutto van Natuurpunt, ingang via de Mahatma Gandhistraat (achter zwembad Rooigem).

Westveld

Het Gentse belfort vanuit Sint-Amandsberg-Westveld

Vergezicht op het belfort vanuit Sint-Amandsberg-Westveld. Het Westveld is een van de leuke, groene Gentse wijken die ik pas onlangs leerde kennen. Al herinner ik me uit mijn kindertijd dat mijn vader soms deze weg nam als we per auto van Gent terugkeerden naar Lokeren, waar we woonden. De baan ging dan verder over Beervelde en was heel wat rustiger dan de toenmalige 'rijksweg 14' (nu: gewestweg nr.?) over Lochristi en Zeveneken. De E17 bestond helemaal nog niet

Ik herinner me de Alfons Braeckmanlaan in het Westveld uit mijn jeugd als een van de plaatsen net buiten Gent met het beste vergezicht op de torens (hier alleen het belfort), net zoals Mariakerke-brug, waar mijn grootouders langs moederskant woonden.

Trapkracht bis

Tweede Gentse editie van Trapkracht, de georganiseerde vrije expressie van fietsers, die uit het buitenland overgewaaid is naar hier. Iets minder volk dan vorige keer. Een goede 100 man. De voorspelde wolkbreuk brak los toen we, iets over half zes, nog aan het Zuid verzamelden. De jeugdige fietsenthousiastelingen trokken het zich niet aan en vertrokken onder de gietende regen. Je moet er toch iets voor over hebben, redeneerden ze.

De Groen!-coryfeeën Vera Dua, Tine Heyse en Filip Watteeuw waren aanwezig bij de start, maar haakten af onder het slechte weer. De partij had als enige opgeroepen voor deze manifestatie. Van de aanwezige politici fietste enkel meneer Anne Van Lancker van de SP.a een eindje mee.


Trapkracht in de gietende regen

Binnen de kortste keren was iedereen kletsnat, maar we lieten het niet aan ons hart komen. Gelukkig hield het na een tiental minuten op met regenen.

Ambiance was er net als vorige maand genoeg, ondanks de nattigheid. Er reed een heuse ritmesectie mee in bakfietsen. Toeters, trommels en trompetten. De twee clowns van vorige keer waren er ook weer bij. Een ervan had een zapper bij en probeerde de auto's die we kruisten weg te zappen. Een fietser voerde een aanhangwagentje met een grote hond erin mee. De politie hield discreet toezicht, i.t.t. vorige keer: twee flikken fietsen mee en hielden het verkeer tegen aan de kruispunten, enkele motards hielden zich in de nabijheid.

Er werd verder en langer gefietst dan vorige maand: van het Zuid ging het via de Tentoonstellingslaan naar de Heuvelpoort en dan langs de stadsring tot aan de Nieuwe Wandeling. Dan via de Sint-Michielshelling naar het stadscentrum. Vlakbij het stadhuis kruisten we Tom Balthazar, de voorzitter van de Gentse SP.a. Hij werd joelend, toeterend, trommelend en bellend begroet.

Ik probeerde wat foto's te nemen, maar het lukte niet zo best in dit weertje. Als je afstapt is de grootste groep fietsers al voorbij als je toestel eindelijk goed in de aanslag staat. Ik zag sommigen al rijdend fotograferen. Ik probeerde dat ook, maar ben de techniek nog niet goed meester. Het is opletten geblazen, zeker in zo'n groep: ofwel lig jij, ofwel ligt je toestel op de grond vóór je het weet. Achteraf bleek mijn toestel in video te staan, dus die foto's werden niks.

Via Sint-Jakobs fietsten we naar de Dampoort. Ditmaal werd dit pijnpunt voor fietsers (én voor alle weggebruikers) niet gemeden. We reden twee volledige ronden op de rotonde en sloegen dan af naar de Kasteellaan. Er ontstonden respectabele files. Over het algemeen reageerden de automobilisten vrij positief en geamuseerd. Sommige haastigaards waren zichtbaar nerveus, zeker wanneer een of twee onverlaten er een schepje bovenop deden en hen wat treiterden.

Via de Kasteellaan fietsten we naar Sint-Anna, alwaar er weer twee ereronden gereden werden op de rotonde, tot het de motard van de politie te veel werd en hij ons afleidde naar de Lange Violettenstraat. Via de Frère Orbanlaan bereikten we het eindpunt van de tocht: het Zuid. Het was welletjes: we hadden ondertussen al een goed uur gefietst.

