Even iets anders nu. Het moet niet altijd over de liefde gaan. Ik ben ontroerd, beste Els en andere vrouwelijke fans, over jullie dunk van mijn expertise in liefdeszaken.
Het heeft natuurlijk wel al de geschreven pers gehaald, die mededeling van het Genootschap Onze Taal over catchphrases, citaten en uitdrukkingen uit de media die binnengedrongen zijn in het algemene taalgebruik. Maar ik vond het wel leuk om hun overzichtslijst ook hier te hebben. Hier kan je immers doorklikken en in de krant of op televisie niet. Altijd handig, al is het maar voor eigen gebruik. Er zit natuurlijk heel veel van Noord-Nederlandse origine bij, ook uitdrukkingen die bij ons in het Zuiden minder bekend zijn.
Er zijn er, na controle, toch enkele bij uit onze contreien Zelfs de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde heeft godbetert de lijst gehaald (komt dat ook uit de media?). Andere bekende zijn vergeten of niet gesignaleerd, zoals Ik dank u voor uw waaaaaaandacht! (Herman Brusselmans, Huis van Wantrouwen). Had die in diezelfde uitzending ook geen taalrubriek met een 'catchphrase'-naam, maar die ben ik vergeten - of nee, toch niet, Klare Taal, dat was het!
En waar is U kijkt toch ook? (Emiel Goelen)
donderdag 3 april 2008
woensdag 2 april 2008
Na de Wijvenweek: dienstmededeling
Op verzoek heb ik dat berichtje over die liefdesblog verwijderd. Het is niet mijn gewoonte om privécorrespondentie op het net te zetten, maar tja, ik dacht dat in dit geval een beetje publiciteit geen kwaad kon. Blijkbaar was sommige informatie toch nog wat gevoelig. Bij deze...
dinsdag 1 april 2008
Een bankje in het park en een groepje hangmama's
De dag na de grote schok.
Een pleintje midden in de stad. Ver van alle gewoel en alle verkeer. Een dorp in de stad bijna. Een mooie kerk, een schooltje. Sommige huizen knap gerestaureerd, andere verwaarloosd.
Een parkje. Spelende kinderen. Kijk, zeg ik, hangjongeren. Het zijn hangmama's, antwoordt ze. Ze wachten op hun kinderen aan het schooltje.
We stappen naar een bankje aan het uiteinde van het park. We praten en kijken naar de spelende kinderen. We omhelzen elkaar. Deze keer is het mijn beurt om mijn hoofd tegen haar schouder te leggen, gisteren was zij het. Ik fluister haar toe dat ik doodmoe, maar overgelukkig ben. Lieveling, ik heb je zo lang moeten missen!
De hangmama's merken ons niet op of besteden geen aandacht aan ons. Of toch niet dat ik het in de gaten heb.
Enkele kinderen kruipen op een standbeeld in het park. Geen klimrek of ander speeltuig had hen meer kunnen plezieren. Een speeltuinarchitect had het niet beter kunnen bedenken, zegt ze.
Als het zachtjes begint te regenen, nemen we afscheid en fiets ik naar huis.
Een pleintje midden in de stad. Ver van alle gewoel en alle verkeer. Een dorp in de stad bijna. Een mooie kerk, een schooltje. Sommige huizen knap gerestaureerd, andere verwaarloosd.
Een parkje. Spelende kinderen. Kijk, zeg ik, hangjongeren. Het zijn hangmama's, antwoordt ze. Ze wachten op hun kinderen aan het schooltje.
We stappen naar een bankje aan het uiteinde van het park. We praten en kijken naar de spelende kinderen. We omhelzen elkaar. Deze keer is het mijn beurt om mijn hoofd tegen haar schouder te leggen, gisteren was zij het. Ik fluister haar toe dat ik doodmoe, maar overgelukkig ben. Lieveling, ik heb je zo lang moeten missen!
De hangmama's merken ons niet op of besteden geen aandacht aan ons. Of toch niet dat ik het in de gaten heb.
Enkele kinderen kruipen op een standbeeld in het park. Geen klimrek of ander speeltuig had hen meer kunnen plezieren. Een speeltuinarchitect had het niet beter kunnen bedenken, zegt ze.
Als het zachtjes begint te regenen, nemen we afscheid en fiets ik naar huis.
maandag 31 maart 2008
Vrouwenweek: de apotheose
Ik weet wel dat de Vrouwenweek afgelopen is (met opzet heb ik het niet langer over de 'Wijvenweek'). Ik heb gisteren niets gepost en heb dus nog een 'inhaalpost' te goed. En deze, mijn sublieme apotheose van de Vrouwenweek, is te mooi om niet op deze blog te posten. Dat zou zijn als een voetbalspits die met de bal alleen voor open doel belandt en nalaat te scoren. Je bent blogger of je bent het niet!Moet ik dan toch nog afkomen, vroeg ik gisterennacht aan de telefoon, terwijl ik net terug was van Gent en me al aan het klaarmaken was om te gaan slapen. Dat kan ik echt niet eisen, zei ze. Je klinkt ook zo moe!
Wat mannen niet begrijpen, was een van de dagthema's van de vrouwenweek.
Ik had de stille, maar indringende wenk nochtans wel degelijk begrepen! Jaren samenleven met een vrij lastig exemplaar van deze soort had me wijzer gemaakt.
En maar al te goed ook! Gelukkig maar dus!
Een donkere rotonde in Sint-Denijs-Westrem, midden in een zondagnacht. Ik wist daar een leuk jongerencafé zijn. Daar hadden we afgesproken. Natuurlijk bleek het op zondagnacht gesloten.
Het leek een scène uit een film noir. Iets uit de jaren '50 of '60. Ik stond daar heel eenzaam op het midden van dat pleintje, waaarrond een rotonde ligt. Nauwelijks verlichting, geen voorbijgangers. Nu en dan reed een eenzame auto voorbij.
Ineens meende ik haar in één van die auto's te herkennen. Maar ze reed door. Ik stond daar radeloos in mijn eentje te koekeloeren, in het holst van de nacht. Als een volslagen idioot. Ineens kwam diezelfde auto terug aangetuft uit de andere richting, heel langzaam. En stapte ze uit.
Dit is mijn plekje, zei ik tegen haar in het nachtcafé. Ik was daar jaren geleden ooit een relatie begonnen. Of het prille begin ervan zag daar het licht.
Terwijl ik aan de toog stond te bestellen, keek ik even naar haar om. Ze zag er wat verloren uit. Ze had me de hele avond lopen zoeken. Ik haar eigenlijk ook. Het was jammerlijk misgelopen, maar door haar tegenwoordigheid van geest, die plotse e-mail met een GSM-nummer, was dat op het allerlaatste nippertje toch nog goedgekomen.
Zou je geen statement maken?, vroeg ze toen ik terug was met de drankjes.
Ik boog me over de tafel, pakte haar vast en kuste haar volop en langdurig op de mond. Is dit voldoende als statement?, antwoordde ik.
De rest is silence, zoals het een zwijger betaamt, zelfs al is hij van Gent.
(Mijn eerbetoon aan de vrouw in het kader van de Vrouwenweek. Of is het de Liefdesweek?)
zondag 30 maart 2008
Eindelijk!
Ik ga de Wijvenweek verder maar laten voor wat ze is. Geen behoefte meer aan een inhaaldag of vrije improvisatie. Beschouw die post over de eighties top van StuBru maar als mijn vrije improvisatie.Er is immers belangrijker nieuws: na 424 jaar (in 1584 zou Gent een korte tijd een Calvinistische stadsrepubliek geweest zijn , ten tijde van de godsdienstoorlogen) is Gent opnieuw en eindelijk onafhankelijk, bevrijd van het Vlaamse juk.
Er waren optredens aan Sint-Jakobs. Enorm veel volk, echt Gentse Feesten! Op de foto zowaar een groep van West-Vluten. Na hen trad Willem Vermandere op.
"Gent Onafhankelijk", een groot spandoek boven het podium
Kraampjes zoals op de Gentse Feesten
Dan ging het in een luidruchtige stoet onder aanvoering van Vuile Mong en zijn propere fanfare naar het Sint-Baafsplein.
