Zakman

Het is niet mijn foto (hopelijk neemt niemand het me kwalijk dat ik die foto even "leen". Het is immers voor de goede zaak? Hoe kan ik trouwens iets over zakman schrijven zonder foto?). Ik heb hem alweer van een Gentse Facebook groep genomen. Maar wie kent hem niet, onze 'Zakman'?

De man loopt al zo'n 25 jaar in Gent rond met zijn zakken, vooral op de as Sint-Pietersstation-Nederkouter. Mystereuze figuur. Ik heb hem in 1980 ooit nog op café gezien in Gent (in het Damberd). Nadien nooit meer. Alleen nog op straat. Meestal erg verwaarloosd gekleed, in gescheurde jeans. En met zijn zakken. Wat zit erin? Waar gaat die man naartoe? Wat zoekt hij? Een mysterie!

Wie het antwoord kent mag het hier komen vertellen. Of het mailen, als het te delicaat is.

Mijn oude Gentse stadsbeuk

beuk
Originally uploaded by degentsezwijger

Omdat Gentse bomen die je door verhuisomstandigheden moet achterlaten een populair blogonderwerp blijkt.

Dit was mijn stadsbeuk in Gent, die ik zowat anderhalf jaar geleden achtergelaten heb. Ik heb toen ook een fotootje genomen. Niet zo'n goeie, want mijn toestel is na bijna vijf jaar verouderd en aan vervanging toe. Hij is ook van te dicht genomen, met zoom en dat vervormt. Mijn vroegere buurvrouw die in het huis daarnaast woont en beroepsfotografe is zal die foto wel niks vinden. Ze heeft trouwens ook een blog, zelfs meer dan één en ze negeert me totaal op het net, joost mag weten waarom.

Ik heb die foto toen niet op mijn blog gezet. Ja, waarom? In feite behoort die boom nu aan iemand anders toe. Ik hoop dat ze hem intussen wat gesnoeid hebben, want hij overwoekert de tuinen van de hele buurt.

In het centrum van de stad wonen heeft een aantal voordelen, maar ook veel nadelen. Het is hier in De Pinte wel heel rustig wonen. En toch zo vlakbij de stad! Dat stadstuintje dat je daar ziet is niets vergeleken met wat ik hier heb. Van voor mijn pc zie ik op dit eigenste moment een negental bomen door mijn raam. Ze staan natuurlijk nog niet in bloei.

Society Nieuws

Ik kreeg net deze link toegespeeld op Facebook. Een nieuwe interessante politieke campagne:

Esther ESther sent a message to the members of si tu reviens j'annule tout.Subject: Paris Hilton à la mairie de Paris ?http://parissaveparis.fr/

Del.icio.us

Ondertussen is de Gentse Zwijger helemaal web 2.0 aan het worden. Ik heb gisteren ook een account in del.icio.us aangemaakt.

I am degentsezwijger on del.icio.us Add me to your network

Dit zijn mijn eerste 'Bookmarks':

Franks Blog: Spirit tegen shoppingcentrum Vrijdagmarkt–Langemunt
Facebook vrienden
Hillary Clinton Should Withdraw

Ruimte voor Ruimte

Mijn eerste politieke vergadering in mijn nieuwe gemeente De Pinte. Een algemene vergadering van het progressief kartel Ruimte, dat bestaat uit SP.a, Spirit, Groen! en onafhankelijken.

Sinds de bijna anderhalf jaar dat ik hier woon heb ik wel al enkele recepties, kaas- en wijnavonden, een quiz en dergelijke meer meegemaakt. De algemene vergadering van vorig jaar heb ik gemist, omdat ik met mijn moeder naar het ziekenhuis moest.

We waren met z'n elven. Twee anderen zaten op een MINA-raad. Er waren enkele zieken.

Een heel verschil met de drie jaar dat ik in Gent in het bestuur van een politieke partij zat. In die pioniersjaren hadden we geen vertegenwoordigers in de gemeentelijke bestuursorganen en -raden. Enkel een schimmige schepen, die nu eens koud, dan eens warm blies. Wel twee parlementsleden.

Hier in De Pinte zit bijna iedereen van de groep in de gemeenteraad (5), OCMW-raad (2) of een adviesraad. De Pinte is natuurlijk ook een veel kleiner gemeente dan Gent (goed 10.000 inwoners).

Uiteraard mag ik hier niet bekendmaken wat daar zo allemaal besproken en afgesproken is.

Alleen: ik heb een poging moeten afslaan om mij de website op te solferen. Sorry, dat vergt nogal tijd. Ik ben er technisch ook niet meer zo goed van op de hoogte. En ik heb al een blog te onderhouden :-)

Google Reader

Ik ben intussen ook overgeschakeld op Google Reader om enkele blogs beter te kunnen opvolgen. Ik had al een account op Bloglines, maar gebruik die niet zoveel.

Het is gemakkelijker om het een en ander op te volgen en sneller op de bal te kunnen spelen. Al vermindert mijn aanwezigheid op die blogs ermee. We zullen zien. Ik zal het systeem na een tijdje evalueren.

Bedankt voor de tip, Georgina. Je staat zelf ook op mijn reader.

Spar! k

Kwestie van Els V.E. te plezieren. Er moet toch wat interactie zijn op het net. En anders weet ik toch niet wat schrijven. Dat filosofisch tractaat zal voor een andere keer zijn. Dit "interessant" bericht zat een paar dagen geleden in mijn meeldoos:

"Kelly Wall has just expressed interest in you. Click here to respond and see who else is interested in you.

TIP
* To see your mutual matches so far, go to Spar! k, choose "Results", and follow the instructions.
* Spark reveals only mutual matches - to find out who would like to date you, you have to review all of your potential dates in Spark


---
This email was sent by Spark.
To disable emails or to remove this application, go to http://www.facebook.com/editapps.php?app_id=6280837251."

GentBlogt viert feest - part two

Dan nu het beloofde tweede deel van mijn verslagje van GentBlogt viert feest.
Er staat natuurlijk al heel wat op hun eigen website. Ook foto's en warempel: ik sta er ook op en nog redelijk goed gelukt ook. Bedankt fotograaf van dienst (Michel)!

Verder valt er niet meer zo heel veel te vertellen, behalve dan dat ik me reusachtig geamuseerd heb. Dat ik zelfs een beetje gedanst heb (keigoeie muziek, DJ!). Dat er heel veel volk was. Dat het met Els toch nog goed gekomen is en ik me zelfs wat in haar nabijheid mogen koesteren heb. Dat de frietjes een uitstekend idee was. Dat ik volgend jaar terugkom.

De sfeer was heel anders dan de eerste editie waar ik was (zie een verslagje eerder op deze blog, in februari 2006). Toen was de politiek nogal nadrukkelijk aanwezig. Nu waren er ook politici (o.a. gespot: Aline Maes, Tanguy Veys en Jan De Moor, al heb ik deze twee laatste niet zelf gezien, en natuurlijk ook de bloggende politici als Lien, Els en Frank), maar ze traden minder op de voorgrond.

Ik heb een praatje geslaan met enkele bloggers die ik geregeld lees. Peter Dedecker hebben ze mij moeten aanwijzen of ik had hem niet herkend. Idem voor Joke, die ik via 'het lief' kunnen localiseren heb.

Bleek dat de meesten mijn eigen naam niet kenden (behalve zij waarmee ik veel contact heb), maar mijn blog pseudoniem deed bij de meesten toch een belltje rinkelen. Ik stel met tevredenheid vast dat ik dus toch een zekere merkbekendheid heb als Gentse Zwijger. Meneerke Willem van Oranje uit Gent, haha.

Verder was daar veel jong volk, enkele collega's van het werk zelfs, Anneleen, Stefaan, mensen die ik ken uit het uitgaansmilieu, Freej en zijn lief, Frederik, ...

Niet gezien: Jeronimo (bleek ziek), of niet opgemerkt (Huug, Tikenei)

Gisteravond alweer een fuif: een Valentijnsbal georganiseerd door Spirit Melle. Ik was met enkele getrouwde stellen. We hebben ons teruggetrokken in de tapasbar. Er was dus niet veel Valentijn aan. Maar ik had het mijne al gehad :-)

Virtual become reality: 3 jaar GentBlogt

Net wakker. Terwijl de alcoholdampen langzaam optrekken zal ik proberen enkele impressies van het feest 3 jaar GentBlogt waar ik gisterennacht heentrok neer te schrijven.

In de namiddag en vooravond was er in Gent ook al iets te doen van het werk. Chic geval met receptie en walking dinner. Ik spoedde me op tijd naar huis, douchte en probeerde er wat presentabel uit te zien.

Dan begaf ik me naar Au Bain, een fantastische en trendy fuifruimte (kan je zoiets nog een zaal noemen?) op de eerste verdieping in de Van Eyck, met uitzicht op het zwembad.

De fuif was al in full swing als ik toekwam, want het liep al tegen elven. Met wie ik in elk geval wou kennismaken was Els. Ik wist dat ze aan de kassa zat, bij de bonnetjes, kende haar vanop foto, al op AVS gezien, dus geen probleem. Al zag ze er toch iets anders uit. Ik had me nooit gerealiseerd dat ze echt blond is. Dat heb je met die donkere profielfoto's op Facebook. Haar stem klonk ook anders: veel zachter en jeugdiger. Niets van dat gezaghebbende, mevrouw de advocate, madam GentBlogt.

Ik wou haar begroeten, maar ze liep (van me?) weg! Ik kreeg haar ook nadien maar niet te pakken. Hoewel ze mijn profielfoto op Facebook kent en ik daar ook nog op lijk, moest ik haar uiteindelijk vastgrijpen en mezelf voorstellen. Tot zover het ontvangstcomité!

Mensen herkennen van een foto op een blog of (vooral) een facebook profielfoto bleek de hele avond niet altijd evident. Bij sommigen lukte dat goed, bijvoorbeeld Michel Vuylsteke en Bruno Bollaert, met wie ik ook een praatje sloeg, met anderen minder of niet.

De rest is voor een volgende post. Ik kan hier de zaterdag geen uren voor mijn pc zitten. Ik ben trouwens geen veelschrijver en heb daar tijd voor nodig. Ook om mijn gedachten te ordenen, te wikken en te wegen.

Wordt vervolgd, beloofd!

Si tu reviens j'annule tout

Soms zijn er echt wel mensen met spitsvondige ideeën, die op de actualiteit inspelen. Ik ben op Facebook lid geworden van volgende recente groep: Si tu reviens, j'annule tout! Zeer passend op deze vooravond van Valentijn.

Natuurlijk is dit een verwijzing naar recente berichten over de huwelijksperikelen van de Franse president Sarkozy. De groepsnaam is de tekst van een sms'je dat hij naar zijn ex Cécilia zou gestuurd hebben voor zijn huwelijk met Carla Bruni.

De beschrijving van de groep is als volgt:

C'est LE groupe de la dernière chance! Si vous regrettez de vous êtes comporté comme un goujat avec votre ex et que vous réalisez enfin que vous avez perdu l'homme ou la femme de votre vie, ce groupe est le votre à vous d'envoyer une invitation à rejoindre ce groupe aux personnes concernées...(attention ça ne marche pas à tous les coups..) Good luck

Members
This group has xxx members

Officers:
Cécilia Sarkozy (no network)
presidente

Group Type
This is an open group. Anyone can join and invite others to join.
Admins
Esther ESther (France) (creator)

Geen raakpunt met mijn eigen privésituatie, maar ik vond het wel een grappig idee om van deze groep deel uit te maken, just for fun.

Ik ben ook lid van de knotsgekke groep I flip my pillow over to get to the cold side.