Op het einde wachtte nog een verrassing: Geena Lisa stond ons op te wachten met een tv-ploeg en iemand van de gemeente Lichtervelde. Ze probeerden de hele groep te overhalen om 's anderendaags tegen 12 uur 's middags naar Lichtervelde te rijden. In het kader van het Eén-programma Fata Morgana had Lichtervelde de weddenschap aangegaan 2.000 tweewielers naar hun gemeente te krijgen. Er was weinig enthousiasme bij de groep: sommigen moesten studeren, anderen (waaronder ondergetekende) hadden iets beters te doen. De obligate Groen! militant zeulde ondertussen rond met de groene petitie voor autoloze zondagen. De meeste fietsers dropen langzaam af.

In elk geval: ook deze Trapkracht was pure, onvervalste fun! Fietsen in de stad is nooit zo plezant geweest!

Dag van het Park

Nog maar eens een fietstochtje. Het is vandaag Dag van het Park en ik moet dringend wat kilo's kwijtspelen. Het nuttige aan het aangename paren heet dat.

Niet zo'n sportieve fietstocht ditmaal. Gewoon een rustige rondleiding langs een aantal Gentse parken met start in het Astridpark aan de Lousbergskaai. Aanwezig: burgemeester Frank Beke, schepen van Leefmilieu en Openbaar Groen Lieven Decaluwe en een 80-tal geïnteresseerden in een fietstocht langs een aantal (meestal recent aangelgde) parken en groenvoorzieningen in het Gentse stadscentrum. Politiebegeleiding en vooraan een voertuig van de stad met een bordje 'wielerwedstrijd'. Deskundige uitleg ter plaatse van mensen van de groendienst.

Ik leer heel wat bij. Blijkbaar wordt er in Gent de laatste jaren toch heel wat gedaan op het gebied van groenvoorziening. De tocht begint in de Heirniswijk, met o.a. het Lousbergspark dat in aanleg is. Het is nog niet constant open voor het publiek. Vroeger was hier een bejaardentehuis van het OCMW (het Lousbergstehuis). Nu is er een projectontwikkelaar aan het werk. De stad zorgt voor een nieuw buurtpark. Een bestaande (en prachtige) oude boomgaard en een galerij errond worden behouden.

Daarna gaat het naar de Machariuswijk, waar er al heel wat groenvoorzieningen beschikbaar zijn. Uitleg bij de ruïnes van de Sint-Baafsabdij, waaraan een groen speelplein paalt, het Archeologisch park Sint-Baafsabdij. Er is maar 1 muur van de oude abdijkerk bewaard. Men heeft geprobeerd de vroegere omtrek van de kerk weer te geven met boompjes in het park, als ultieme wraak op Keizer Karel V, die een groot gedeelte van de Sint-Baafsabdij liet slopen als straf voor de weerspannige Gentenaars.


De St-Baafsruïne met een deel van het park en achteraan St-Macharius


Via Dampoort (groen speelplein aan de Zondernaamstraat) en Ham (waar er een klein buurtparkje is) naar het Tolhuiscomplex, met aanpalend in het Berouw de Wereld van Kina: de Tuin, een mij onbekende plantentuin (vroeger: het Schoolmuseum), die ik zeker eens moet bezoeken.

Via het Vogelzangpark aan de Blaisantvest naar het Sint-Antoniushof (aan de Lieve), een recent aangelegd complex van serviceflats voor bejaarden met een park dat openstaat voor de hele buurt. Ook vroeger was dit een tehuis voor bejaarde vrouwen. Ik hoor burgemeester Beke vertellen dat hij er in zijn kindertijd vaak heen moest om geneesmiddelen aan huis te brengen. Zijn vader was immers apotheker bij de socialistische coöperatie. In de Sint-Antoniuskapel hebben culturele evenementen plaats. Als geheel een knappe architecturale realisatie, met zelfs een mini-kanaaltje vanuit de Lieve. De eerste keer dat ik hier was. We krijgen nog even uitleg bij de Brug der Keizerlijke Geneugten, met de beelden waarmee Walter De Buck scènes uit het leven van Keizer Karel V uitbeeldde. Daarna rijden we terug naar het Astridpark.

Tot slot een kleine tentoonstelling in de Villa De Groote, de thuisbasis van de Gentse groendienst aan de Lousbergskaai (Astridpark), over 120 jaar groendienst in Gent.