Zoals je op het spandoek kan zien verleent de wijk Oudburg asiel aan West-Vlamingen.
Aankomst op het Sint-Baafsplein. De vlag van de groep van Vuile Mong.
Le moment suprème. Vanop het balkon van het NTG roepen de leiders van de NGA de onafhankelijkheid van Gent uit, niet na een bittere aanklacht over de transferts van het rijke Gent aan het arme Vlaanderen. De kreet 'Vlaanderen barst' was niet van de lucht. Na het zingen van "Klokke Roeland", het nieuwe Gentse volkslied, werd de zaak onder luid applaus beklonken.
Als ze op mijn werk gaan horen dat ik aan dergelijke subversieve manifestaties deelneem...
Ik was net op tijd thuis om het verslag in het VRT-nieuws te zien, te eten en dit te posten. En nu vlug naar Sint-Jakobs voor wat er rest van het avondprogramma!
Nablog: het avondprogramma is wat uitgeregend. Het jonge volkje liet het niet aan zijn hart komen. Ik heb nog het optreden van Filip Kauwlier meegemaakt. Een West-Vlaming, die uitgeweken is naar Gent, hoe toepasselijk! De gemoederen raakten (wellicht door het vele bier) zodanig verhit dat zelfs de onafhankelijkheid van Sint-Jakobs in zicht kwam. En Vlaanderen mocht steeds meer barsten!
De afterparty in de Charlatan heb ik aan mij laten voorbijgaan. Ik ben dan ook geen twintig meer. Kort voor middernacht was ik thuis.
Er is dan nog iets gebeurd waardoor ik teruggekeerd ben naar Gent en nog uitgeweest ben tot 4 uur 's nachts. Maar dat had met de Gentse onafhankelijkheid niets meer te maken en ik ga dat hier ook niet uit de doeken doen.
Op dagen als deze heb ik bijna spijt dat ik niet meer in Gent woon, maar vlak erbuiten. Gent, fiere stede! De meest rebelse stad van Vlaanderen heeft zijn reputatie weer alle eer aangedaan!
Gent is een stad naar mijn hart! Ghent, I love you!
Ik ben deze dag drie keer over en weer gereden van De Pinte naar Gent: een keer met de fiets en twee keer met de auto. Ik woon dan wel niet meer in Gent, maar soms moet je wat afstand nemen van degene waarvan je houdt, om te beseffen dat je er toch wel aan gehecht bent...
zaterdag 29 maart 2008
Wat mannen niet begrijpen
Gisterenmiddag van op kantoor het secretariaat van de wijvenblogs gecontacteerd om me als 'andersgeslachtige deelnemer' te laten registreren. Ik sta er nog steeds niet bij. Ben ik te laat? Of zijn ze die toevloed van mannen daar beu? Vinden ze dat dat te zeer afwijkt van de initiële doelstelling? Hoe dan ook, dan doe ik maar officieus verder mee. Who cares dat ik niet op de officiële deelnemerslijst sta?Een moeilijk onderwerp vandaag. 'Wat mannen niet begrijpen.' Toch als man en op het eerste gezicht. Hoewel. Zoveel verschillen mannen en vrouwen eigenlijk toch niet, zoals een vrouwelijke deelneemster trouwens zelf beweerd heeft in één van haar posts tijdens de wijvenweek. Er zijn natuurlijk evidente biologische en sexuele verschillen. Maar voor de rest? Ik kan me best inleven in de vrouwelijke psychologie. Volgens de bekende dieptepsycholoog Carl-Gustav Jung hebben ook mannen een vrouwelijk onderbewustzijn, de anima.
Ik ga hier dus niet beginnen kankeren over de vrouwen. De War of the Sexes is helemaal passé. Dat was iets van de seventies en de eighties, met films als La Dernière Femme en in Nederland de uitspraken van de schrijver Maarten 't Hart als exploten.
Om het bovenstaande te illustreren, een testje. Ik heb het uit gemakzucht bij Cajiente gejat, waarvoor excuus. Het testje is echter ook op Facebook en op het internet te vinden. Bekijk deze dansende dame. In welke richting draait ze?
Zie je haar naar rechts draaien (met de klok mee), dan denk je vooral met je rechterhersenhelft. Draait ze linksom, dan gebruik je vooral de linkse kant.
Als je een linkerdenker bent dan: denk je vooral logisch, let je meer op details, zie je alles heel ordelijk en plan je vooruit.
Rechterdenkers zijn subjectief, intuïtief, creatief en hebben meer oog voor het geheel (denken holistisch).
Voorbeelden van mannelijke rechterdenkers: Shakespeare, Mozart en Picasso. En ik!
Ik vermoed dat de meeste vrouwen ook wel rechterdenkers zullen zijn. Dat van die logica, nietwaar?
Zeg het mij maar als ik me daarin vergis.
Eighties op Stubru
Het filmpje van Geert Wilders over de islam is al van het net gehaald vooraleer ik het kunnen bekijken heb.
Iets vrolijkers dan maar: momenteel zenden ze bij Studio Brussel een top van eighties-liedjes uit. Leuk om sommige daarvan terug te horen. Zoals dit prachtig en zeer toepasselijk nummer. Die schitterende gitaarsolo's: ik krijg er maar niet genoeg van!
Ik draag het liedje meteen op aan 'iemand' - die wel zal weten wie er bedoeld wordt en wiens IP-adres ik trouwens van buiten ken, zo ver gaat dat, liefde in tijden van Web 2.0.
Iets vrolijkers dan maar: momenteel zenden ze bij Studio Brussel een top van eighties-liedjes uit. Leuk om sommige daarvan terug te horen. Zoals dit prachtig en zeer toepasselijk nummer. Die schitterende gitaarsolo's: ik krijg er maar niet genoeg van!
Ik draag het liedje meteen op aan 'iemand' - die wel zal weten wie er bedoeld wordt en wiens IP-adres ik trouwens van buiten ken, zo ver gaat dat, liefde in tijden van Web 2.0.
vrijdag 28 maart 2008
Kinderen
Ik heb me ook maar aangemeld bij het secretariaat van de Wijvenweek als 'andersgeslachtige'. Ik ben nu toch al goed bezig, dus waarom niet?De Wijvenweek heeft trouwens al de wekelijkse e-nieuwsbrief van De Standaard gehaald, heb ik daarstraks gemerkt. Het initiatief is duidelijk niet onopgemerkt gebleven. Hoewel de dames zelf daarover klagen, blijkbaar.
Vandaag wordt het trouwens een makkie: kinderen, ik heb er geen! Zelfs geen peetkinderen. Bijna was dat er wel van gekomen, maar omdat de relatie van mijn broer stukgegaan is bij de geboorte van dat kind, is dat niet doorgegaan.
Ik hou anders wel van kinderen. Vooral dan van peuters en kleuters. Die kunnen echt wel schattig zijn, hebben doorgaans van die grote ogen; alles blinkt er nog aan, want het is nog nieuw.
Van die lawaaierige, altijd drukdoende pubers en adolescenten hou ik minder.
Ik weet niet of het er ooit nog van gaat komen dat ik zelf kinderen heb. Maar je weet maar nooit! Never say never!
donderdag 27 maart 2008
Mijn huishouden - Part II: de kuisvrouw
Sinds een aantal jaren komt er bij ons een kuisvrouw aan huis. Ik weet ook wel dat het correcte Nederlandse woord poetsvrouw is, maar aangezien iedereen het hier altijd over 'de kuisvrouw' heeft en niet over 'de poetsvrouw', vind ik dit laatste nogal onnatuuurlijk klinken. Haar naam is NIET Georgina. Al heeft ze met Georgina gemeen dat ze niet zo maar de eerste de beste kuisvrouw is: in haar vrije tijd is ze immers kunstenares. Af en toe exposeert ze.Het burgershuis in het centrum van Gent waar we woonden was nogal groot, niet meer te onderhouden door mijn moeder en zeker niet door mij. Vandaar dat er hulp nodig was. De kuisvrouw is blijven komen, ook toen we anderhalf jaar geleden in De Pinte komen wonen zijn. Ze heeft zelfs mee helpen verhuizen. Daar was ze ook goed in. In haar eigenlijke schoonmaakopdrachten minder. Ze durft nogal eens plekjes overslaan. Onder mijn bed bijvoorbeeld. Spinnewebben en zo ziet ze gewoonweg niet. Ze durft ook nogal eens wat breken. Maar we mogen al blij zijn dat ze eerlijk is, niet steelt en niet stiekem aan de drank zit. Goed schoonmaakpersoneel is moeilijk te vinden vandaag de dag.