Until I find you

Al enkele keren op de radio gehoord, vanmiddag nog in akoestische (ik zou zelfs zeggen 'unplugged') versie: Until I find you van nieuw Vlaams talent Tim Van Hamel.

De Vlaamse muziekscene boomt nog steeds! Ik hoor dit graag. Die sound! Die hese stem! Ik word niet door mannen aangetrokken, laat dit duidelijk zijn, maar ik vind die stem bijzonder sensueel! Moest ik een vrouw zijn, ik zou het wel weten!

Het heeft wat van Deus, wat van (hoe heet die Engelse groep van o.m. Stairway to Heaven uit de seventies alweer?)

Oude foto (stokje)

Georgina heeft me een stokje gestuurd met als thema "oude foto", als ik dat goed begrepen heb (dit is voor mij het eerste stokje ooit, dus weet ik niet of ik dat goed doe).
Deze foto toont mijn zusje en mij een 40-tal jaar geleden. Goed zo?
Bedankt, Georgina!

Was ik niet lief, destijds? :-)

Ik stuur deze oude foto naar mijn blog en verder naar
Eilandman (een mysterieuze zielsverwant, die ik verder niet ken, behalve een klein beetje van ver van het net en dat hij van Gent is en hetzelfde gestudeerd heeft als ik), Cajiente (een mooi en sympathiek meisje dat ik verder ook van geen haar ken, behalve een klein beetje van haar blog) en Frank Bombeke (een politieke verwant die ik wel ken en waarmee ik dikwijls clash, maar die me toch telkens weer op de hoogte brengt van wat er op de wereld verkeerd loopt, vandaar deze sympathiebetuiging!)

Naschrift: er is gisteravond (tja, vrijdagavond!) het een en ander misgelopen met het inscannen van die oude foto en met het doorgeven van het stokje. Ik kreeg de foto niet in jpeg-formaat. Bij deze is alles rechtgezet.

Google vertaaldienst

Leuk! Net gezien hoe Google mijn voorlaatste post Blogger Blues vertaalt in het Engels!
'iemand' houdt me daar blijkbaar in de gaten over de Grote Plas! De vertaling volgt telkens na het origineel:

I hope the title of previous post not too many strange people attracts :-) I actually referred to a form of exhibitionism. Maar aangezien Travestie Compleet de titel van een liedje van Boudewijn De Groot is en ik dat wel leuk klinken vond.... But as cross-dressing Complete the title of a song from Boudewijn De Groot, and I thought that's nice sound ....

Ondertussen zijn de eerste googelaars met snode bedoelingen hier al gearriveerd. Meanwhile, the first googelaars with snode intentions has already arrived. Merkwaardig hoe goed die Blogger - blog scoort in Google . Odd how well that Blogger - blog scored in Google.

Vandaag Super Tuesday in de Verenigde Staten. Today Super Tuesday in the United States. Ik wacht met spanning af wie het zal halen, vooral bij de democraten. I am waiting with bated breath to whom it will get, especially with the Democrats.

Voor de rest zit het me de laatste tijd echt niet mee. For the rest about me the last time really not. Vorig weekend heb ik voor de zoveelste keer op mijn leesbril getrapt. Last weekend I voted for the umpteenth time in my leesbril graduated. Straks weer naar de opticien. Soon back to the optician. Dan naar het ziekenhuis. Then to the hospital.

Het is nu al vijf weken dat mijn moeder in Gent in het ziekenhuis ligt. It is now five weeks that my mother in Ghent in the hospital. Het begint hier weer een echte vrijgezellenbedoening te worden. It starts again a real vrijgezellenbedoening be. Ik zou me moeten herpakken... I would have to herpakken ...

Binnenkort weer in de tuin aan de slag. Soon back in the garden to get started. En opnieuw gaan fietsen. And returning to cycling. Wat vaker van achter die pc vandaan... What often come from behind this PC ...

Geplaatst door De Gentse Zwijger op 11:59 AM 0 reacties Links naar dit bericht Published by The Ghent Zwijger at 11:59 AM 0 comments Links to this message

Labels: buitenland , internet Tags: abroad, Internet

Blijkbaar staat die vertaalfunctie in Google toch nog niet helemaal op punt!
Ik dacht dat ze ondertussen al beter was.
Maar, allez!
Het is toch begrijpelijk - it makes perfect sense!

Het wordt tijd dat ik eens Spaans leer!

Ik kende deze video van Shakira niet (vergeef me mijn onwetendheid). Hij heeft wel een hoog Wow!-gehalte. Ik vind Shakira veel beter in het Spaans dan in het Engels. Haar bekendste nummer Wherever, whenever vind ik er een beetje over, een beetje te veel geshake, maar dit...
Mijn beste Shakira, bij deze krijg je een plaatsje in mijn persoonlijke, hypermoderne feminatheek! En wel op de eerste rij!
Zodanig dat als ik nog eens naar mijn eigen blog surf, er ten minste wat te zien is!

Artist Site

More Videos

Blogger blues

Ik hoop dat de titel van vorige post niet te veel raar volk aantrekt :-) Ik bedoelde eigenlijk meer een vorm van exhibitionisme. Maar aangezien Travestie Compleet de titel van een liedje van Boudewijn De Groot is en ik dat wel leuk klinken vond....

Ondertussen zijn de eerste googelaars met snode bedoelingen hier al gearriveerd. Merkwaardig hoe goed die Blogger- blog scoort in Google.

Vandaag Super Tuesday in de Verenigde Staten. Ik wacht met spanning af wie het zal halen, vooral bij de democraten.

Voor de rest zit het me de laatste tijd echt niet mee. Vorig weekend heb ik voor de zoveelste keer op mijn leesbril getrapt. Straks weer naar de opticien. Dan naar het ziekenhuis.

Het is nu al vijf weken dat mijn moeder in Gent in het ziekenhuis ligt. Het begint hier weer een echte vrijgezellenbedoening te worden. Ik zou me moeten herpakken...

Binnenkort weer in de tuin aan de slag. En opnieuw gaan fietsen. Wat vaker van achter die pc vandaan...

Confessies

Flirt-conversatie: "You look like a boy!"
Ik weet niet of ik daar tevreden of mistevreden mee moet zijn. Compliment of geen compliment.
Ergens weet ik dat ze gelijk heeft.
(misschien wordt deze blog een beetje persoonlijk. Een blog die naam waardig kan dat niet meer vermijden. Tenzij een loutere themablog, bvb een zuiver politieke blog of een fiets- of loopblog. En dat is mijn ambitie niet. Enige "uitstorting van persoonlijke gevoelens" zit in het systeem "blog" ingebakken. Anders is het er geen!).

Ook al is die foto een drietal jaren oud: ik ben in feite geen haar veranderd! Met mijn 48 zie ik inderdaad nog behoorlijk jongensachtig uit, ook al ben ik in snel tempo grijs aan het worden.

Voor een keer een Duitse flirtster, ook al behoort ze tot het netwerk van Vancouver (Canada).
Zei dat ze er als kind altijd van droomde naar Vancouver Island te emigreren. Heeft dat dan ook virtueel gedaan. De meeste van die 'flirtsters' behoren tot de Angelsaksische wereld en dus (behalve Engeland), ver van huis: Canada, de Verenigde Staten, Zuid-Afrika, Australië, Taiwan, Singapore, dat zijn zo de gewone origines.

Blijkt dat er op het internet nogal wat vrouwen van mijn leeftijd - meestal gescheiden en met een of meer kinderen - op zoek zijn naar wat warmte. jongensachtig of niet, ik ben blij dat ik blijkbaar toch nog sommige vrouwen aanspreek. Ik heb hier al complimenten gekregen die je, als man, in het echte leven nooit zal krijgen.

Ik moet toegeven dat ikzelf ook heel recent de cyberseks ontdekt heb. Honi soit qui mal y pense!
Voor het overige ben ik op mijn hoede voor de mails die ik van Facebook ontvang. Kreeg er vanavond een, zogenaamd met mensen die op een afspraak uit zijn, waarvan ik zeker weet dat er sommige net getrouwd zijn, met kleine kinderen thuiszitten of in een relatie. Of geen blind date willen. Ik heb al de e-mails van sommige 'vervelende' dating applicaties geblokkeerd.
Mensen dichter bij elkaar brengen is een nobel doel. Je mag echter niet overdrijven!

Naschrift: ik heb de titel van dit bericht maar veranderd, omdat hij niet accuraat was en teveel hits in Google aantrok.

Wouter

Beetje reclame maken voor mijn kleine broertje mag! Ik zou het wellicht beter podcasten, maar dat beheers ik nog niet. Kan iemand me vertellen hoe je dat doet?

Ik heb het programma met Bert Anciaux gezien, of toch stukken ervan. Hij kwam er nog goed uit, geloof ik! Bert is niet te onderschatten! Zijn communicatieve vaardigheden zijn uitstekend. Of hij heeft een goede manager.

Ik heb op De Standaard Online de test ivm de Amerikaanse preidentsverkiezingen afgelegd. Eigenaardig: hier krijg ik 88% Hillary en maar 80% Obama, itt een Amerikaanse test (zie enkele eerdere posts). Het zou De Standaard niet zijn!

Kathleen

Vreemd hoe stil het de vrijdag telkens is in de blogosfeer, of toch bij mij.
Zou dat komen omdat veel mensen niet meer werken de vrijdag? Of al naar het weekend uitkijken?

Vanavond om kwart voor elf Bert Anciaux op Canvas. Het schijnt dat hij recent niet veel meer in de media geweest is :-) Op de rooster gelegd door o.a. Kathleen Cools. Iedereen weet ondertussen dat die lastige vragen kan stellen. Wat een bitch soms, om een populair woord te gebruiken. Ik vraag me dikwijls af hoe die politici daar zo rustig bij kunnen blijven. Hoewel Yves Leterme het onlangs eens zichtbaar moeilijk gehad heeft om zijn kalmte te bewaren.

Ik ga de uitzending proberen bekijken. Ik ben benieuwd.

Obama, Clinton, McCain et les autres

Er zat vandaag een berichtje in mijn postbus dat ene John McCain me nu volgde op Twitter! Om me dan op zijn beurt te overladen met berichtjes over de Amerikaanse presidentsverkiezingen zeker! No way! Ik heb die man onmiddellijk geblokkeerd. Ik geloof dat sommige Amerikanen niet goed weten waar België ligt. Hoe dan ook, zelfs op deze blog krijg ik nogal wat spam binnen. De laatste tijd niet meer via de commentaren, maar via de bezoekersstatistieken. En nu zelfs via Twitter.

Ondertussen schijnt Barack Obama aan momentum te winnen. De steun van o.a. John Kerry en vooral de Kennedy-clan is een serieuze opsteker voor hem. Ook in West-Europa heeft Obama veel meer fans bij de progressieven dan zijn concurrente Clinton. De Clintons zullen het wel ergens mispeuterd hebben. Je zou bijna geloven in een kantelmoment. Afwachten wat de voorverkiezingen in Californië en New-York zullen opleveren. Die staten zullen wellicht de doorslag geven bij de democraten.

Ik weet niet of Obama het zou halen van een republikein. Ik vrees een beetje voor zijn gebrek aan ervaring. Ook denk ik dat hij zich te pletter zou rijden tegen het Amerikaanse establishment. Ik vond Hillary een goede kandidate om eindelijk nog eens een democraat als president te hebben. Ik ben natuurlijk niet tegen Obama. Als hij het wordt, dan is dat ok voor mij. Maar ik ga nu niet van kamp veranderen. Zo ben ik niet!

En van zo nabij volg ik het allemaal niet. Alleen al de Belgische politiek volgen is tegenwoordig al een hele opgave.