's Anderendaags bezoek ik op mijn eentje het Rommelwaterpark in de Machariuswijk, niet zo ver van het Astridpark. Een heel nieuw concept van park, dat model staat voor veel nieuwe groenvoorzieningen in de 19de-eeuwse gordel van Gent. Het park vormt een soort binnenhof tussen een aantal straten. Je komt er door een nauwe toegang in een aantal straten, bvb. de Kasteellaan. De achterkanten van de huizen geven uit op het park, dat als speelplein dient en ook toegankelijk is voor buitenstaanders.

Ik rij nog wat rond in de Machariuswijk. Ooit heb ik hier nog drie maanden gewoond, in de Puinstraat. Dat was in de winter van 1980 op 1981. De beestenmarkt was er nog. Er woonden nog bijlange niet zo veel migranten in de buurt. Sindsdien is er heel veel veranderd en vooral ten goede. Veel meer groen en sociale woningen. De buurt is veel gezelliger geworden.

Verdwenen

De Brunelstraat, een (gesloopt) beluik in de wijk Brugse Poort.

Deze foto nam ik in januari 2004 in de Brunelstraat, een beluik in de Gentse wijk Brugse Poort. De huisjes behoorden tot de 89 huizen die tegen het einde van 2004 gesloopt moesten worden in het kader van het stadsvertnieuwingsprojezct Zuurstof voor de Brugse Poort. Ze moesten plaats maken voor een park. Op het muurtje aan het einde van de straat stond de tekst 'Wij gaan hier niet weg'. Elders in de buurt hingen affiches 'Geen park op een sociaal kerkhof'.

Eind september 2004 was ik voor het laatst in de buurt. De allerlaatste bewoners waren toen net weggejaagd door de politie. Moet dringend eens gaan kijken of die huisjes nu al tegen de vlakte liggen en of er al iets anders in de plaats is.

PS: zie ook: Alles over Gent
en de fotoreportage van Arthur De Decker over de afbraak. Blijkbaar zijn de huizen ondertussen al afgebroken.

In actie

In actie tijdens de Trapkracht van 6 mei 2005

Hopelijk nemen de mensen van Groen! Gent het mij niet kwalijk dat ik deze foto van de eerste Gentse Trapkracht van hun site "geleend" heb. Ik sta er immers zelf op.
Wellicht maakt het feit dat Vera Dua zo prominent op de foto aanwezig is dat goed?

Gent verkend

Nog een fietstocht.
Ditmaal keurig georganiseerd door de Fietsersbond van Gent. Burgemeester Frank Beke fietst mee. Ook een aantal andere politici: Europees parlementslid Anne Van Lancker van de SP.a en haar man, de gemeenteraadsleden Filip Watteeuw en Tine Heyse van Groen! Een jonge vrouw van Gent Blogt met een fototoestel. Later blijkt dat het Lena is, notabene dan nog een collega, zoals ik later ontdek. Ik heb mijn fototoestel thuisgelaten om ongehinderd te kunnen fietsen.

Er is politiebegeleiding: enkele flikken fietsen mee en houden de auto's tegen aan de kruispunten. Er rijdt een motard mee; een combi sluit de stoet af. Iets anders dan bij die anarchisten van Trapkracht dus. Tussendoor hoor ik de burgemeester aan een politiefunctionaris meedelen dat hij Trapkracht niet zal verbieden, maar dat een dergelijke manifestatie niet zonder politiebegeleiding kan plaatsvinden. De mensen van Trapkracht zijn dus gewaarschuwd.

Zo'n 150 fietsers (ik ben slecht in schattingen)? Prachtig weertje. Dat viel dus mee! Fietstocht van zo'n 20 kilometer langs een aantal positieve en pijnpunten voor fietsers in het Gentse centrum. Van de Vrijdagsmarkt gaat het over de aartsgevaarlijke Dampoort en de nieuwe Keizersbrug (een mooie verwezenlijking!) naar Gentbrugge (uitstekende nieuwe aanleg van de Leo Tertweillaan). Bezoekje aan nieuw sociaal wooncomplex in de Zebrastraat. Dan via de ring (het fietspad aan de Vlaamse Kaai biedt te weinig afscherming van het drukke en snelle verkeer) over de Heuvelpoort (druk, groot, onoverzichtelijk) naar de al even gevaarlijke (want onduidelijk en te snel) Sterre. Via de nieuw aangelegde Voskenslaan (inderdaad: iets te weinig plaats hier) naar het station (een ramp voor fietsers) en dan richting Watersportbaan. Via de Coupure, naar het groot kerkhof. De onderdoorgangen aan de Bargiebrug en de Guislainbrug zijn een droom voor fietsers en voorkomen gevaarlijk oversteken. Ook de fietsbrug over de Brugse Vaart is een pluspunt. Langs een fietspad over een oude spoorwegbedding naar de Bloemekenswijk.