Toen ik begin dit jaar enkele maanden alleen gezeten heb in mijn huis, heb ik het de eerste tijd zonder de kuisvrouw gedaan. Op de duur was ik het zo beu om vooral mijn weekends te moeten opofferen aan dat huis opruimen dat ik haar toch maar een dag laten komen heb. Het huis was goed schoongemaakt. Alleen had ze in de traphal een lijst van de muur gekwakt. In mijn bureau deed een van de boxen van mijn muziekinstallatie het niet meer. Bleek dat ze die te ver verzet had en dat daardoor het contact verbroken was.
Enkele maanden geleden heeft het me bestaan mijn kuisvrouw mee uit te vragen. Ik had twee kaartjes voor De Toverfluit in het Kasteel van Ooidonk en niemand om mee te nemen. Toen ze op een dag aan het schoonmaken was, vroeg ik haar of ze van opera hield. Ze knikte bevestigend: ze had ooit La Bohème in het Kasteel van Ooidonk gezien. Dat was dus geregeld!
De week voor de voorstelling: ik had vagelijk al vernomen dat er iets voorgevallen was met onze kuisvrouw. Ik belde haar maar zelf op: ze kon niet meegaan naar die opera, want ze was in de Brabantdam in Gent met haar fiets tussen de tramsporen blijven haperen en had een beentje in haar voet gebroken. Haar voet lag in de plaaster. Ik sprak met haar af dat ik haar wel met de auto ging ophalen en weer naar huis brengen achteraf. Kon toch geen probleem zijn: tijdens de opvoering moest ze toch stilzitten?
De dag van de opvoering zelf word ik opgebeld. Ze had me de avond tevoren tevergeefs proberen bereiken. Haar dokter had haar gezegd dat ze met haar voet omhoog moest blijven liggen. Ze kon dus niet mee.
Gelukkig heb ik in allerijl nog iemand kunnen vinden die bereid was mee te gaan naar die opera.
Een tiental dagen later al kwam de de kuisvrouw bij ons schoonmaken op krukken.
Niets dan last met dat huishoudelijk werk, schoonmaakpersoneel inclusief. Ik kan het me veroorloven om dat te zeggen, want artistiek is onze kuisvrouw misschien wel, maar een geekgirl is het zeker niet. Ik geloof nooit dat ze een pc en internet heeft. Ze leest dit dus toch lekker niet!
Mijn huishouden
Belofte maakt schuld! Ik heb een post over mijn huishouden beloofd in het kader van de 'Venten solidair met de wijvenweek' (om twee afschuwlijke woorden te gebruiken), mijn huishouden zal je krijgen. Of toch een stuk daarvan. En natuurlijk is dit geen competitie! Zinnen als 'Nou roep dan, als het komt, hoera, een goal!' zal je bij mij niet zo vaak aantreffen. Ik ben Hugo Claus niet!
Ik beken ook dat ik soms jaloers ben op sommige van die 'wijven'. Ik wou dat ik kon schrijven als Kerygma, om een van de coryfeeën te noemen, of als bijvoorbeeld Joke, Els en Georgina, die ook lang niet slecht schrijven, elk op hun eigen manier (een beetje vleierij zal wel geen kwaad kunnen, denk ik dan).
Maar het ging over mijn huishouden gaan. Een zeer breed onderwerp. Als vrijgezel heb ik altijd wel mijn eigen plan moeten trekken, ook in het huishouden. De laatste jaren woon ik samen met mijn oude moeder, die een groot deel van het huishouden beredderde, of toch wat koken, wassen en plassen betreft. Sinds een jaar is zij aan het sukkelen met haar gezondheid, met verschillende ziekenhuisopnames als gevolg, waarvan een van bijna drie maanden. Een aantal huishoudelijke taken heb ik pas het laatste jaar aangeleerd zoals verse soep maken en strijken. Ook mijn kookkunst in het algemeen is daardoor sterk verbeterd.
In de tuin werken doe ik graag. Koken ook wel. Ik heb een hekel aan puur technische karweitjes (waarvoor ik al eens een hulplijn moet inroepen - op dat gebied ben ik wellicht een atypische man) en stofzuigen. Van naaien heb ik ook geen benul. In mijn tijd stond dat nog niet op het onderwijsprogramma voor jongens.
Maar aangezien het er hier niet zozeer op aankomt aan te stippen wat je goede en sterke kanten zijn, maar een verhaaltje te vertellen met een zekere centrale focus, zal ik het hebben over mijn kuisvrouw. Maar ik bewaar dit voor een volgende post, anders wordt dit te lang, zitten ze daar op mijn blog vol ongeduld te wachten op mijn post en denken ze dat ik het niet aankan of niet aandurf.
Venten doen de wijvenweek
Weinig volk hier.
Iedereen zit natuurlijk die wijvenblogs te lezen.
Ik heb me laten pramen om vanavond ook iets te schrijven over het huishouden, in het kader van de spinoff "Venten doen de wijvenblogweek". Er zijn naar het schijnt al vier mannen die fulltime aan het schrijven zijn en een vijfde heeft er zich gemakkelijk vanaf gemaakt.
Tuurlijk een beetje riskant. Zullen we het beter doen dan het stereotiep geschrijf van vele wijvenblogsters, zoals de klacht luidt?
Ik zal in elk geval vanavond proberen iets neer te pennen over het dagthema.
Iedereen zit natuurlijk die wijvenblogs te lezen.
Ik heb me laten pramen om vanavond ook iets te schrijven over het huishouden, in het kader van de spinoff "Venten doen de wijvenblogweek". Er zijn naar het schijnt al vier mannen die fulltime aan het schrijven zijn en een vijfde heeft er zich gemakkelijk vanaf gemaakt.
Tuurlijk een beetje riskant. Zullen we het beter doen dan het stereotiep geschrijf van vele wijvenblogsters, zoals de klacht luidt?
Ik zal in elk geval vanavond proberen iets neer te pennen over het dagthema.
woensdag 26 maart 2008
The Weakness in me (or in you?)
Ik wou dit eigenlijk in iemands comments droppen, maar ik vrees dat dit niet gaat lukken. Dan maar zo.
Mooi liedje van een zeer sympathieke zangeres. Dat dateert uit de tijd dat nog niet alle zangeressen sexbommen met siliconentieten waren. In het kader van de wijvenblogweek kan dat als statement wel al tellen denk ik.
Mooi liedje van een zeer sympathieke zangeres. Dat dateert uit de tijd dat nog niet alle zangeressen sexbommen met siliconentieten waren. In het kader van de wijvenblogweek kan dat als statement wel al tellen denk ik.
Wijvenblogs bis
Er komen steeds meer 'wijvenblogs' bij. Er zijn er zelfs die tussentijds inhaken, zoals Kimmeke.
Elke blogster die zichzelf respecteert wil nu ineens meedoen. Er staat zelfs al een berichtje op de site van Het Laatste Nieuws. Een hele prestatie, dames :-)
Ondertussen weerklinkt er ook kritiek, van buitenstaanders, maar ook van de 'wijven' zelf. Ik heb vanavond nog een heleboel posts gelezen en inderdaad: veel van de berichtjes zijn onderling inwisselbaar en soms inspiratieloos. De rebelse Lamazone ontpopt zich tot een van de felste criticasters in de eigen wijvenrangen.