Ondertussen telt mijn 'groep' op Facebook toch al 10 leden op een drietal dagen tijd. Als je weet dat 'Gemeenschap is leuker met twee' er ook nog maar 27 heeft op een veertiental dagen zal dat wel zo slecht niet zijn, zeker omdat ik niet meer aan groepspromotie gedaan heb.

Een zanger is een groep!

Ik heb op Facebook een Groep opgericht in de applicatie 'causes'.

Gedeeltelijk om me te amuseren. Ook om dat eens gedaan te hebben. Als een soort probis pennae dus. Wat amusement!

Ik heb wel een bestaande 'zaak' genomen waar ik volledig achtersta: de affaire i.v.m. het Kanaal van Schipdonk (zie eerdere posts daarover).

Helemaal vrijblijvend is mijn 'groep' dus zeker niet.

Enkele uren later had ik toch al vijf leden. Een aantal mensen van wie je dat zou kunnen verwachten accepteerden mijn uitnodiging niet. Het zal wel tussen al de spam geraakt zijn zeker? Niet iedereen is ook bekend met de problematiek: het vrijwaren van het vlakke land tussen Gent en Brugge langs dit kanaal, dat, als de plannen van de Zeebrugse haven realiteit worden, dreigt te verworden tot een industriële ader zoals het kanaal Gent-Terneuzen. Een nobele 'cause' dus, als je 't mij vraagt!

Ik zal die actiegroep mailen dat ze die groep kunnen overnemen. Als ze willen tenminste. Indien niet: er staat toch een link naar hun website en ander tekst- en beeldmateriaal op Facebook en dus op het net. Misschien kan dat nog enkelen qensibiliseren.

Ik wil me natuurlijk niet in de plaats van die actiegroep stellen: ik ben maar sympathisant en woon enkel in de wijde omgeving van het kanaal. Als verwoed fietser en natuurliefhebber interesseert die zaak mij bijzonder: ik heb al het hele kanaal van Deinze naar Knokke-Heist afgefietst in beide richtingen.j

Koken met Jan

Ik ben nog maar pas Vriend van GentBlogt geworden, of ik val al in de prijzen!
En dit danzij de onschuldige hand van Els Van Eeckhaut. Bedankt Els, je bent een schatje!

Gisterenavond ben ik het buurthuis van de Muide naar de nieuwjaarsreceptie met diner van Spirit Gent geweest. Met de fiets vanuit De Pinte. Zo'n 13 km. Het was er in feite iets te fris en te donker voor, vooral in het terugkeren, maar ik wou geen risico lopen.

Dit jaar had deze activiteit plaats onder de noemer 'Koken met Jan'. Vlaams parlementslid Jan Roegiers stond achter het fornuis met enkele trawanten. Het was zéér geslaagd! Lekker! Beter dan andere jaren dat ze een traiteur lieten komen. En ik ben zonder problemen thuisgeraakt op mijn fiets, zo rond half twee.

Natuurlijk waren er ook toespraken: van de voorzitter van de afdeling en van schepen Lieven De Caluwe. Er waren echo's van de recente troebelen tussen de kartelpartners. Daarnaast werd er vooral vaak verwezen naar het feit dat de Oost-Vlaamse provinciegouverneur onlangs de beslissing van het Gentse OCMW over de hoofddoeken schorste.

Er was ontgoocheling daarover, verbetenheid ook, want voor Spirit is dat een principiële zaak.

De schorsing van de gouverneur is natuurlijk gezichtsverlies voor de wisselmeerderheid van SP.a, Spirit en Groen! En er was gisteren nog meer slecht nieuws in dit verband: de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) heeft begrip getoond voor de beslissing van de gouverneur dat gemeente en OCMW hetzelfde statuut én dezelfde deontologische code moeten hebben. De VVSG heeft in deze een groot moreel gezag.

Het Gentse OCMW heeft nog een beroepsmogelijkheid bij de bevoegde minister (Marino Keulen) en daarna zelfs bij de Raad van State. Het is natuurlijk een symbooldossier. Ik hoop toch dan men er geen administratieve uitputtingsslag van gaat maken. Dat is het ook niet waard. Men kan al die tijd en energie beter in andere zaken steken (hier komt de pragmaticus in mij boven). Soms moet men een nederlaag kunnen aanvaarden. Win a few, lose a few...

Hopelessly romantic

Ik ben wat gestegen in de ranking van Technorati. Ik kom nu aan 10, zoals u kan merken onderaan rechts deze pagina. Met dank aan enkele bloggers die recent een link naar de mijne gelegd hebben. De meeste dergelijke sites, ook Metatale, kennen mijn blog wel. Ik ben nu toch al bijna drie jaar actief (eigenlijk zelfs bijna vier, als ik een andere blog meetel), al is deze blog bijna dood geweest. Ik scoor niet zo hoog in de rankings, maar uiteindelijk is het ook allemaal niet het einddoel een 'lees- en kijkcijferkanon' te worden. Mijn blog is toch wat in opmars: niemand praat graag in de woestijn!

Even duidelijk stellen: de foto bij mijn recente post 'Van Taipei naar Toronto en terug' is niet van mij! Die post ging over Facebook en ik heb die gewoon van die site geplukt. Normaal doe ik dat niet, maar ik zocht een romantische foto en had er geen.

Ik had de foto echter niet mogen uploaden naar mijn Flickr-account, maar hem moeten opslaan op mijn eigen computer. Vanavond merkte ik op mijn Flickr-account tot mijn verbazing twee comments: eerste 'nice shot', tweede de vraag om hem te mogen gebruiken voor de groep 'Hopeless Romantics'. Ik heb die foto nogal rap van mijn foto-account verwijderd! Ik wil geen moeilijkheden.

Nochtans stond de naam van de fotograaf er duidelijk bij. Het is geen foto van een amateur, maar een professionele, geënsceneerde foto, genomen in Talinn, waar ik nog nooit geweest ben.
De bekende Parijse kus uit de jaren '50 (in zwart-wit, op de Pont Neuf?), waarop deze foto trouwens sterk geïnspireerd is, vind ik nog mooier, maar die is té beroemd en durfde ik niet gebruiken.

Deze foto vind ik ook wel geslaagd. Ik ben eigenlijk wel een romantische ziel. Misschien moest ik die groep 'Hopeless romantics' maar eens vervoegen?

Nablog: ik heb die website eens bezocht. Toch maar liever geen lid worden van die groep. Sommige mensen verwarren romantiek met meligheid en siroop.

Herman De Coninckprijs 2008

Op http://www.boek.be/ kun je nog tot vrijdagnacht stemmen voor het beste van 5 gedichten in het kader van de Herman De Coninckprijs 2008. Ik heb voor het volgende gedicht gestemd (het was eigenlijk het enige van de 5 gedichten dat me aansprak):

4 Miriam Van hee

zomereinde aan de leie

dit is wat een schilder zou zien:
de gebleekte graskant, kastanjes
en linden, het warme maar heengaande
licht van de avond en tegen de haag
op de andere oever een loper, en zijn
gedachten, hoe schilder je die
en boven het water de meeuwen
en tussen het licht- en het donkerder groen
de plecht van een jacht, het schuiven
der dingen, de richtingen

het water zelf kun je hier waar wij zitten
niet zien en ik vraag me nog af hoe je
afstanden schildert, steeds lichter misschien
tot je wit overhoudt, en hoe het verleden
toen jij daar nog liep

hoe schilder je dat je nooit weer
daar zult lopen, tegenstribbelend
aan je vaders hand

uit: ‘Buitenland’, De Bezige Bij, 2007, p. 8



Het gedicht staat trouwens vandaag in De Standaard , becommentarieerd door Yasmine. Ik vind het wel interessant dat de genomineerde gedichten becommentarieerd worden.

Toen ik het gedicht vanmorgen op de trein las, vroeg ik me af waar deze 'Zomeravond aan de Leie' juist gelocaliseerd kan worden, gezien het sterk visueel karakter van het gedicht. Ik vermoed ergens tussen Gent en Deinze. Vanaf Deinze is de Leie gekanaliseerd tot in Kortrijk, zoals ik op verschillende fietstochten (onder andere vorige zomer) gemerkt heb. Een kanaal lijkt me niet zo romantisch en geen aanleiding tot weemoed.

Ik gok op Afsnee of Drongen. Of misschien Kortrijk zelf?
Niet gevonden op het net waar Myriam Van Hee woont.

Nieuw Gentse Alliantie

Uiteraard doe ik nog wel iets anders op Facebook dan flirten en soortgelijke dingen. De applicatie 'Flirtable' vind ik toch wel leuk, maar ik ben dan ook een vrijgezel, magda? Gisteren via deze applicatie nog een hele conversatie gehad met een Zuid-Afrikaanse uit Kaapstad.

Ondertussen beginnen de applicaties met een 'aangebrand' karakter zich wat op te stapelen in mijn profiel. Dringend eens grote kuis in houden. En wat aan privacy-instellingen werken. Ter mijner verdediging: een Amerikaanse uit de buurt van de Grote Meren stuurt me dat allemaal op (leg het maar uit, ja!). Toch bedankt, mijn beste L.! Zelfs al lees en begrijp je dit helemaal niet en doe je het achter mijn rug virtueel met 100 anderen, ik zou liegen als ik beweerde dat het me niets doet! Het is een morele opkikker.

Spelletjes spelen bijvoorbeeld en allerlei tests invullen kan je ook op Facebook. Er zitten er onnozele tussen, maar ook heel leuke. Bij de test What kind of lingerie are you? heb ik toch een twintigtal minuten in een deuk gelegen. Als je het nog niet wist: ik ben 'V-string panties'! Staan verder zeker ook nog op mijn programma: What pizza are you?

Je kan ook lid worden van een groep. Ik ben onder andere lid geworden van de NG-A, ofte Nieuw-Gentse Alliantie, een vereniging voor Gentse onafhankelijkheid, die ze op 30 maart ek of daaromtrent willen uitroepen. Ik woon eigenlijk, als geboren en getogen Gentenaar, sinds kort in De Pinte en heb dan ook voorgesteld om deze gemeente onmiddellijk te annexeren.
Mijn voorstel is afgewezen als 'te imperialistisch'. Niettemin heeft men mij 'eeuwigdurende en dus niet uitdovende faciliteiten' beloofd!

Natuurlijk is dat hele gedoe een parodie op de N-VA en op het streven naar Vlaamse onafhankelijkheid in het algemeen. Gemerkt dat een bekende Gentse NV-A'er ook lid geworden is van deze groep. Het pleit voor zijn gevoel voor humor!

Twitter

Voilà, Twitter staat hier nu ook op!
Experimenteel dan!
Want eerlijk gezegd heb ik hier weinig behoefte aan! Ik vind het programma een beetje onnozel, sorry voor de frequente gebruikers.
Maar, kwestie van bij te blijven op het net en in de blogosfeer... Ik heb de laatste paar weken al belangrijke stappen in die richting gezet.
Ik heb besloten het toch maar weer eens te proberen.
En dat tegen beter weten in! Echt onverbeterlijk!
Een recidivist gewoon!

Van Toronto naar Taipei en terug!

Ik ben mij aan het amuseren op Facebook! Op korte tijd ben ik een zeer fervente gebruiker geworden. Zelfs een beetje te!

Hoewel, het systeem hangt soms al lelijk mijn voeten uit! Bij het minste of geringste moet je 20 vrienden uitnodigen om je resultaat op een test te kunnen zien, en dan nog eens 20 vrienden, en nog eens , en nog eens! Spamming zit in het systeem ingebakken!