Via de Bloemekenswijk (afslaan van de Nieuwe Vaart naar de Gebroeders de Smetstraat is zonder politiebgeleiding geen sinecure) langzaam terug naar het stadhuis, waar er afgesloten werd met een drankje aangeboden door de stad.

Geen incidenten en iedereen tevreden weer naar huis.

Ochtendgloren

Gent ontwaakt

Onrustige nacht. Moet mijn winters dekbed dringend eens afgooien, want het wordt te warm. Als resultaat van die slechte nachtrust om 5 uur 's morgens deze foto gemaakt vanuit mijn slaapkamer. De (verlichte) torenspits is die van het belfort.

Brussel-Halle-Vilvoorde

Platitude van de dag: beter geen akkoord dan een slecht akkoord.
Het zal wachten zijn tot een grote communautaire ronde in 2007 voor de splitsing van B-H-V.
Bart Brinckman is in De Standaard meedogenloos hard voor Verhofstadt.
Had Leterme het er beter afgebracht? Zeer twijfelachtig met de N-VA in zijn zog.
Wellicht is dit het laatste premierschap van Guy, dat lijkt wel duidelijk.
Het voluntarisme van Verhofstadt heeft afgedaan. Eerst DHL en nu dit. Ik bewonder wel de moed van de man om er telkens opnieuw in te (blijven) geloven.

Praten over communautaire kwesties in dit land wordt moeilijker en moeilijker, zoniet onmogelijk. Ik kan dat alleen maar betreuren als zijnde enerzijds flamingant, maar anderzijds ook internationalist en iemand die in solidariteit gelooft, niet in groepsegoïsme.

Trapkracht

Aangezien de Gentse Zwijger een fietsfanaat is (zie enkele posts geleden), vandaag vrijaf had, zich maatschappelijk betrokken voelt bij het lot van de fietsers in Gent en over deze manifestatie gelezen had in De Standaard, sprong hij in de vooravond vrolijk op zijn splinternieuwe fiets en begaf zich tegen half zes naar het Zuid, waar de eerste Gentse Trapkracht van start zou gaan.

Volgens De Standaard is Trapkracht "een fietstocht van personen die houden van fietsen en op een vredevolle manier hun plaats in de stad willen terugeisen". Ik heb er in Brussel-centrum ook al affiches van gezien onder de heading "reclaim the streets" en ben de idee niet ongenegen. Fietsen in steden als Brussel en Gent kan immers best gevaarlijk zijn. In Gent is er een positieve evolutie t.o.v. fietsen merkbaar bij het beleid, maar er kan nog heel wat verbeteren.


Trapkracht aan Sint-Anna

Naar schatting zo'n 150 fietsers waren naar het Zuid afgezakt. Niet slecht voor een eerste keer. Het is de bedoeling elke eerste vrijdag van de maand een Trapkracht te houden (vertrek: 17u30 aan het Zuid). Het gewone alternatieve volkje was aanwezig, kleurrijk uitgedost en voorzien van de nodige trommels, toeters en bellen. Er waren ook nogal wat politici, zij het enkel van de partij Groen! (al waren zij niet de organisatoren). Ik herkende voorzitster Vera Dua en de gemeenteraadsleden Tine Heyse en Filip Watteeuw. Vera werd geïnterviewd door een cameraploeg (AVS?). Die Groene belangstelling is niet zo verwonderlijk als je weet dat de (voorloper van de) partij Groen! ooit ontstaan is uit de Groene Fietsers in Antwerpen. Toch had ik wat meer aandacht van sommige andere partijen voor dit ludieke initiatief i.v.m. mobiliteit verwacht. De groene jongens leurden ook met een petitie voor autoloze zondagen.

Om kwart voor zes zette de stoet fietsers zich in bewegng voor een tocht van ongeveer drie kwartier in de omgeving van het Zuid. Van het Wilsonplein ging het over Sint-Anna naar de ring. Via de Sint-Lievenspoort keerde de stoet terug langs de afrit van het autostradecomplex. Hierbij smeerde de stoet zich al trommelend en bellend uit over de hele breedte van één rijrichting van de ring en de afrit.


Aankomst op het Zuid via de afrit van de autostrade

Er waren geen incidenten. De meeste voorbijgangers keken geamuseerd toe. De automobilisten wachtten geduldig. Eén enkele chauffeur (van - kan het ook anders? - een BMW) reageerde wat agressief.