Ik heb toch wel enkele blogs leren kennen die ik nog nooit of nauwelijjks bezocht heb. Qua schrijfstijl en inhoud is Kerygma inderdaad niet slecht en heeft ze van het beste geproduceerd wat de wijvenblogs tot nu toe al geboden hebben. Daarnaast Lamazone. Andere vrouwenblogs van een behoorlijk niveau kende ik al (diplomaat, weetjewel?).
We wachten ondertussen op de apotheose van de 'wijvenblogs' en lezen verder.
Elke blogster die zichzelf respecteert wil nu ineens meedoen. Er staat zelfs al een berichtje op de site van Het Laatste Nieuws. Een hele prestatie, dames :-)
Ondertussen weerklinkt er ook kritiek, van buitenstaanders, maar ook van de 'wijven' zelf. Ik heb vanavond nog een heleboel posts gelezen en inderdaad: veel van de berichtjes zijn onderling inwisselbaar en soms inspiratieloos. De rebelse Lamazone ontpopt zich tot een van de felste criticasters in de eigen wijvenrangen.
Ik heb toch wel enkele blogs leren kennen die ik nog nooit of nauwelijjks bezocht heb. Qua schrijfstijl en inhoud is Kerygma inderdaad niet slecht en heeft ze van het beste geproduceerd wat de wijvenblogs tot nu toe al geboden hebben. Daarnaast Lamazone. Andere vrouwenblogs van een behoorlijk niveau kende ik al (diplomaat, weetjewel?).
We wachten ondertussen op de apotheose van de 'wijvenblogs' en lezen verder.
dinsdag 25 maart 2008
Voor wie illusies mocht hebben over de Amerikaanse presidentsverkiezingen (en de primaries)
Follow the link for a one-night-stand with Hillary!
https://contribute.hillaryclinton.com/eltonconcert.html?sc=o14
Ik bedoel maar: they're all in it for the money.
De hele verkiezing lijkt in het teken van de dollar te staan.
https://contribute.hillaryclinton.com/eltonconcert.html?sc=o14
Ik bedoel maar: they're all in it for the money.
De hele verkiezing lijkt in het teken van de dollar te staan.
maandag 24 maart 2008
Wijvenweek
Per toeval ontdekt via enkele blogs die ik nauwgezet opvolg: de Wijvenweek!
Op initiatief van twee vooraanstaande vrouwelijke blogsters, Kerygma en Lilith, zullen een grote groep vrouwelijke bloggers een hele week bloggen over hun vrouw-zijn rond een dagthema. Alle schrijfsels worden verzameld op een feed, waarop ik me al geabonneerd heb.
Ongetwijfeld een leuk en leerrijk opzet, ook voor ons mannen. Kwestie van ooit eens het mysterie 'vrouw' te ontsluieren. Ik heb me er een groot deel van de namiddag in verdiept. Een twintigtal posts gelezen en dikwijls een korte reactie geschreven. Claus zal nog even moeten wachten met zijn kreeft.
Die twintig blogposts volstonden wel. Nooit geweten dat vrouwenlichamen aan zoveel kwaaltjes lijden. Dat vrouw-zijn bijna per definitie betekent dat je bepaalde mankementen hebt.
Naast veel gejeremieer over de onvolkomenheden van het eigen lichaam waren er vandaag ook wel informatieve posts. Die van Tantieris vond ik opvallen, omdat die als bijna enige bij de post over haar 'wijflijf' de grenzen van haar eigen lichaam overschreed.
Opmerkelijk ook hoeveel vrouwelijke bloggers er zijn, meer dan mannelijke, of vergis ik mij?
Ik heb even de proef op de som genomen en mijn eigen 'blogroll' als referentie genomen. Niet echt een objectief criterium, maar wel een indicatie, héél subjectief, meer niet. Ik heb mezelf meegerekend als mannelijke blogger en andere bloggers die meer dan een blog hebben maar voor een gerekend. Ik kom aan 25 mannelijke blogs tegenover 21 vrouwelijke. Merkwaardig!
Dat terwijl ik het gevoel heb veel meer vrouwenblogs ,of liever 'wijvenblogs', te volgen. Dat zal wel een persoonlijke bias zijn. Wellicht volg ik die zgn. 'wijvenblogs' ook beter op. Er staan ook een aantal links naar politieke blogs op mijn blogroll en traditioneel scoren mannen daar beter. Archetypisch moesten vrouwen gedurende de wasbeurten aan de rivier over het huishouden en de gewone dingen des levens praten. Zou het dat zijn?
Ik heb me voorgenomen de wijvenweek de rest van de week verder op te volgen. En me te onthouden van verdere seksistische commentaar. After all, ondanks al hun fysieke gebreken, die hier vandaag ook overdadig beschreven zijn, wij mannen houden toch van die 'wijven', zoals ze hier oneerbiedig geboekstaafd werden?
Nog meer sneeuw
Aangezien we dat hier toch niet veel meer meemaken, heb ik vanochtend enkele fotootjes getrokken van de sneeuw rond mijn huis. Ze zijn nogal donker uitgevallen. Maar als de zon erop zit is die sneeuw toch dadelijk weg.
Vanuit mijn slaapkamerraam in de vroege, grijze ochtend:
Enkele foto's van de tuin en wat daarachter ligt. Let ook op de tekenen van de bouwwoede hier in De Pinte. Immobiliën en grootscheepse projecten, allez, je kent dat!
En het begint hier nu alweer te sneeuwen (terwijl ik dit typ met een spinnende kat tussen mijn toetsenbord en mij.
Vanuit mijn slaapkamerraam in de vroege, grijze ochtend:
Enkele foto's van de tuin en wat daarachter ligt. Let ook op de tekenen van de bouwwoede hier in De Pinte. Immobiliën en grootscheepse projecten, allez, je kent dat!
En het begint hier nu alweer te sneeuwen (terwijl ik dit typ met een spinnende kat tussen mijn toetsenbord en mij.
zondag 23 maart 2008
zaterdag 22 maart 2008
Had ik het niet gedacht?
Deze namiddag ben ik in de Gentse bibliotheek aan het Zuid het rouwregister voor Hugo Claus gaan tekenen. Ik heb gesigneerd met wat ik een 'platitude' genoemd heb, een gemenplaats. Claus heeft met zijn geschrijf inderdaad de onsterfelijkheid bereikt. Bij wijze van spreken toch, of op een bepaalde manier. Monumentum are perennius, om mijn weinige Latijn te etaleren. Volgens mij sterven schrijvers niet echt zolang hun boeken gelezen worden.
Ik ben in de bibliotheek nog even gaan kijken in de boekencollectie zelf (de 'openkastcollectie', zoals dat in het bibjargon heet, als ik me niet vergis). Ik wou eventueel De Metsiers wel lezen (zie vorige post). Voor mij staat een jong meisje met een arm vol boeken. Ik merk één boek van Hugo Claus op.
Het moet wellicht het laatste geweest zijn dat er te krijgen was. Dedju! Want als ik op de boekenschappen kijk, is er bij 'Claus' enkel een lege ruimte te zien. Alle boeken uitgeleend. Bij de poëzie hetzelfde.
Naar de FNAC dan maar. Alleen Het Verdriet van België is er te krijgen, in enkele hardcover exemplaren die ze blijkbaar nog in voorraad hadden. Ik heb dat boek al. Niets aan te doen!
Terwijl ik terugloop naar waar mijn auto geparkeerd staat, kom ik op de Kouter voorbij De Standaard Boekhandel en loop toch nog eens binnen. Blijkbaar hebben ze zich daar op tijd bevoorraad, want er is een hele collectie Claus te krijgen, van de Oostakkerse Gedichten tot de belangrijkste romans (alleen De Metsiers was er niet bij - blijkbaar is dit boek vergeten of was het uitverkocht). Ik twijfel tussen De Hondsdagen en Het Jaar van de Kreeft. Ik loop buiten met het laatste. Volgens de berichten in de kranten is het een van de betere Claus-romans. Ik hoop het.