De eindeloze variaties op het thema 'Ik mag je' of 'Ik heb je gevonden' of 'Ik vind je sexy' werken ook op de zenuwen! Bij het minste of geringste wordt er een bericht naar een vriend of vriendin verstuurd. Langs deze weg wens ik mij nu te verontschuldigenexcusren aan al mijn vrienden die me misschien een pervert moeten vinden met al die spelletjes en notificaties. Het zit wat in het systeem zelf ingebakken!

Toch heb ik al wat afgeflirt met vrouwen uit alle hoeken van de wereld en ervan genoten! Heel serieus is dat allemaal niet te noemen, maar toch geeft het een warm gevoel. Aan liefde kan je immers nooit teveel hebben, alleen te weinig, of dat is toch mijn mening! Het programma is ook goed om nieuwe contacten te leggen, daarom is het ook 'a social utility that connects you to the people around you' en daarom soms hartverwarmend, zeker voor een vrijgezel. Je kan naturlijk ook politieke en allerlei andere contacten leggen.

Ik ben een absolute sucker voor oriëntaalse omgangsvormen, verfijning en charme in de persoon van mijn vriendin uit Taiwan. Noem haar echter geen China girl , of je krijgt problemen. Ik heb al discussies met haar gehad over 'nationalistic China' en 'the People's republic of China'. Taiwanezen willen niet met het grote China verward worden. Ik wist dat, maar dat het zo erg was ...

Mijn vriendin uit Toronto is eerder van het kinky-type. Ze overlaadt me met allererlei tests als 'Are you Bangable?', 'Would you do me?' 'Would you buy my Ass' en soortgelijke. Ik ben er niet tegen! Moet kunnen de dag van vandaag! Ik sta zelfs al in haar stud book!

Conclusie: er valt op het net ook met die nieuwe 'social utilities' wel wat te beleven!

Het net geeft de mogelijkheid om met vele vrouwen over de ganse wereld te flirten naar hartelust, zelfs met die die je in het echte leven niet kan krijgen. En ik, heb nog nooit een flirt afgeslagen, al was het maar uit beleefdheid. Het risico is beperkt: als je na enkele keren niet meer reageert, hebben ze het meestal wel begrepen.

Het is een vorm van universeel liefde bedrijven. Het doet me denken aan de psychoanalist Sandor Ferenczsi - die zijn patiënten probeerde te genezen door ze te kussen - en Freudiaanse toestanden, reminescenties van een thesis die ik in een ver verleden ooit geschreven heb over het boek The White Hotel van de Engelse schrijver D.M. Thomas.

Ik ga Facebook dus zeker nog niet opgeven, al zijn er wel storende elementen.

Now for something completely different!

Leuke Amerikaanse video! Omdat je niet zou denken dat ik een oude zak ben :-)

Streuvels revisited!

~lwf0001 Kopie (2)
Originally uploaded by degentsezwijger

Ik heb hier enige tijd geleden iets geschreven over een jeugdherinnering aan de begrafenis van Stijn Streuvels. Wel, ik heb nog een oude foto gevonden van die gebeurtenis waar ik opsta, samen met wijlen mijn vader en heb hem ingescand. De foto dateert dus van het jaar 1969!

Het is de huifkar waarmee de overleden schrijver van Het Lijsternest naar de kerk en het kerkhof vervoerd werd. Het jongetje een beetje rechts van het midden ben ik! Ondertussen ben ik wel wat veranderd!
De moeite om de foto langs deze weg te bewaren!
Hoewel! Hoe duurzaam zijn die nieuwe media?

Opgestoken middelvinger!

Belgische grootbanken verliezen terrein, hoor ik net op de radio.
Net toevallig juist nadat ik mijn nieuwe rekening bij Rabobank geactiveerd had!
Het zal ze leren! Die banken zijn een maffiabende!

Facebook is hier gecrasht vanavond. Het programma werkt al enkele dagen uiterst traag! Slachtoffer van het eigen succes? Ik krijg hier steeds meer applicaties die foutmeldingen opleveren. Nog net een nieuwe quiz ontvangen van mijn Canadase vriendin: 'How bangable are you?' (waar blijven ze het halen - de zoveelste variant op hetzelfde thema!)
Kon zelfs mijn resultaat niet meer bekijken: de zaak sloeg tilt!

Tot mijn verbazing...

Net een internetenquête ingevuld over welke Amerikaanse presidentskandidaat het best bij jou past. Dit was het resultaat:

83% Barack Obama
81% Chris Dodd
81% John Edwards
81% Hillary Clinton
79% Bill Richardson
76% Dennis Kucinich
75% Mike Gravel
74% Joe Biden
45% Rudy Giuliani
41% John McCain
30% Mike Huckabee
30% Mitt Romney
23% Tom Tancredo
22% Ron Paul
20% Fred Thompson

2008 Presidential Candidate Matching Quiz

Hoewel, zo verbazend is die uitslag toch ook weer niet! Overigens heb ik mijn stemgedrag nog nooit door een internet-enquête laten bepalen. In deze mag ik zelfs niet stemmen, hoewel het natuurlijk wel om één van de belangrijkste jobs ter wereld gaat. Het is dus niet zonder belang!

Ideologie is één ding, maar wie is het meest geschikt om die ook uit te voeren? Ik ben dus niet van plan om van kamp te veranderen. Zoals vele commentatoren blijf ik Hillary de beste kansen toedichten.

Antwerpen

Ik was niet van plan om te gaan.

Al te veel nieuwjaarsrecepties achter de rug, al te veel alcohol genuttigd de laatste tijd en andere dingen te doen. Bovendien had ik zaterdagnacht al een klein stapje in de Gentse binnenstad gezet.

Zoals het met mij meestal gaat: ik ben toch geweest! Tja, het hele weekend alleen zitten in dat grote huis is toch ook niks en ik mag toch wel eens een verzetje? Beetje vrienden en kennissen zien, praatje slaan, glaasje drinken, ... Kortom, tof!

Ik bedoel de nieuwjaarsreceptie van Spirit afgelopen zondag. Dit jaar had die voor het eerst in Antwerpen plaats, op een locatie die niet zo gemakkelijk te bereiken is met het openbaar vervoer. Minpunt natuurlijk voor een receptie, met al die alcoholcontroles, om de verkeersveiligheid in het algemeen natuurlijk niet te vergeten!.

Aangezien ik de vorige nacht uitgeweest was, vertrok ik veel te laat. Misschien haalde ik de toespraak van de voorzitster nog net. Ik ben al niet zo gek van de E17, maar dat ging nog. Vlak voor de Kennedytunnel afslaan naar Linkeroever, had de routeplanner gezegd. Dan die oude konijnenpijp onder de Schelde in, de hoe-heet-die-tunnel-ook-weer. Raar gevoel: maar een vak in elke richting. Jaren geleden (in de jaren '60) reed ik hier geregeld door met mijn ouders. Dit was voor mij de eerste keer sinds ik zelf rij.

Na de tunnel liep het mis. Ik verdwaalde in de Antwerpse haven. Een GPS heb en wil ik zelfs niet! Ik begon inwendig te sakkeren. Maakte plannen om Frank Bombeke af te sturen op de Antwerpse lobby die dit georganiseerd had (waarom niet op een plaats beter bereikbaar met het openbaar vervoer, waarom geen wegbeschrijving, noch op de website van spirit, noch op de locatie zelf, Stuurboord of Hangar 26? Waarom geen carpooling georganiseerd?) Dag speech van de voorzitster!

Ik heb enkele keren de weg moeten vragen en heb die Hangar 26 uiteindelijk toch gevonden omstreeks twintig over twaalf. De speech van Bettina was net afgelopen. Jammer dat ik hem gemist heb en dat ik mijn fototoestel niet bijhad. Een foto van Bettina Geysen mét hoofddoek had niet misstaan op deze blog. Ze heeft er gisteren de voorpagina van Het Laatste Nieuws mee gehaald, wat een stunt! Over het agemeen veel aandacht in de pers, toch voor ons klein partijtje!

Veel volk! Veel mensen uit het Antwerpse maar ook het gewone volkje. Je moest lang wachten om iets te bestellen. I.t.t. voorgaande jaren was het hier géén zelfbediening.

Toch een prachtige locatie, die Hangar 26. De omgeving errond, de oude haven van Antwerpen, is een beetje desolaat en verlaten. Ze doet me denken aan de Meulestede in Gent, maar dan in het groot. Maar wat een uitzicht binnenin. En wat een fantastische 'chillroom' in openlucht, die uitkomt op de Schelde! Ik sla een praatje met een Rotterdammer die op een of andere manier ook op die receptie beland is en Antwerpen véél mooier vindt dan zijn thuishaven. Ik vertel hem dat Gent nog véél mooier is, maar de Schelde er maar half zo breed meer.

Uiteindelijk kwam ook Caroline Gennez opdagen. Naar het schijnt is er verzoenende taal gesproken tussen de kartelpartners. Ik vond de ontvangst toch wat koeltjes. Andere rode coryfeeën waren er niet te zien, in tegenstelling tot andere jaren. Bettina Geysen zag er haar eigenste zelf uit: goed dus, beetje pikant gekleed. Nogal wat anders dan Caroline Gennez of Mie Vogels!

Ik bleef niet te lang. Rond kwart over twee reed ik alweer naar huis. Pas achteraf vernam ik dat uitgerekend op datzelfde ogenblik, niet zo ver daarvandaan, de Antwerpse stadsreceptie plaatshad. Maar goed ook of het had me nog op ideeën gebracht! Me als Antwerpenaar proberen uitgeven of zo. Hoewel, dat taalprobleem lijkt me wel onoverbrugbaar :-)

Vrienden van Gentblogt

Ahum!
Aangezien ik nu ook officieel tot de Vrienden van Gentblogt behoor, heb ik me alvast gepermitteerd hun logo toe te voegen aan mijn blog.

Mijn politiek profiel

Ik heb het "Political Compass" gedaan op Facebook. Ik heb het al enkele keren eerder gedaan, hoor! Mijn keuze wordt alleen maar bevestigd! De puntjes rond mij (rode stip) zijn die van mijn politieke vriendjes op het net (niet eens allemaal partijgenoten), die dus niet zo ver van mij afliggen!

Er moet wel rekening mee gehouden dat het een internationale test is, die geen rekening houdt met specifieke Belgische of Vlaamse situaties.

Nieuwjaarsreceptie Zevergem 2008-bis

Receptie Zevergem 2008 004
Originally uploaded by degentsezwijger

Nog een tweede foto van de nieuwjaarsreceptie vanmiddag: onze burgemeester aan het speechen voor het oude gemeentehuis van Zevergem (overigens een zéér mooie en zéér landelijk gebleven deelgemeente aan de moerassen van de Schelde-oever)

De burgemeester drukte na de speech alle aanwezige inwoners persoonlijk de hand om ze gelukkig nieuwjaar te wensen!
Daniël Termont: eat your heart out!

Nieuwjaarsreceptie in Zevergem

Receptie Zevergem 2008 003
Originally uploaded by degentsezwijger

Vanmiddag had de gemeentelijke nieuwjaarsreceptie van De Pinte plaats aan de kerk van de landelijke deelgemeente Zevergem.

Ze hadden geluk met het weer: het was niet te koud en het winterzonnetje straalde!

Heel wat anders dan in Gent, waar je uren moet aanschuiven voor één drankje, met wat geluk twee. In De Pinte draait die nieuwjaarsreceptie in openlucht steevast uit op een gemeentelijke zuippartij, waar de jenever en de glühwein rijkelijk vloeien.
Nogal wiedes ook, want er woont hier veel minder volk.

Beetje speciaal volk, hier in De Pinte. Een héél verschil met Gent.
Agrarisch gebleven, wat apart, op zichzelf, ondanks de vele inwijkelingen. Beetje bekrompen ook, een mentaliteit van hereboeren en betere middenstanders.