Terug op het Wilsonplein werd de manifestatie ontbonden. Twee motards van de Gentse politie boden zich aan en vroegen uitleg. Blijkbaar hadden de organisatoren geen contact opgenomen, noch met de stad, noch met de politie. Die afrit (een autoweg, goddomme) gebruiken als fietsers, dat was verdorie gevaarlijk. Dat kon alleen onder politiebegeleiding. Men beloofde beterschap volgende maand.

1 mei

Freya: solidariteit met toekomstvisie!

Zonnige, zomerse 1 mei.
Al meteen té warm, zoals ik het bijna nog niet meegemaakt heb begin mei.

Een echte socialist ben ik niet (in de zin van lid van de SP.a),
maar 25 jaar lidmaatschap van ABVV en Bond Moyson mogen op deze dag ook wel eens gevierd worden!
Een halve dus toch!
Vandaar deze foto van Freya tijdens haar speech op de Vrijdagsmarkt, voorwaar een dame met toekomstvisie (flauw, ik weet het).

Sakala

Sakala of 'Het Moorken'

Pas gerestaureerd monument in het Gentse Citadelpark ter ere van de gebroeders Vandevelde, koloniale pioniers naar wie de straat in het centrum van Gent genoemd is. Met bovenop de rots Sakala, het negerjongetje dat Lieven Vandevelde eind de negentiende eeuw uit Congo meebracht naar Gent. Een fascinerende geschiedenis!

Eerste Wereldoorlog

Duits soldatenkerkhof uit de Eerste Wereldoorlog in Langemark

Deze foto vind ik wel de moeite van het publiceren waard. Ik hem hem in de zomer van 2003 genomen op het Duitse soldatenkerkhof uit de Eerste Wereldoorlog in Langemark in de Westhoek (West-Vlaanderen). De foto is wat donker uitgevallen: hij is ook genomen onder het gebladerte van de bomen op het kerkhof. Het contrast tussen de figuren aan de rand van het kerkhof en de maïsvelden erachter is iets aparts.

Ik ben altijd sterk geïnteresseerd geweest in de Eerste Wereldoorlog en monumenten of overblijfselen in verband daarmee. Vooral de laatste jaren is die interesse sterk, mede omdat ikzelf enkele interessante documenten bezit, die na de dood van mijn vader in 2000 in mijn handen gekomen zijn. In de jaren 2000-2004 heb ik de hele Westhoek meermaals doorzworven. Verder (Noord-Frankrijk bvb.) ben ik nog niet geraakt wat monumenten uit WO I betreft. Enkel in het stadje Albert in Picardië heb ik eens een soldatenkerkhof bezocht toen ik er doorreed. Er bleef geen tijd meer over om ook het museum te bezoeken. Ik was met de auto op terugreis van een autovakantie door Normandië en Bretagne.

Ooit hoop ik nog iets met die familiale documenten uit de Eerste Wereldoorlog te doen. Ik zou het al gedaan hebben (had zelfs al een geïnteresseerde uitgever), maar andere activiteiten hebben me de laatste jaren te veel opgeslorpt.

To blog or not to blog

Het wordt tijd dat ik wat meer bekendheid geef aan deze blog, als ik ermee wil voortdoen.
Wat voor zin heeft het bloggen, als niemand behalve jezelf het leest?
Ik heb enkel nog maar een paar buitenlanders op bezoek gehad, die er natuurlijk niets van begrepen hebben. Kan ik mijn blog beter in het Engels verderzetten.
Ondertussen gemerkt dat meer en meer mensen beginnen met bloggen, ook in Gent. Zelfs deze oude bekende.
Vraag is: wie leest dat allemaal?
Ik zal er eens over nadenken of ik de gegevens van mijn blog naar enkele portaalsites en/of blog-aggregators stuur.
Ik kan het adres natuurlijk ook naar al mijn vrienden, familieleden en bekenden doorsturen, maar daar gaat mijn (relatieve) anonimiteit dan!

Fiets

Prachtig lenteweekend. Ideaal fietsweertje ook.
Ik schaf me, eerder dan gepland, een nieuwe fiets aan: een Oxford, type Wellington. Het is al mijn tweede van dat model. Mijn vorige is eind september vorig jaar gestolen voor mijn eigen huis. Hopelijk vergaat het me ditmaal beter.
Moet nog een tiental dagen wachten eer ik de fiets kan afhalen.