Claus mag tevreden zijn en zijn nabestaanden ook: welk groter eerbetoon kan je een schrijver brengen bij zijn overlijden dan een van zijn boeken te lezen? En blijkbaar zijn er velen die die mening delen. De Claus-verkoop zal boomen. En we mogen ons binnenkort ook aan enige publicaties over de overleden meester verwachten.
donderdag 20 maart 2008
Claus
Ik zal ook maar een berichtje over Claus posten, zoals zovele andere bloggers. Ook deze.
Ik hoorde het nieuws van het overlijden van de "Prins der Nederlandse Letteren" op de radio toen ik gisteren naar de dokter reed. Het verraste me compleet. Van die Alzheimer wist ik niets.
De laatste keer dat ik Hugo Claus zag was op de televisie naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen in 2006 en het feit dat het Vlaams Belang toen die burgemeestersverkiezing verloor. Hij gaf samen met zijn vrouw commentaar op die nederlaag. Hij zag er toen al echt niet goed uit. Ik verwonderde mij er op kantoor tegenover mijn chef over dat de man nog leefde, gezien het aantal sigaretten dat hij die korte tijd op tv alleen al rookte.
De Standaard staat vandaag vol met artikels over Claus. Hoe ze dat op die korte tijd allemaal bijeengeschreven hebben? Ik heb een aantal van de artikels gelezen, niet alle.
Ik heb niet zo héél veel van Claus gelezen. Ik ga hier dus geen waardeoordeel uitspreken. Het Verdriet van België heb ik wél gelezen (hoewel Brusselmans in De Standaard beweert dat niemand dat boek uitleest). De Verwondering ook. Dat laaste boek vond ik qua stijl en vertelperspectief heel goed. De thematiek van beide romans, de collaboratie, spreekt me minder aan.
Daarnaast enkele kortere romans en verhalen, Jessica!, Het Laatste Bed, ..., niet echt grote meesterwerken.
Volgens wijlen mijn vader (1926-2000), een generatiegenoot van Claus dus én een literatuurliefhebber en -kenner, blijft De Metsiers, Claus' debuutroman, één van zijn beste werken. Aan De Hondsdagen, zijn tweede roman ben ik ooit begonnen maar heb die niet uitgelezen. Omtrent Deedee en Het Jaar van de Kreeft zouden ook wel te pruimen zijn. Leesvoer op de plank dus: geen betere schrijver dan een dode schrijver, om het met een ietwat onrespectvolle boutade uit te drukken.
Zijn bewerking van Shakespeare's Macbeth heb ik ooit gezien in het niet meer bestaande Arenatheater in Gent. Ook nog gelezen: een toneelstuk over de 'exploten' van Leopold II in Kongo.
Sommige van zijn gedichten vond ik zeer goed, vooral dan de Oostakkerse Gedichten.
Misschien is zijn grootste verdienste dat hij de Vlaamse literatuur als een van de eersten "uit de Vlaamse klei getrokken heeft" om Raymond Van het Groenewoud te citeren. Dit door zijn controversiële thematiek.
En ja, als ik er tijd voor vind zal ik morgenvroeg in Gent ook wel dat rouwregister
voor Claus gaan tekenen. Anders wel eens in de bibliotheek.
Ik hoorde het nieuws van het overlijden van de "Prins der Nederlandse Letteren" op de radio toen ik gisteren naar de dokter reed. Het verraste me compleet. Van die Alzheimer wist ik niets.
De laatste keer dat ik Hugo Claus zag was op de televisie naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen in 2006 en het feit dat het Vlaams Belang toen die burgemeestersverkiezing verloor. Hij gaf samen met zijn vrouw commentaar op die nederlaag. Hij zag er toen al echt niet goed uit. Ik verwonderde mij er op kantoor tegenover mijn chef over dat de man nog leefde, gezien het aantal sigaretten dat hij die korte tijd op tv alleen al rookte.
De Standaard staat vandaag vol met artikels over Claus. Hoe ze dat op die korte tijd allemaal bijeengeschreven hebben? Ik heb een aantal van de artikels gelezen, niet alle.
Ik heb niet zo héél veel van Claus gelezen. Ik ga hier dus geen waardeoordeel uitspreken. Het Verdriet van België heb ik wél gelezen (hoewel Brusselmans in De Standaard beweert dat niemand dat boek uitleest). De Verwondering ook. Dat laaste boek vond ik qua stijl en vertelperspectief heel goed. De thematiek van beide romans, de collaboratie, spreekt me minder aan.
Daarnaast enkele kortere romans en verhalen, Jessica!, Het Laatste Bed, ..., niet echt grote meesterwerken.
Volgens wijlen mijn vader (1926-2000), een generatiegenoot van Claus dus én een literatuurliefhebber en -kenner, blijft De Metsiers, Claus' debuutroman, één van zijn beste werken. Aan De Hondsdagen, zijn tweede roman ben ik ooit begonnen maar heb die niet uitgelezen. Omtrent Deedee en Het Jaar van de Kreeft zouden ook wel te pruimen zijn. Leesvoer op de plank dus: geen betere schrijver dan een dode schrijver, om het met een ietwat onrespectvolle boutade uit te drukken.
Zijn bewerking van Shakespeare's Macbeth heb ik ooit gezien in het niet meer bestaande Arenatheater in Gent. Ook nog gelezen: een toneelstuk over de 'exploten' van Leopold II in Kongo.
Sommige van zijn gedichten vond ik zeer goed, vooral dan de Oostakkerse Gedichten.
Misschien is zijn grootste verdienste dat hij de Vlaamse literatuur als een van de eersten "uit de Vlaamse klei getrokken heeft" om Raymond Van het Groenewoud te citeren. Dit door zijn controversiële thematiek.
En ja, als ik er tijd voor vind zal ik morgenvroeg in Gent ook wel dat rouwregister
voor Claus gaan tekenen. Anders wel eens in de bibliotheek.
maandag 17 maart 2008
Zoekopdrachten
Mensen die op je blog terechtkomen via de vreemdste zoekopdrachten.
Ik krijg ze ook.
"Tetten Els" heb ik nog niet gehad, i.t.t. Georgina. Hoewel, misschien vanaf nu wel?
Ik krijg hier wel regelmatig bezoekers over de vloer met de zoekopdracht "call-girl Gent". Vandaag nog eentje.
Een van mijn eerste posts op deze blog ging over Belle de Jour, een bloggende hoer, wiens memoires ik net gelezen had. Vandaar dus.
Sorry mensen, je bent hier echt wel aan het verkeerde adres!
Nu en dan iets posten op Gentblogt blijkt wel een probaat middel om de bezoekersaantallen op je blog wat op te krikken. Ik heb recent twee keer een post van mij gelinkt op Gentbblogt en dat leverde telkens een hoop bezoekers op.
Zelfs als je gewoon reageert met vermelding van je eigen blog zijn er mensen die doorklikken.
Ik moet er natuurlijk niet mee beginnen overdrijven, want dat gaat opvallen. Per slot ben ik toch ook Vriend van GentBlogt. Ik heb mijn FNAC boekenbon van 10 euro die ik er gewonnen heb trouwens nog steeds niet uitgegeven. Ik wou een boek kopen, maar het is zowel in Brussel als in Gent uitverkocht en in herdruk! Pech! Ik wou het boek Une Enfance gantoise van Suzanne Lilar kopen. Het staat al een tijdje op mijn verlanglijstje. Hoewel de rij nog te lezen boeken in mijn bibliotheek alleen maar aangroeit. Ik verdoe de laatste maanden te veel tijd op het internet.
Ik krijg ze ook.
"Tetten Els" heb ik nog niet gehad, i.t.t. Georgina. Hoewel, misschien vanaf nu wel?
Ik krijg hier wel regelmatig bezoekers over de vloer met de zoekopdracht "call-girl Gent". Vandaag nog eentje.
Een van mijn eerste posts op deze blog ging over Belle de Jour, een bloggende hoer, wiens memoires ik net gelezen had. Vandaar dus.
Sorry mensen, je bent hier echt wel aan het verkeerde adres!