Enfin, 't is hier wel mooi wonen. Ik wou niet per se weg uit Gent, maar het was zaak van iets degelijks en betaalbaars te vinden, beetje weg uit de drukte. Maar toch op een redelijke afstand van de stad!

Hillary

In Amerika is Facebook al veel populairder en wordt het blijkbaar ook al vaak door politici gebruikt. Gisterenavond schreef ik me op Facebook in als fan van Hillary Clinton. Vandaag kreeg ik dit bericht:

Got a question for me?
From Hillary Clinton
6:38pm Today
The campaign is in full swing, and with the New Hampshire primary just days away, I'm working as hard as I can for every last vote.Tonight we face another big moment in our campaign with the ABC/Facebook debate. I'm looking forward to it, but I want to make sure I hear directly from you as well.So after I answer the questions from the moderators in tonight's debate, I'll be looking for your questions too. Take a moment, think about the question you'd most like to ask, and visit my website to send it to me. I'll be answering the top five questions and I'll share my answers with you in the coming few days.http://www.hillaryclinton.com/askLet's work together to change America!Thanks,Hillary

Aan de authenticiteit van dit bericht twijfel ik geenszins! Uiteraard ga ik haar als niet-Amerikaan geen vragen stellen.

Ik heb Hillary altijd een vrouw met ballen gevonden, een die ook bewezen heeft in moeilijke omstandigheden het hoofd koel te kunnen houden.

Veel Vlaamse progressieven schijnen Barrack Obama te verkiezen. Van de vrouwen verwondert me dat niet, want het is een knappe verschijning. Ik ken hem nog niet zo goed, alleen natuurlijk van naam en van enkele anecdoten die circuleren op het net. Vanavond heb ik flarden van een Terzake-uitzending die aan hem gewijd was gezien en gehoord, terwijl ik aan het koken was.

Facebook

Ik heb een zeer dramatische nieuwjaarsdag beleefd. Om de privacy van iemand die ik liefheb en die ik bijna kwijt had kunnen zijn te respecteren - en om de lezers van deze blog niet al van in het begin van het jaar met intrieste verhalen op te zadelen -, zal ik er maar niet over uitweiden.

Ik heb ondertussen mijn eerste stappen op Facebook gezet. Het lijkt me wel een leuke bezigheid, al is het wel verslavend en tijdrovend.

Er lopen nogal wat politici rond op Facebook, bekende en minder bekende. Politici zijn natuurlijk constant bezig met netwerken, of zouden dat toch moeten. Waarom dan ook niet via het net? De jongeren zijn het talrijkst aanwezig, ook bij de politici.

Helaas zijn er blijkbaar ook al "scams" en "impersonators". Er zijn een aantal figuren die moeilijk anders dan vals kunnen zijn. Ik ben aan de goedgelovige kant, maar dat Albert II zijn eigen account op Facebook heeft, maak je mij zelfs niet wijs! En bij Yves Leterme en Wilfried Martens begin ook al te twijfelen. Zeker bij Mark Eyskens. Volgens mijn neefje, ook actief, zouden ook Elio Di Rupo en Fons Verplaetse vals zijn. Els?

Nieuwe sociale netwerken - bis

Ik heb me door Eve laten aanporren om Facebook toch maar uit te proberen (zoals je overigens kan afleiden uit haar commentaar bij mijn vorig bericht). Het is natuurlijk altijd makkelijker als je kan starten met een contact. Thanks a million, Eve, je bent een uiterst waardevol contact!

Ik heb manueel een aantal vrienden en kennissen uitgenodigd, aangezien mijn windows contactenlijst exporteren naar Facebook niet gelukt was. Maar één van die contacten had al een Facebook-account volgens het bericht dat ik van Facebook zelf kreeg: mijn broertje Wouter Viool! Wat een toeval. Hij heeft me dan ook geaccepteerd als contact. Zo wijdverspreid zal deze nieuwe vorm van sociaal netwerken in Vlaanderen dus nog wel niet zijn.

Ik heb me wel onder mijn echte naam toegevoegd aan Facebook, niet als "De Gentse Zwijger".
Die naam is natuurlijk maar een spelletje. Je hebt nu eenmaal een titel voor je blog nodig. Het is ook een minimale verhulling, die zeker van pas komt als je in loondienst werk. Uiteraard is het niet moeilijk te weten te komen wie er achter een bijnaam schuilgaat. Dat heb je zo! Maar je moet het toch niet al te gemakkelijk maken.

Mijn ergste vrees in dit verband is op kantoor geconfronteerd te worden met of me te moeten verantwoorden voor uitspraken die ik op mijn blog gedaan heb. Onlangs las ik op de blog van Cajiente (mooie naam, overigens!) een gedragscode voor de blogger-werknemer die me wel zinvol leek:

- Ga er niet van uit dat u anoniem bent. Hoe prikkelender uw blog, hoe meer de mensen die het lezen erachter proberen te komen wie u bent.
- Blog niet over projecten waaraan u werkt - dit kan door uw werkgever als vertrouwelijke informatie worden gezien.
- Klaag niet over mensen met wie u werkt, belaster hen niet en schrijf op geen enkele manier nare dingen over hen op.
- Blog niet over uw seksleven, uw drinkgewoonten of recreatief drugsgebruik. Als u een voorbeeldfunctie vervult bij een organisatie, kan u in extreme gevallen zelfs worden ontslagen vanwege iets wat u in uw privétijd doet.

Enkele raadgevingen om rekening mee te houden!

Nieuwe sociale netwerken

Lovend artikel in De Standaard vandaag over nieuwe sociale netwerken. Ik kan er niet naar linken, want het is 'subscribers only'. Bloggen is naar het schijnt al een niet meer zo nieuwe vorm van sociaal netwerken.

Ik heb meteen maar een account aangemaakt in Twitter en Facebook. LinkedIn heb ik nog maar zo gelaten.

Ik denk dat het niet mijn kopje thee is. Vrienden en kennissen zoeken die ook van die nieuwe netwerken gebruikmaken lukte al niet. Ik gebruik geen hotmail of iets dergelijks, ook geen outlook. En ik ben altijd al wantrouwig geweest om paswoorden mee te delen op het net (goeie gewoonte overigens!) Mijn windows contacten exporteren naar Facebook werkte vreemd genoeg ook niet.

Voorlopig die boot maar afhouden! Ik heb toch al geen cv om u tegen te zeggen, waarmee ik zonodig te pronk moet lopen. En ik ben zonder het net ook al nooit een kei geweest in sociaal netwerken. En ik ben te wantrouwig om me al te veel bloot te geven op het net.

En die MyBlogLog werkt bij mij ook al gebrekkig. Al heb ik op deze manier toch al enkele leuke blogs ontdekt die ik niet kende, zie de 'blogroll' rechts.

Er is ook nog Google. Daarmee heb ik met succes al een aantal oude bekenden wiens spoor ik bijster was kunnen traceren (én contacteren), één zelfs via zijn blog, een andere via zijn e-mailadres.

De informatisering van de sociale omgangsvormen gaat verder, dat is wel duidelijk. Leuk zolang het een extra blijft en niet iets dat in de plaats komt. Ik bedoel maar: straks doen we alles met de computer en het internet en communiceren we alleen nog op deze manier. Dat zou toch een spijtige evolutie zijn.

Je houdt het gewoon niet voor mogelijk!

Ze zijn al twee dagen in mijn straat bomen aan het omhakken en de takken aan het verhakselen. De straat is aan beide zijden afgesloten met 'uitgezonderd plaatselijk verkeer'-borden. Het maakt een hels lawaai van 's morgens vroeg.

Deze morgen lag ik nog in bed als ze al bezig waren vlak achter mijn huis. Ineens hoorde ik een gevloek van jewelste. Ik keek uit het raam van mijn slaapkamer en zag een omgehakte boom over de hele breedte van de straat liggen. Daaronder een chique BMW met een verbrijzelde achterruit en blikschade. Twee vloekende en tierende werklieden en een blonde vrouw, eigenares van de BMW.

Naar ik later vernam woont de vrouw in een nieuwe verkaveling die uitkomt in mijn straat. Ze was met hoge snelheid door onze zone 30 gereden zonder acht te slaan op de bomen die omgekapt werden. Het schijnt dat ze gehaast was omdat ze morgen op reis vertrekt. Ja dat zal wel! Ze reed net voorbij toen die boom onver aan het vallen was en remde niet. Niet gezien? Ze zal wel met haar gedachten elders geweest zijn. Ze heeft niet eens geremd. Ze mag nog van geluk spreken, want ze had ernstig gewond kunnen zijn.

Flikken erbij, takelwagen, opgetrommelde echtgenoot in alle staten. De blondine leek zich van geen kwaad bewust.

Als ik eindelijk aangekleed buitenkwam om te gaan kijken waren ze de laatste rommel aan het opruimen. Enkele buren stonden nog na te praten.

Ik loop al niet hoog op met BMW-rijders. Dit was weer een prachtig staaltje van hun kunnen.
O zo typisch!

Kerst

Kerstmis, het sentimentele feest bij uitstek! Met een beetje sneeuw erbij was het nog zoveel romantischer geweest. Het valt al mee dat we geen hittegolf hebben. Dat zou in deze tijd van het jaar volkomen misplaatst zijn. Met die opwarming van de aarde weet je immers maar nooit!

Ik heb verzaakt aan de foie gras als voorgerecht. Ik ben gezwicht voor de Gaia-campagne, die nog versterkt werd in het blogmilieu. Viel nog mee: het nieuwe voorgerecht bestond uit slakken en was zo zwaar niet. Meestal krijg ik met kerst na het hoofdgerecht al zo'n overladen en papperig gevoel van te veel eten en te veel wijn, dat ik me langzaam in een zetel laat glijden en er voor de rest van de avond niet meer uitkom, behalve om nog wat dessert binnen te lepelen en te gaan slapen. Weinig sociaal natuurlijk.

Dit jaar dus niet. Al ben ik voor de tv in slaap gevallen halverwege City Lights, één van mijn favoriete films (héél goede muziek ook: ik ben er weg van!). Mijn huisgenote was al gaan slapen en die lekkere chablis en gigondas eisten hun tol. Geen nood, aangezien ik deze film al talloze malen gezien heb. Het is een typische film voor in de kerstperiode; het spijt me toch dat ik hem niet tot het einde uitgekeken heb, al was het maar voor de muziek.

Zoals je ziet ben ik nog verder aan de layout van mijn blog aan bet prutsen. Ik heb er een foto van Gent aan toegevoegd. Ik woon wel niet meer in Gent, maar ik kom er nog minstens één keer per week en met zo'n naam kan ik moeilijk een foto uit De Pinte nemen. Insiders zullen zien dat het een foto van de Coupure is, genomen vanop de Rozemarijnbrug. Ik heb jaren in deze omgeving gewoond. Langs hier rij, fiets of ga ik doorgaans de Gentse binnenstad binnen.

Ik ben nog niet tevreden over de layout, maar het is toch al wat beter. De kop van de blog is al iets meer gepersonaliseerd. De kop van het bloggertemplate dat ik gebruik was ook niet slecht, beetje artistiek-modernistisch. Helaas gebruikt Open VLD Gentbrugge net hetzelfde template met dezelfde kop en dat was er voor mij een beetje over. Met aan de layout van websites of blogs te prutsen ben je algauw uren kwijt en ik hoop in de vakantie ook nog wat andere dingen te kunnen doen. Enkele huishoudelijke karweitjes bijvoorbeeld, die al màànden op mij liggen te wachten.

Al surfend tussen de links op andere blogs (via de blog van dorpsgenoot Elei Suiadan notabene) heb ik ontdekt dat vroegere buren uit Gent nu ook een blog hebben. Dat An Nelissen een eigen website had als fotografe van De Standaard wist ik enkele jaren geleden al. Nu is ze zoals de meesten overgeschakeld op een blog. Blij op deze manier nog iets over mijn laatste buren uit Gent te vernemen. Bijvoorbeeld dat ze ook verhuisplannen hebben en onlangs op VTM geweest zijn in dat verband. Ik kijk niet zoveel tv en zeker niet zoveel naar VTM en heb die uitzending dus niet gezien. We hebben maar een drietal jaar naast elkaar gewoond en geen contact meer.

Blogs in De Pinte

Per toeval heb ik een andere blog uit De Pinte ontdekt. De blog luistert naar de welluidende naam Elei Suladan. Dat betekent volgens de blogger De dromen van Karel in de fictieve taal van J.R. Tolkien in The Lord of the Rings.

De blogger is een jonge gast die in Gent aan de unief zit. Ik meen hem in De Pinte al gezien te hebben aan het station, te oordelen naar een foto op zijn blog. Hoewel, veel van die jonge gasten lijken op elkaar. Edoch, ik sta bijna elke morgen tussen die jonge gasten op de trein gedrumd tussen De Pinte en Gent-Sint-Pieters. Overvolle treinen met scholieren, studenten en pendelaars. De eerste twee categorieën stappen in Gent uit en dan heb ik gelukkig een zitplaats tot in Brussel. Maar dit terzijde.

Er zullen in De Pinte nog wel bloggers zijn. De blogs schieten overal als paddestoelen uit de grond. Ik zou weer eens mijn toevlucht moeten nemen tot geourl om andere bloggers in buurt te ontdekken. Die website marcheert al twee dagen niet. Bestaat die site nog? Hoewel, niet iedereen voert die coördinaten in zijn blog in. Ik zal die ene Pintse blogger meteen maar op mijn blogroll zetten. Hoewel het verschil in leeftijd iets te groot is om veel voeling met elkaar te hebben. Het is toch altijd leuk te weten wat de jeugd uitsteek, denkt en voelt!

Ik heb een poging gedaan om mijn blog op technisch gebied wat te actualiseren. Er is nog werk aan: de blog moet nog wat meer gepersonaliseerd worden. Nu werk ik met een sjabloon uit Blogger. Ik merk dat veel bloggers recent overgestapt zijn naar Wordpress, dat meer mogelijkheden biedt qua layout. Misschien moet ik dat ook maar eens overwegen?

Nieuwere internetfenomenen als Twitter en Facebook moet ik nog leren kennen. Al heb ik over dat laatste negatieve signalen opgevangen. Daarstraks waren er op de trein twee twintigers over bezig. Eén ervan was op weg naar het N-VA-congres in Gent. Heel die evolutie op internetgebied is zo razendsnel dat je, zeker als je al wat ouder wordt, moeite hebt om dat allemaal bij te benen. Ik ben ook niet zo'n techneut. Hoewel ik een paar jaar webmaster geweest ben van Spirit Gent in die heroïsche pioniersjaren. Waar is de tijd? Het nam me zodanig in beslag dat ik het nadien wat rustiger aan gedaan heb.

Ik zal mijn blog ook wat meer moeten beginnen promoten, vrees ik. Ik heb maar een schamele Technorati Authority van 6. Maar mijn blog heeft ook een klein jaar zo goed als stilgelegen met die megaverhuis van Gent naar De Pinte vooral. Raar genoeg ben ik hem in de laatste verkiezingstijd terug beginnen aanzwengelen. Gelukkig heb ik nu eindelijk ook een nieuwe pc en heb ik die totaal verouderde weggegeven aan een vriend die nog nooit een computer gehad heeft. Hij kan er nog wat op oefenen. Hij is alvast Windows 98 aan het instuderen :-)

Ik post ook niet zo heel veel en wens dat eigenlijk zo te houden ook. Het bloggen mag geen obsessie, geen constante bezigheid worden. Ik wens ook nog andere dingen te doen. Ik ben niet van plan om, zoals sommigen, de hele dag door te posten over al wat ik doe, meemaak of denk. Enkel als ik iets bijzonders kwijt wil, komt die blog wel van pas.

Meesterlijk Atelier

Vandaag trokken we er op kantoor met de dienst een dagje op uit, naar jaarlijkse gewoonte. We bezochten onder andere een tentoonstelling in BOZAR in Brussel in het kader van Europalia: Meesterlijk Atelier.

Een nogal prestigieuze tentoonstelling, zoals de gids herhaaldelijk benadrukte, rond de centrale idee van wederzijdse beïnvloeding van kunst en kunstenaars in Europa, lang voor de politieke eenmaking. Van de Germanen tot barok en maniërisme.

Absoluut de moeite. Heel wat zeldzame kunstobjecten (handschriften, sieraden, sculptuur, retabels, schilderijen) werden verzameld, waarvan er vele zelden of nooit uitgeleend worden. Onder druk van Europa is natuurlijk veel mogelijk.

In 14 kamers worden ongeveer 350 werken tentoongesteld uit een 100 verschillende collecties. Als je alles wil bekijken heb je zeker een halve dag nodig. Wij hebben er met onze gids maar ca. 1u30 over gedaan.

Vooral de laatste kamer was verrassend. Die behandelt het thema 'verzamelen'. De kamer bevat een aantal schilderijen, waarin collecties schilderijen opgenomen zijn (zie bvb. de foto). Zowaar een postmodern gegeven! Die schilderijen werden gemaakt in opdracht van rijke verzamelaars of kunsthandelaars om hun collectie te showen aan de ingang van hun woonst of op een andere locatie. Uit deze verzamelingen zouden de eerste musea ontstaan zijn.

Ik had er geen idee van dat er dergelijke schilderijen uit de 16de en 17de eeuw bestonden.

Belangenconflict-bis

Alweer ihebben de Franstaligen een belangenconflict ingeroepen!
Deze keer naar aanleiding van een decreet dat de inspectie in het Franstalig lager gemeenteonderwijs in de faciliteitengemeenten regelt. Ze hebben het over een 'nieuwe kaakslag' voor de Franstaligen in dit land.

Ik ben geen communautaire scherpslijper. Mijn N-VA-gehalte is aan de lage kant. Toch vind ik dit al te gortig. Wat willen die Franstaligen eigenlijk?
Vlaanderen subsidieert die Franstalige lagere gemeentescholen in de Rand. De Vlaamse gemeenschap betaalt de salarissen van de onderwijzers. Het is toch niet meer dan normaal dat Vlaanderen zich het recht toe-eigent die scholen aan de Vlaamse onderwijsinspectie te onderwerpen? Net als de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde is dit volkomen gerechtvaardigd.

Op deze manier wordt elk verder gesprek geblokkeerd en kunnen de twee grote gemeenschappen in dit land alleen maar verder uit elkaar drijven. En gaan we in the long run naar een splitsing. Dat weigeren de Franstaligen in te zien.

Op deze manier hebben we volgend jaar wellicht nog geen nieuwe regering en stevenen we op nieuwe verkiezingen af, waarvoor ik eerlijk gezegd mijn hart vasthou.

Gents OCMW en de hoofddoeken

De Gentse OCMW-raad, waarin SP.a-Spirit en Groen! de meerderheid hebben, keurde een voorstel van Groen! goed om de hoofddoeken wél toe te laten, i.t.t. de stad.
OCMW-voorzitter Geert Versnick gaat klacht indienen bij de gouverneur, die de raadsbeslissing kan schorsen. Hij baseert zich op artikel 42 van de OCMW-wet, dat zegt dat de personeelsleden van het OCMW hetzelfde administratief en geldelijk statuut hebben als de personeelsleden van de gemeente, tenzij de functies specifiek zijn voor het OCMW.

Het rommelt dus wel degelijk in de Gentse coalitie. Twijfelachtig of Versnicks argumenten opgaan: maakt een dresscode deel uit van het statuut en mag het OCMW daarin niet afwijken van de stad? Ik meen dat de bepaling over het al dan niet dragen van politieke, religieuze of levensbeschouwelijke kenteken door personeelsleden in baliefuncties eerder deel uitmaakt van een deontologische code, waarvoor artikel 42 van de OCMW-wet NIET telt.

Afwachten wat de hogere overheden zullen beslissen.
Ik wens mijn Gentse spirituele broeders en zusters, voor wie dit symbooldossier erg belangrijk is, alle sterkte toe.
Feit is dat de hele aangelegenheid de cohesie in de Gentse coalitie niet ten goede lijkt te komen.

Blog van het jaar

Nog niet genezen van een zeer hardnekkige verkoudheid, maar toch al terug aan het werk: jammer, maar je kan niet voor eeuwig thuisblijven. Dat gaat gauw vervelen ook, zeker omdat ik hier nog met een andere zieke zit, die ik op de koop toe mijn verkoudheid overgezet heb.

Onnozelheid Mag heeft de prijs van beste blog van het jaar van het pc-magazine Clickx gewonnen. Blij dat er een Gentse blog gewonnen heeft die ik een beetje ken, soms eens lees - hoewel ik zeker niet zo veel blogs geregeld volg -en waarnaar een link op mijn blog staat. Het ziet er allemaal nogal origineel, fris, jeugdig en heel erg 'geek' uit. En goed geschreven. En complexloos, al zal het meestal wel niet veel diepgang hebben, zoals sommige commentatoren schreven. Dit stukje vind ik bvb. hilarisch! Wat een vrouwelijke sluwheid!

Sommige mensen maken echt wel werk van hun blog en zetten er hun hele leven op. Ikzelf schrik daar nogal voor terug.

Verder weinig te melden behalve dan dat een West-Vlaams heemkundig tijdschrift een lijvig artikel van mij gepubliceerd heeft (dat al eens eerder in een huldeboek op beperkte oplage verschenen was). Het artikel gaat over mijn West-Vlaamse roots langs vaderszijde.

Uit dankbaarheid heb ik me meteen maar een lidkaart van die heemkundige kring voor 2008 gekocht, hoewel de streek 'Bachten de Kupe' natuurlijk wel een eind van het Gentse verwijderd is.

Disambiguation tris

Een of andere kl.... z... met mijn naam heeft eind vorig jaar een paaltje van mijn werkgever omvergereden in Dendermonde. En daarvoor schrijft het gerecht een brief naar onze afdeling in Gent. En word ik op het matje geroepen!
't Zijn toeren!
Ondertussen is het misverstand toch opgelost.

Oude en nieuwe puters

Het is me toch gelukt mijn oud sjabloon terug te vinden (sorry Blogger). Ik heb alles wat ik nog wou gebruiken kunnen terugvinden.

Ik ben tevreden over mijn werk: eindelijk is de broodnodige updating van mijn blog er. Het werd tijd, want ik begon me totaal afgedaan, uit de mode en oud te voelen. Vooral dat laatste is moeilijk te pruimen.

Het scheelt natuurlijk dat mijn nieuwe computer eindelijk up-and-running is. En dat ik er stilaan naar behoren op kan werken. Want het is een hele ommezwaai van Windows 98 naar Vista, samen met een overstap van een desktop naar een laptop. Weliswaar werk ik op kantoor op een portable met Windows XP, maar met een muis en extern klavier. Ik was niet gewoon om een touchpad te gebruiken. Stilaan krijg ik het onder de knie. Het typen op het klavier van de pc zelf valt ook reuze mee. Misschien gooi ik op kantoor dat extern klavier - waar ik zo mee sukkel omdat de toetsen te zwaar zijn - ook eens buiten.