Nu en dan iets posten op Gentblogt blijkt wel een probaat middel om de bezoekersaantallen op je blog wat op te krikken. Ik heb recent twee keer een post van mij gelinkt op Gentbblogt en dat leverde telkens een hoop bezoekers op.
Zelfs als je gewoon reageert met vermelding van je eigen blog zijn er mensen die doorklikken.
Ik moet er natuurlijk niet mee beginnen overdrijven, want dat gaat opvallen. Per slot ben ik toch ook Vriend van GentBlogt. Ik heb mijn FNAC boekenbon van 10 euro die ik er gewonnen heb trouwens nog steeds niet uitgegeven. Ik wou een boek kopen, maar het is zowel in Brussel als in Gent uitverkocht en in herdruk! Pech! Ik wou het boek Une Enfance gantoise van Suzanne Lilar kopen. Het staat al een tijdje op mijn verlanglijstje. Hoewel de rij nog te lezen boeken in mijn bibliotheek alleen maar aangroeit. Ik verdoe de laatste maanden te veel tijd op het internet.
zondag 16 maart 2008
Red de Gentse solidariteit!
Zaterdagnamiddag om 3 uur ben ik op de Gentse Vrijdagsmarkt naar een spin-off van het Gentse NVA-fenomeen (Nieuw Gentse Alliantie) geweest: de verbroedering tussen West- en Oost-Vlamingen onder de noemer 'Red de Solidariteit'.
Ik heb een filmpje op Blogger proberen zetten, maar dat lukt niet zo best, joost mag weten waarom.
Dan maar enkele foto's (genomen met mijn verouderd toestel, jeweetwel).
Er was zo'n 20à 25 man. Minder dan verwacht. Er was toch wat pers aanwezig. Ook ondergetekende (ben ik pers?). Op de eerste foto de drie iniatiefnemers van de NGA.
Ik heb een filmpje op Blogger proberen zetten, maar dat lukt niet zo best, joost mag weten waarom.
Dan maar enkele foto's (genomen met mijn verouderd toestel, jeweetwel).
Er was zo'n 20à 25 man. Minder dan verwacht. Er was toch wat pers aanwezig. Ook ondergetekende (ben ik pers?). Op de eerste foto de drie iniatiefnemers van de NGA.
zaterdag 15 maart 2008
The Wonder Years
The wonder Years
Wie heeft er geen jeugdherinneringen? Iedereen toch? Onze jeugd is het beste wat we meemaken. Zo denk ik toch!
Eén van mijn wonder years waaraan ik goede herinneringen heb is het jaar 1974
De meesten onder jullie zullen dat jaar zelfs niet eens meegemaakt hebben? Ik wel! Spijtig genoeg!
Deze liedjes zijn meer dan 30 jaar oud. Excuses bijgevolg voor de slechte beeld- en videokwaliteit!
Geniet er toch maar van, zoals ik zal doen!
Wie heeft er geen jeugdherinneringen? Iedereen toch? Onze jeugd is het beste wat we meemaken. Zo denk ik toch!
Eén van mijn wonder years waaraan ik goede herinneringen heb is het jaar 1974
De meesten onder jullie zullen dat jaar zelfs niet eens meegemaakt hebben? Ik wel! Spijtig genoeg!
Deze liedjes zijn meer dan 30 jaar oud. Excuses bijgevolg voor de slechte beeld- en videokwaliteit!
Geniet er toch maar van, zoals ik zal doen!
donderdag 13 maart 2008
Alle kleuren van de regenboog (maar met mate)
Morgen een primeur voor mij: ik zal voor het eerst met enkele anderen postvatten voor de ingang van mijn kantoorgebouw, versierd met allerlei rode attributen! Sociale onrust, hier op het werk, dat is duidelijk! En ik heb me laten overhalen om mee te doen aan de vakbondswerking.
't Is eens wat anders: qua politieke gezindheid word ik normaal tot de paarse kleur gerekend.
Echter: een vakbond en een politieke partij, dat is niet hetzelfde! De doelstellingen zijn niet helemaal dezelfde. Verdediging van het eigenbelang (of liever het groepsbelang) en verdediging van het algemeen belang. Niet helemaal gelijklopend dus. Er bestaat trouwens geen paarse vakbond. Bovendien, zeg nu zelf: een links-liberale vakbond, dat kan toch niet? Vakbonden van liberale strekking zijn volgens mij een beetje een contradictio-in-terminis.
Anderzijds doet mijn Facebook-groep tegen de verbreding van het Schipdonkkanaal, een typische zaak in verband met het leefmilieu en dus groen, het vrij goed. Op één dag is het ledenaantal bijna verdubbeld tot 29 leden. Maar eentje minder dan Gemeenschap is leuker met twee. Nog altijd vrij bescheiden, ik geef het toe, maar toch al een begin. Ik heb de steun gevraagd en gekregen van enkele groene coryfeeën, waaronder zelfs 2 parlementsleden. Het algemeen belang moet immers voorgaan op het partijbelang. Een politieke partij is maar een middel om een bepaalde maatschappelijke doelstellingen gerealiseerd te zien, niet het doel op zich. Voor sommige netelige maatschappelijke problemen moeten de partijgrenzen overstegen kunnen worden! En moet je bondgenoten zoeken waar je ze kan vinden.
Rood, paars, ook een beetje groen: al heel wat kleurtjes dus! Alle kleuren van de regenboog, binnen een bepaald spectrum welteverstaan! Te begrijpen dan dat ik op het net zowel met een bepaalde rooie als met een bepaalde groene vrij goed overeenkom. Mijn twee schattekes: I love you both!
't Is eens wat anders: qua politieke gezindheid word ik normaal tot de paarse kleur gerekend.
Echter: een vakbond en een politieke partij, dat is niet hetzelfde! De doelstellingen zijn niet helemaal dezelfde. Verdediging van het eigenbelang (of liever het groepsbelang) en verdediging van het algemeen belang. Niet helemaal gelijklopend dus. Er bestaat trouwens geen paarse vakbond. Bovendien, zeg nu zelf: een links-liberale vakbond, dat kan toch niet? Vakbonden van liberale strekking zijn volgens mij een beetje een contradictio-in-terminis.
Anderzijds doet mijn Facebook-groep tegen de verbreding van het Schipdonkkanaal, een typische zaak in verband met het leefmilieu en dus groen, het vrij goed. Op één dag is het ledenaantal bijna verdubbeld tot 29 leden. Maar eentje minder dan Gemeenschap is leuker met twee. Nog altijd vrij bescheiden, ik geef het toe, maar toch al een begin. Ik heb de steun gevraagd en gekregen van enkele groene coryfeeën, waaronder zelfs 2 parlementsleden. Het algemeen belang moet immers voorgaan op het partijbelang. Een politieke partij is maar een middel om een bepaalde maatschappelijke doelstellingen gerealiseerd te zien, niet het doel op zich. Voor sommige netelige maatschappelijke problemen moeten de partijgrenzen overstegen kunnen worden! En moet je bondgenoten zoeken waar je ze kan vinden.
Rood, paars, ook een beetje groen: al heel wat kleurtjes dus! Alle kleuren van de regenboog, binnen een bepaald spectrum welteverstaan! Te begrijpen dan dat ik op het net zowel met een bepaalde rooie als met een bepaalde groene vrij goed overeenkom. Mijn twee schattekes: I love you both!
woensdag 12 maart 2008
Mississippi
Obama wint in Mississippi.
Het begint er toch sterk naar uit te zien dat de gewezen First Lady de duimen zal moeten leggen, tegen alle verwachting in nog niet zo lang geleden.
Zal ze die achterstand van naar het schijnt al 130 'delegates' nog kunnen inhalen? Me dunkt weinig waarschijnlijk.
Obama krijgt steeds meer 'momentum', zoals dat heet in het jargon.
We zullen hem dan maar het beste wensen, als hij het haalt.
Het was een moeilijk keuze, de eerste vrouw of de eerste zwarte.
Ik vond Clinton een goede kandidate om nog eens een democraat als president te hebben in de VS. Maar het ziet ernaar uit dat Obama haar bijna vanuit het niets zal overvleugelen.