Verder heb ik tal van problemen gehad bij de omschakeling: mijn ADSL-modem werkte niet onder Vista (dus ethernet-modem moeten kopen). Pas vorig weekend heb ik me een USB-stick aangeschaft van een Duitse firma om programma's en bestanden te kunnen overzetten van mijn oude pc. Het heeft me bloed, zweet en tranen gekost. Voor Windows 98 moest ik een driver downloaden van de site van de leverancier. De driver bleek alleen op de versie in het Duits te staan. De installatie lukte niet, tot vervelens toe. Bovendien heb ik op die oude pc maar twee USB 1.1 poorten, die echter niet gelijktijdig werken. Als ik de ene nodig had voor mijn ADSL-aansluiting, werkte de andere niet waarin die USB-stick zat, en omgekeerd! Wat een ellende! Zo heb ik ook jaren moeten switchen tussen de USB-aansluiting van mijn fototoestel en van mijn ADSL-verbinding!

Er zat wel een installatiehandleiding in het pakket, maar alleen in het Duits dus. Ik ken wel wat Duits, maar niet genoeg voor die informaticatoestanden. Wie weet er nu dat 'Arbeitsplatz' in het Nederlands 'Deze computer' betekent? Er staan echter geen grenzen op het menselijk vernuft. In de wetenschap dat er in Google een vertaalfunctie te vinden is, kopieerde ik de hele handleiding daarnaartoe en liet het hele zootje vertalen in het Engels. Tot mijn verbazing lukte de vertaling wonderwel. 'My computer' en 'Right-mouse click' begreep ik wel en ik voerde de instructies gezwind uit.

Het werkte echter nog niet. Ik koelde mijn razernij op een volle fles wijn en deed daarna nog verschillende malen de installatie over: tevergeefs! Nergens een icoontje, nergens een nieuw programma in het startmenu of in Verkenner. Tot ik uiteindelijk op de rand van de wanhoop en na nog een paar glazen wijn merkte dat er in 'Deze Computer' een verwisselbare schijf stond te blinken. Eindelijk gevonden dus! Ik kon eindelijk bijna naar bed. Toen ik de meeste bestanden overgezet had was het twee uur in de morgen. De volgende ochtend stond ik doodziek op. Ik dacht eerst van al die wijn, maar het bleek later vooral een fikse verkoudheid te zijn die vandaag nog steeds niet over is.

Ondertussen heb ik ook al nieuwe software en zijn de meeste bestanden van mijn oude pc overgezet. Ik moet enkel manueel nog enkele adressen overzetten.
Dan kan ik eindelijk afscheid nemen van mijn Compacq Presario, die ik op 8 april 1999 gekocht heb (ik weet dat om bepaalde redenen nog héél precies: ze kwamen hem installeren de dag voor een memorabele internet-reünie waarover verder geen details), miijn eerste home pc ooit, waarmee ik het toch een respectabele 8,5 jaar gerooid heb, tot onlangs. Het was zowaar zelfs een antiquiteit uit een ander millennium! Ik heb er toch geweldig veel plezier aan beleefd: ik heb hem gekocht toen ik via het internet op kantoor in de ban van de rage van de forumdiscussies en nadien de chatboxen geraakt was. Ik betaalde er destijds 50.000 oude frank voor, niet weinig naar hedendaagse normen.

Hem bij het schroot zetten ga ik niet doen. Bewaren ook niet (hij neemt nogal plaats in, vergeleken met die portable). In de plaats van hem naar de negertjes te sturen zoals Vlaamse excellentie Bourgeois zou doen, ga ik hem aan een kennis geven die nog geen pc heeft. Je kan er nog wel wat mee doen: foto's opzetten en bekijken, CD's en DVD's afspelen, zelfs mailen en internetten lukt nog, zij het wat traag en wat omslachtig. Zo kan die oude pc nog aan een tweede carriére beginnen.

Ziek

Of het nu te maken heeft met die politieke actie vorige week maandag in de gietende en de kou voor het Gentse stadhuis, of niet...
ik zit al de hele week thuis met een meer dan stevige verkoudheid. Je moet wat over hebben voor je overtuiging tegenwoordig!

Voor het eerst ben ik ziek sinds ik in De Pinte woon. Ik had lukraak een dokter geselecteerd in een informatieboekje van de gemeente. Een die niet te ver van mij woont. Dan een huisbezoek aangevraagd. Vroeg hij eerst of ik niet zelf op consultatie kon komen. Uiteindelijk is hij toch gekomen, maar schreef hij me maar drie dagen ziekteverlof voor. Te weinig dus, voor die hardnekkige superverkoudheid waarmee ik worstel. Knarsetandend ben ik deze ochtend zelf op consultatie gegaan. Hij heeft me de rest van de week bijgeschreven. Antibiotica heb ik voorlopig afgewezen. Hopelijk is het tegen maandag beter.

Het heeft me wat tijd gegeven om een aantal dingen te doen, eens het ergste van de ziekte over was. De webmail van mijn werkgever eindelijk eens uitgetest (in het weekend of de vakantieperiodes had ik daar écht geen behoefte aan. I.t.t. sommige collega's ben ik géén workaholic!). Vandaag einelijk eens wat aanpassingen aan mijn blog uitgeprobeerd. ze zeiden bij Blogger dat ze mijn oude instellingen gingen opslaan. Helaas had ik dat beter zelf gedaan, want ik vind ze niet meer terug. Een boel 'adons' en andere info kwijt, om te gieren! Het zal mij weer overkomen!

Eigenlijk niet zo erg: het meeste vind ik wel terug en eigenlijk was het hele zootje toch dringend aan vernieuwing toe.

Volledig mee eens!

Verst(r)ikt in het eigen gelijk
De absurditeit van deze formatie is nog amper in woorden te vatten. Aan metaforen en beeldspraak gelukkig geen gebrek. “Zelfs in Togo wordt zo geen regering gevormd”, liet een Franstalige onderhandelaar zich gisteren ontvallen. Zie je wel dat ook Franstaligen gelijk kunnen hebben.

Ken uw pappenheimers: een spreekwoordelijke raad die aan Leterme & co duidelijk niet besteed was toen ze besloten om met de rechts-nationalisten van N-VA in zee te gaan. Wie de heren en dames aldaar kent, besluit in normale omstandigheden niet om er de banden mee aan te halen. Maar acht jaar zonder machtsdeelname zijn geen normale omstandigheden voor de Vlaamse christendemocraten. Daarom een kartel met N-VA. Daarom ook een langgerekt populistisch en anti-Waals discours met slechts één doel voor ogen: de verkiezingen te winnen. En winnen deden ze.
Call me old fashioned, maar in mijn overtuiging zijn verkiezingen geen doel op zich, maar een middel om de waarden waar je voor staat om te zetten in beleidspraktijk. Tenzij je een absolute meerderheid weet te verwerven – gezien ons verkiezingssysteem onmogelijk in een federale context – ben je daartoe aangewezen op onderhandelingen met politici, partijen en zelfs landsgedeelten die er minstens gedeeltelijk andere waarden dan jezelf op nahouden.
Die andere politici, partijen en landsgedeelten gedurende jaren beledigen – de favoriete methodiek van N-VA – kan in het beste geval een manier zijn om een gunstig verkiezingsresultaat te boeken, maar kan nooit de beste manier zijn om je waarden ook effectief te realiseren. Franstalige onderhandelaars, vrienden van N-VA, boezem je geen vertrouwen in door met vrachtwagens nepgeld naar Wallonië te trekken en zo onze Waalse landsgenoten collectief af te schilderen als een bende luie profiteurs. Tweederde meerderheden, vrienden van de N-VA, worden niet gevormd door de voorzitter van een daartoe noodzakelijke Waalse politieke partij middels een volstrekt smaakloze campagne af te schilderen als een halve gangster. Politieke akkoorden, mijnheer de voorzitter van de N-VA, bereik je niet door je op een ziekmakende manier steevast te wentelen in het vermeende eigen rechtse, conservatieve en separatistische gelijk.
Een niet onbelangrijk gedeelte van de Vlaamse Beweging – politiek vertolkt door Vlaams Belang en N-VA – heeft het sluiten van politieke akkoorden en dus het boeken van vooruitgang steeds consequent afgeschilderd als verraad. Liever schreeuwden ze langs de zijlijn. Liever beleden ze een verongelijkt kaakslagflamingantisme. Liever waren ze zuur en zuiver dan oplossingsgericht.
Zolang ze met die houding langs de zijlijn stonden, was dat voor oplossingsgerichte politici en politieke partijen – waartoe ik mezelf en mijn partij reken – hoogstens een onprettig gevoel. Zeker als je, zoals ik, wortelt in de weliswaar progressieve flank van de Vlaamse Beweging. Maar nu de zelfverklaarde zuivere Vlamingen zich in het centrum van een formatieverhaal bevinden, maakt dat onprettig gevoel plaats voor afkeer. Want wat hebben ze bereikt met die opeenstapeling van populistische methodieken? Dat Franstalige politici geen vertrouwen meer koesteren in hun Vlaamse collega’s, en achter zowat alle legitieme vragen naar meer autonomie verborgen seperatistische agenda’s vermoeden. Dat de unionisten aan Franstalige kant zich sterker gesteund voelen dan ooit tevoren. Dat een grote staatshervorming – niet ondanks, maar net omwille van de stoere, anti-Waalse machoretoriek – verder weg is dan ooit tevoren, en de schade nog amper te meten is.
Want laat het duidelijk zijn: de communautaire voorstellen die nu op de formatietafel liggen – nota bene het resultaat van 170 dagen onderhandelen – zijn volstrekt ondermaats, ja haast lachwekkend en onwaardig. De Vlaamse pitbulls zijn gemuilkorfd, ze zijn verst(r)ikt in hun eigen gelijk. Ze kunnen geen kant meer op. Tenzij naar de zijkant dan, hun natuurlijke politieke biotoop.



Deze vrij tribune van Els Van Weert werd afgelopen vrijdag gepubliceerd in De Standaard

Disambiguation-bis

Vandaag op het werk op het matje geroepen. In een filiaal was een brief toegekomen van een politierechtbank over een zaak die binnenkort voorkomt. De beklaagde droeg mijn naam.

Het filiaal had de brief doorgestuurd naar mijn grote baas. Ze dachten dat het over mij ging.
Uiteraard een vergissing. De naam was trouwens anders geschreven. Ik weet begot niet meer waar ik was of wat ik deed op 23 december 2006. Wel weet ik zeker dat ik dan niet in Dendermonde was.

Ondertussen is je naam wel door het slijk gehaald op je werk.

Ik heb blijkbaar toch wel enige naamgenoten rondlopen. En er zitten ook stouteriken tussen!

Hoofddoekenverbod, Gents stadhuis, 26 november

001
Originally uploaded by degentsezwijger

Helaas, het heeft niet mogen zijn! De Gentse gemeenteraad heeft vanavond toch een hoofddoekenverbod voor het stadspersoneel in loketfuncties gestemd. Dit met een wisselmeerderheid bestaande uit Vlaams Belang, VLD en CD&V, of 26 stemmen tegen 23.

Maar we waren er toch! Spirit, als grootste delegatie uit het progressieve veld. Ik was er ook. Een goed half uur in de regen.
Naast een grote groep van Vlaams Belang en Voorpost op de trappen van het stadhuis, die tegen de islamisering van de steden betoogde.
Spreekkoren over en weer: Linkse ratten rol uw matten!
Geen fascisten in mijn stad!

Jong Spirit was goed vertegenwoordigd. Ze zijn alive and kicking in de universiteitsstad Gent. Zware brilmonturen zijn blijkbaar in de mode bij die jonge gasten. Je waant je zowaar in de jaren '30 of '50. Enkele ouderen, waaronder ikzelf, waren ook aanwezig.

Het is niet het einde van de wereld, maar toch is het jammer dat de onverdraagzaamheid en het discours van Vlaams Belang het alweer gehaald hebben...

Dankzij VLD en CD&V!

Met dank aan zuster Monica, die zich onthouden heeft.

't Groot Gedelf

Reactie gehad op mijn post over het Schipdonkanaal.
De tegenstand tegen de plannen om dit afwateringskanaal te verbreden ten behoeve van de haven van Zeebrugge groeit.

Niet alleen in Zomergem (daarover was onlangs op tv een reportage te zien). Ook in Damme is er een actiegroep ontstaan, die me gevraagd heeft hun petitie te tekenen, wat ik natuurlijk met graagte gedaan heb.
De actiegroep noemt zichzelf. 't Groot Gedelf. Ze hebben ook een website op volgend adres: http://www.tgrootgedelf.be/.

Ik stel vast dat mijn blog een beetje in de richting van een louter politieke blog aan het evolueren is de laatste tijd. Het is nochtans niet mijn bedoeling hier uitsluitend politieke statements te maken. Het hangt er een beetje van af waarmee ik bezig ben. En met die kaduke regeringsvorming.

Ik heb ook gemerkt dat men op PlanetGent de link naar mijn blog verwijderd heeft. Joost mag weten waarom. Het is al de tweede keer. De eerste keer heb ik geprotesteerd en heeft de webmaster me teruggezet. Ik twijfel nog wat ik ga doen. Het levert wat bezoekers op, maar ik weet eigenlijk niet of ik het wel leuk vind om mijn berichten tussen al die andere berichten van de meest diverse pluimage terug te vinden.

Ik zou wat meer moeten schrijven en mijn blog meer promoten om terug meer bezoekers te krijgen. Maar ja, het komt er dikwijls niet van. Al ben ik de laatste dagen weer wat meer op dreef.

Bettina bis

Gisteren kwam het nieuw dagelijks bestuur van Spirit zichzelf voorstellen in De Cirk in Gent.
Bettina Geysen heeft me overtuigd van haar kwaliteiten. Ze kan het goed zeggen, niet onbelangrijk voor een politicus. Wouter Van Bellingen, daarentegen, de nieuwe partijsecretaris, zou dringend iets aan zijn communicatieve vaardigheden moeten doen. Sympathieke knul, maar hij praat zo moeilijk en je verstaat hem nauwelijks.

Het wordt een moeilijke opdracht voor Bettina. Deze nieuwe uitdaging in de politiek houdt ook voor haar persoonlijk grote risico's in. Voor het geld zal ze het wel niet doen: met consultancy-opdrachten in de mediawereld valt wellicht meer te verdienen. Er zal dus wel een zekere geëngageerde gedrevenheid zitten achter haar intrede in de politiek. En het feit dat bepaalde personen erin geslaagd zijn haar te overtuigen.

Ze zegt ervan overtuigd te zijn dat ze erin zal slagen Spirit op te tillen naar een hoger niveau. Het zou raar zijn als ze het anders zou beweren. Ze beseft dat het moeilijk wordt. Alleen al door het mediacordon breken dat Spirit al afgeschreven heeft en/of niet aux sérieux neemt is een hele opdracht, zoals ze eergisteren al moeten ervaren heeft met haar persconferentie over artikel 35 van de grondwet, dat nauwelijks de pers gehaald heeft. Naar het schijnt heeft de eindredacteur van De Standaard een lijvig artikel op het laatste geschrapt. En op de VRT moest Bettina ook al niet rekenen!

Veel vragen in de zaal gisteren. Er resten maar 20 maanden meer tot de verkiezingen van 2009 en dan wordt het alles of niets voor de partij. Men wil een Vlaamsere koers, maar zowat alle Vlaamse partijen wedijveren tegenwoordig om Vlaams, Vlaamser, Vlaamst te zijn.

En wat het ook bijzonder moeilijk maakt voor een kleine partij als Spirit is dat, zoals De Standaard deze week schreef, de wind in Vlaanderen van rechts waait.
Het is niet omdat De Decker de verkiezingen wint met rechts populisme dat we hem moeten nadoen om in de gunst van de vox populi te komen. Elke politicus wil verkozen worden. Je mag echter je ziel niet verkopen. Als linkse partij mogen we onze principes niet verloochenen.

Ik heb me alvast voorgenomen mee te gaan demonstreren voor het Gentse stadhuis als het voorstel om hoofddoeken te verbieden er gestemd wordt.

Poll

Mijn werkgever heeft het nuttig geacht een poll te organiseren rond de betekenis van de Dag van de Dynastie Dit is de voorlopige uitslag:

Op 15 november hebben we een dag vrij ter ere van de Dag van de Dynastie, die tegenwoordig de Dag van het Koningschap heet. Weet u wat we op die dag vieren?
61%
De eedaflegging van Leopold I
1%
De mislukte aanslag op Leopold II
17%
De naamdag van de heilige Leopold
20%
De intrede in België van Leopold I

Aantal stemmen: 920

Het is blijkbaar niet alleen met de kennis van de Brabançonne droevig gesteld in Vlaanderen. Ook de kennis van de 'nationale geschiedenis' laat duidelijk te wensen over.

Naschrift: de eerlijkheid gebiedt me te bekennen dat ik er ook naast was. Ik dacht dat ik het wist maar... helaas!
Ondertussen verneem ik dat Spirit een nieuwe campagne gaat lanceren om een confederaal staatsmodel te promoten onder de titel Gemeenschap is leuker met twee!
Waar blijven ze ze toch halen?
Er is ook al een website www.gemeenschapisleuk.be

Disambiguation

Nog maar pas had ik eindelijk toegang tot internet op mijn nieuwe portable of ik kreeg tot mijn verbazing een e-mail van iemand net dezelfde naam en voornaam als ik.

Ik had al van hem gehoord via internet. Knarsetandend heb ik moeten vaststellen dat de eerste tientallen hits op mijn naam ingetikt in Google voor zijn rekening komen! Ik wist ook al jaren dat ik een paar naamgenoten rondlopen heb in Vlaanderen en zelfs in het Gentse (er staan er al jaar en dag een viertal in de telefoongids).
Bleek dat die naamgenoot in Wikipedia een Disambiguation page gemaakt had voor zijn (en mijn) naam. Kwestie van niet verward te worden met sommige illustere naamgenoten, waaronder enkele professoren.

Hij had mijn naam ook op het net gevonden, samen met een foto van Freya Vandenbossche, die ook op deze blog staat in de begindagen ervan (à propos: als ik een bepaalde pers mag geloven is het tegenwoordig met Freya al bijna even erg gesteld als met Britney Spears). Een minister? vroeg hij. Er stonden al vier naamgenoten op zijn lijst en hij vroeg of ik ook wou openomen worden, als ik er al niet opstond.

Ik antwoordde dat ik maar een illustere onbekende ben. Ik heb niet de ambitie op zijn lijst te gaan staan. Hij nam daarvan akte.

Tja, ik heb soms wel uitgesproken meningen en ben soms ook wel wat politiek actief. Ik neem soms deel aan internetforums over politiek en andere maatschappelijke toestanden. Voor naamgenoten kan dat wel eens vervelend zijn. Het omgekeerde kan zich natuurlijk ook voordoen. Tot nu toe heb ik daar niet veel last van gehad. Al heeft men mij ooit wel gevraagd of ik het wereldkampioenschap ... gewonnen had.

Ik heb dan ook geen behoefte aan "disambiguation". Als sommige mensen de nood voelen om mij te verwarren met één of meer profs in de ... of de ..., tant pis!

En bovendien: er kunnen wel meer mensen zijn die mijn naam en voornaam dragen.
Er is echter maar één De Gentse Zwijger!
Voorwaar een geruststellende gedachte!

BHV en andere updates

Dan toch schot in de zaak BHV. Die klucht in de kamercommissie kon niet blijven duren. Hoewel het probleem natuurlijk nog altijd niet geregeld is. En we nog steeds geen nieuwe regering hebben. Quousque tandem?

Toch moedig dat de Vlamingen de stemming aangedurfd hebben. Een teken dat het misschien eindelijk gedaan is met geven en toegeven aan de Franstaligen Per slot is de splitsing van BHV een rechtvaardige eis. Raar ook dat de Franstaligen niet ingegaan zijn op het laatste voorstel van Leterme, dat nochtans ruime toegevingen inhield, vergelijkbaar met die van Verhofstadt in 2005. Nog was het niet genoeg! Ik merk bij mezelf dat de hele zaak me meer Vlaamsgezind gemaakt heeft. Wellicht velen met mij. De vraag rijst of het nog wel ooit goedkomt met België.


Niet veel meer gepost de laatste tijd, vanwege te druk. Het wordt een slechte gewoonte. Ook om daarover te schrijven, maar ja, als ik die blog aan de gang wil houden, moet ik nu en dan toch wel iets posten.

Ik heb in oktober het fietsseizoen beëindigd met enkele fietstochten in de Vlaamse Ardennen: ik reed o.a. de Watermolenroute en de Hermesroute.

De eerste is in de Zwalmstreek en komt min of meer overeen met de AVS-Zwalmroute die ik in een eerdere post beschreef. De tweede is een mooie, maar behoorlijk lastige tocht door de heuvels rond Ronse. Met o.a. een bezoek aan het door een asbeststort bedreigde gehucht Louise Marie (zie ook de berichten daarover van Frank Bombeke, o.a. hier). Chique bedoening daar. Veel toeristen ook bij mooi herfstweer. Hier een oude foto die ik nam op de top van de Muziekberg in Louise Marie:


Eén van mijn favoriete plekjes: het Muziekbos in de Vlaamse Ardennen

Steile afdaling richting Henegouwen en Saint-Sauveur. De streek rond Ronse is mooi. Ronse zelf niet: vervallen en veel rommel. Resten van oude fabrieken. Een vergane glorie, gelegen in een kom.

Moeilijke beklimmingen in de omgeving van het Kluisbos. Een helling uit de Ronde van Vlaanderen: de Hotond. Niet zo steil, maar wel lang, de top is het hoogste punt van Oost-Vlaanderen. Naar de top van de Kruisberg en dan afdaling naar het centrum van Ronse. Ik ben tevreden dat ik de 40 km afgelegd heb zonder van de fiets te moeten.

Desillusie aan het station: 1u40 wachten op een trein naar De Pinte. Ik besluit naar Oudenaarde te fietsen, maar daar moet ik op dezelfde boemeltrein richting Gent wachten. Ik heb het koud in mijn koersbroek. Duidelijk de laatse grote fietstocht voor dit jaar, want het wordt te koud. Als de trein er aankomt zit hij bomvol kotstudenten die naar Gent trekken. Met de fiets op de trein blijft toch altijd een heel avontuur; Ik ben blij als ik thuiskom.


Verder heb ik eindelijk de nieuwe portable pc die ik gekocht heb geïnstalleerd, of liever de ethernet modem die ik me moest kopen, omdat mijn ADSL-modem niet draait onder Windows Vista. Eindelijk een modernere pc! Mijn oude dateert al van 1999 (een Compacq Presario), een heuse antiquiteit dus! Het wordt een hele aanpassing. Mailen en internetten kon ik met die oude pc nog wel. Een aantal andere dingen zullen nu een hoop simpeler worden. Ik moet er wel nog goed mee leren werken. Dat touchpad o.a. is vrij nieuw voor mij.

Tot nu toe ben ik wel tevreden van Windows Vista. Van een collega kreeg ik een DVD in bruikleen met de film van Al Gore, An Inconvenient Truth. Mooie film, leuke beelden, al is de inhoud van de film natuurlijk minder leuk.