Het begint er toch sterk naar uit te zien dat de gewezen First Lady de duimen zal moeten leggen, tegen alle verwachting in nog niet zo lang geleden.
Zal ze die achterstand van naar het schijnt al 130 'delegates' nog kunnen inhalen? Me dunkt weinig waarschijnlijk.
Obama krijgt steeds meer 'momentum', zoals dat heet in het jargon.
We zullen hem dan maar het beste wensen, als hij het haalt.
Het was een moeilijk keuze, de eerste vrouw of de eerste zwarte.
Ik vond Clinton een goede kandidate om nog eens een democraat als president te hebben in de VS. Maar het ziet ernaar uit dat Obama haar bijna vanuit het niets zal overvleugelen.
zondag 9 maart 2008
Il pleure
Il pleure dans mon coeur
Comme il pleut sur la ville
(Paul Verlaine)
Zo is mijn stemming al heel het weekend: beetje mistroostig, onbestemd melancholisch, ogenschijnlijk zonder reden.
Vooral vandaag weerpiegelt de regen buiten mijn innerlijke gemoedsgesteldheid, zoals in het bekende gedicht van Paul Verlaine. En wat doet een blogger die zich verveelt of mistroostig voelt? Juist! Een blogpostje schrijven!
Terzijde merk ik in dit verband op dat ik gedeeltelijk ook voor mezelf schrijf. Waarmee ik maar wil zeggen dat ik hier echt niet blog om mensen te behagen of naar de mond te praten om meer succes te halen of meer bezoekers. Ik blog over wat me bezig houdt, zelfs als dat minder populaire onderwerpen zijn.
Het wil maar geen lente worden. Normaal leef ik begin maart op. Nu is het nog te koud. Ik merk dat de dagen lengen, maar ik heb geen lentekriebels.
Comme il pleut sur la ville
(Paul Verlaine)
Zo is mijn stemming al heel het weekend: beetje mistroostig, onbestemd melancholisch, ogenschijnlijk zonder reden.
Vooral vandaag weerpiegelt de regen buiten mijn innerlijke gemoedsgesteldheid, zoals in het bekende gedicht van Paul Verlaine. En wat doet een blogger die zich verveelt of mistroostig voelt? Juist! Een blogpostje schrijven!
Terzijde merk ik in dit verband op dat ik gedeeltelijk ook voor mezelf schrijf. Waarmee ik maar wil zeggen dat ik hier echt niet blog om mensen te behagen of naar de mond te praten om meer succes te halen of meer bezoekers. Ik blog over wat me bezig houdt, zelfs als dat minder populaire onderwerpen zijn.
Het wil maar geen lente worden. Normaal leef ik begin maart op. Nu is het nog te koud. Ik merk dat de dagen lengen, maar ik heb geen lentekriebels.
Nochtans een leuke ochtend gehad. Een vriend uit Brussel nam me mee naar Brugge, waar zijn dochter meespeelde in een Brusselse kinderfanfare die uitsluitend uit slagwerk (trommels) bestaat: de Fanfakids. Het optreden vond plaats in het kader van de jeugdboekenweek. Een jongetje van een jaar of twaalf dirigeerde de trommelaars. Duidelijk iemand met artistieke begaafdheid, waarvan we binnen afzienbare tijd meer zullen horen. Mooie jongen trouwens (ik twijfelde zelfs of het nu een meisje dan wel een jongen was). Hij luistert naar de naam Yahya Choua. Ik heb zijn foto die ik op het net gevonden heb op de site van de Fanfakids hier maar toegevoegd.'t Is immers publiciteit? Oordeel zelf: toch wel een androgyne verschijning! Het is natuurlijk nog maar een knaap.
Het mooie Brugge in de regen. Automatisch moest ik denken aan de roman Bruges la Morte van de Franstalige Gentenaar Georges Rodenbach, die ik enkele jaren geleden las. Els zal zijn standbeeld in Gent ongetwijfeld wel weten staan. Hoe dat standbeeld er nu aan toe is weet ik niet, maar enige tijd geleden was het nog zwaar verwaarloosd.
Terwijl de kinderfanfare aan het optreden was in bibliotheek De Biekorf zijn mijn vriend en ik de stad ingetrokken. Ik stelde voor het belfort te bezoeken.
We hebben de toren beklommen tot helemaal boven langs een reeks steile wenteltrappen. Ik kan je verzekeren dat dat een hele inspanning vergde. Het loonde wel de moeite. Het uitzicht op de stad boven was prachtig. De blogger in mij had dadelijk spijt dat hij zijn fototoestel niet meehad. Ik kan met mijn GSM ook wel foto's nemen, maar de kwaliteit daarvan laat te wensen over en ik kan ze trouwens niet overzetten op mijn pc. Ook de (deels geautomatiseerde) klokken zelf boven in de toren zijn een bezoekje meer dan waard.
Het mooie Brugge in de regen. Automatisch moest ik denken aan de roman Bruges la Morte van de Franstalige Gentenaar Georges Rodenbach, die ik enkele jaren geleden las. Els zal zijn standbeeld in Gent ongetwijfeld wel weten staan. Hoe dat standbeeld er nu aan toe is weet ik niet, maar enige tijd geleden was het nog zwaar verwaarloosd.
Terwijl de kinderfanfare aan het optreden was in bibliotheek De Biekorf zijn mijn vriend en ik de stad ingetrokken. Ik stelde voor het belfort te bezoeken.
We hebben de toren beklommen tot helemaal boven langs een reeks steile wenteltrappen. Ik kan je verzekeren dat dat een hele inspanning vergde. Het loonde wel de moeite. Het uitzicht op de stad boven was prachtig. De blogger in mij had dadelijk spijt dat hij zijn fototoestel niet meehad. Ik kan met mijn GSM ook wel foto's nemen, maar de kwaliteit daarvan laat te wensen over en ik kan ze trouwens niet overzetten op mijn pc. Ook de (deels geautomatiseerde) klokken zelf boven in de toren zijn een bezoekje meer dan waard.
Op de benedenverdieping van het belfort had een Normandische dag plaats met allerlei toeristische stands. Het bezorgde me leuke herinneringen aan een reis van enkele jaren geleden.
In het terugkeren nog iets bijgeleerd: hoe je op een autostrade van een bezinestation aan de ene kant naar dat andere kant (waar mijn auto stond) rijdt. In feite volkomen illegaal, maar zolang niemand het ziet...
vrijdag 7 maart 2008
Roma
Een nobele opdracht gekregen via GentBlogt: iets schrijven over de schrijnende toestanden in Gent met Roma-kinderen.
De Roma zijn al een tijd een probleem in Gent. Het is een zigeunervolk, vooral afkomstig uit Slowakije, waar ze gediscrimineerd en weggepest werden. Er zijn samenlevingsproblemen geweest in Gent: problemen met andere ethnografische groepen, huisvestingsproblemen, kraken van woningen, e.d.m.
Ook ik heb deze ochtend op de dagelijkse trein naar Brussel het artikel in De Standaard over de opvangproblemen bij Huize Triest-Gemeenschapshuis Tabor gelezen met als titel 'We gaan doodgevroren kindjes vinden'. Ik was verwonderd daar te lezen dat Vorige week de Gentse burgemeester Daniël Termont bij ons langsgeweest is - de eerste burgemeester die onze problemen belangrijk genoeg lijkt te vinden - Volgens hem kan er dit jaar nog een subsidie komen.
Dit bericht deed ook mijn wenkbrauwen fronsen. Als je weet hoe traag administratieve molens malen, is dit inderdaad een statement dat verwondering wekt. Die subsidies zouden immers voor een aantal mensen (kinderen?) te laat kunnen komen.
De problematiek in Gent is ondertussen genoegzaam bekend: ik meen vorig jaar een uitzending op de VRT over dezelfde problematiek in Huize Triest - Gemeenschapshuis Tabor gezien te hebben. Ook daar kregen de Roma een speciale vermelding als probleemgroep, als maatschappelijke verschoppelingen par excellence.
Uiteraard mogen kinderen nooit het slachtoffer worden van polemieken i.v.m. migratieproblematiek. In het geval van noodlijdende (hongerlijdende) kinderen moet het humanitaire aspect voorgaan op alle andere overwegingen. Ik vind dus inderdaad ook dat de stad Gent iets meer zou mogen doen. Het is waar dat het Gentse OCMW recent een overschot aan toelage van de stad teruggestort heeft aan de stad. In het licht van de beschreven miserie doet dat vragen rijzen.
Het spreekt vanzelf dat Gent niet alle ellende van de hele wereld aankan. Toch mogen we onze ogen niet sluiten voor de schrijnende toestanden die ook in onze stad bestaan. Het humanitaire aspect moet in elk geval in concrete noodsituaties voorgaan op andere overwegingen.
Er is een mooie taak weggelegd voor de Gentse bloggers om de Gentenaars in deze "een geweten te schoppen." Het zou de maatschappelijke relevantie van het fenomeen bloggen zeker ten goede komen. Vandaar dat ik ook gevolg gegeven heb aan deze oproep die vandaag via GentBlogt gelanceerd werd.
Op de foto: een protestactie van Roma in het centrum van Gent (voor het consulaat van Slowakije) in 2004, mét hun nationaal embleem (vlag). De organisator van de actie was Wolf Bruggen, voorzitter en woordvoerder van Opré Roma én destijds bestuurslid van Spirit Gent. Ondertussen heeft de man een hele weg afgelegd, woont niet meer in Gent, maar in de ruime omgeving, en is ternauwernood ontsnapt aan een aanklacht van mensenhandel, omdat hij andere Roma tewerkstelde in de distributriesector en hen zogezegd uitgebuit (onderbetaald) zou hebben. Hij werd vrijgesproken, maar ik neem aan dat de hele zaak bij hem wonden geslagen heeft.
Dit maar ter illustratie en uit mijn eigen ervaring. Uiteraard wil ik de schrijnende problematiek van de Roma niet in de partijpolitieke sfeer plaatsen.
Bar*Bik
Ben deze middag es gaan eten in Brussel vlakbij mijn kantoor, met een vriend die nog een tractatie te goed had van mij: in de Bar*Bik, vlakbij de Koninklijke Vlaamse Schouwburg.
Ik kende deze zaak niet, maar die vriend wel. Er schijnt onlangs een lovende recensie in De Standaard gestaan te hebben. Het restaurant bestaat nog niet zo lang.
Het is héél goed meegevallen: lekker en nog betaalbaar ook. Ook de bediening viel mee. We hebben nooit echt lang moeten wachten, wat op de middag, als je nadien terug moet naar kantoor een niet te onderschatten voordeel is. en ook: de kaart was volledig in het Nederlands,een unicum in Brussel. Het zijn dan ook twee Vlamingen die het restaurant uitbaten.
Wel bakje vol. Reserveren is aan te raden!
Hier vind je nog een meer uitvoerige evaluatie.
Ik kende deze zaak niet, maar die vriend wel. Er schijnt onlangs een lovende recensie in De Standaard gestaan te hebben. Het restaurant bestaat nog niet zo lang.
Het is héél goed meegevallen: lekker en nog betaalbaar ook. Ook de bediening viel mee. We hebben nooit echt lang moeten wachten, wat op de middag, als je nadien terug moet naar kantoor een niet te onderschatten voordeel is. en ook: de kaart was volledig in het Nederlands,een unicum in Brussel. Het zijn dan ook twee Vlamingen die het restaurant uitbaten.
Wel bakje vol. Reserveren is aan te raden!
Hier vind je nog een meer uitvoerige evaluatie.
woensdag 5 maart 2008
SP.a-Rood opent deur voor PVDA
Gisteren in de kranten: SP.a-Rood boegbeeld Erik De Bruyn wil PVDA-kandidaten op de SP.a-lijst bij de verkiezingen van 2009. Verschillende politieke tendenzen op dezelfde lijst moet mogelijk zijn. De Bruyn hoopt zo stemmen in de klein-linkse hoek te halen. Caroline Gennez zegt niet op voorhand nee. Peter Mertens, de nieuwe voorzitter van de PVDA, ook niet.
Tja, dat zal me wat worden, die lijstvorming voor 2009! En het is maar een jaartje meer!
En dat met die catastrofale verkiezingsuitslag van 2007.
Waar Spirit in dit verhaal nog gaat voorkomen is helemaal onduidelijk. Anciaux heeft zich in een interview nogal bitter uitgelaten over het kartel met de SP.a. Hij kijkt zelfs al vooruit naar het einde van Spirit en zijn eigen politieke carrière bij een eventueel slecht verkiezingsresultaat in 2009 of gebrek aan respect van de kartelpartner.
Gaan ze bij de SP.a de centrumkiezer helemaal wegjagen door PVDA-kandidaten op de lijst te zetten? Of een kartel aan te gaan met Spirit én de PVDA? Hoe geloofwaardig is een dergelijk kartel nog? De geloofwaardigheid van het SP.a-Spirit kartel was in 2007 al één van de pijnpunten. En wat met het verkiezingsprogramma?
Een eventuele regeringsdeelname voor de SP.a blijft ook in de lucht hangen, ondanks de oppositierol die de partij zichzelf oplegde na de verkiezingen.
Kortom, zowel de SP.a als het kartel zijn nog lang niet uit het slop.
(hiermee heb ik nog eens over wat anders geblogd dan over YouTube filmpjes)
Tja, dat zal me wat worden, die lijstvorming voor 2009! En het is maar een jaartje meer!
En dat met die catastrofale verkiezingsuitslag van 2007.
Waar Spirit in dit verhaal nog gaat voorkomen is helemaal onduidelijk. Anciaux heeft zich in een interview nogal bitter uitgelaten over het kartel met de SP.a. Hij kijkt zelfs al vooruit naar het einde van Spirit en zijn eigen politieke carrière bij een eventueel slecht verkiezingsresultaat in 2009 of gebrek aan respect van de kartelpartner.
Gaan ze bij de SP.a de centrumkiezer helemaal wegjagen door PVDA-kandidaten op de lijst te zetten? Of een kartel aan te gaan met Spirit én de PVDA? Hoe geloofwaardig is een dergelijk kartel nog? De geloofwaardigheid van het SP.a-Spirit kartel was in 2007 al één van de pijnpunten. En wat met het verkiezingsprogramma?
Een eventuele regeringsdeelname voor de SP.a blijft ook in de lucht hangen, ondanks de oppositierol die de partij zichzelf oplegde na de verkiezingen.
Kortom, zowel de SP.a als het kartel zijn nog lang niet uit het slop.
(hiermee heb ik nog eens over wat anders geblogd dan over YouTube filmpjes)
Nina
Een beetje jazz moet er ook nog wel bijkunnen, nu we toch de muzikale YouTube toer opgegaan zijn! Waan je desnoods maar in de Hotsy Totsy, alwaar ik nachtelijjks ook nog wel eens te vinden ben.
Prachtig nummer qua sfeer. Klassieker van Nina Simone, echte cafémuziek voor 40+
Prachtig nummer qua sfeer. Klassieker van Nina Simone, echte cafémuziek voor 40+
maandag 3 maart 2008
En nog maar eentje!
Van een gans ander kaliber deze keer! Ik heb de smaak nu toch te pakken!
The Manic Street Preachers, een (links-radicale) rockgroep uit de jaren 1990, met If you tolerate this...
Ik vind de sound wel leuk. En enthousiasmerend!
Gisteren kreeg ik ineens het berichtje dat "embeddidng" van deze video niet meer toegelaten was, "on request". Blijkbaar iets met auteursrechten. Je kan de video toch nog zien, niet door op de pijl te klikken, maar wel door te dubbelklikken op de afbeelding (naast de pijl). Zo kom je op YouTube zelf waar het filmpje nog altijd opstaat.
Om jullie te compenseren voor dit ongemak, dit filmpje, dat verder ook blogster Tantieris wel zal plezieren, de "Thin White Duke Remix" van het liedje "Amazing" van Seal!
The Manic Street Preachers, een (links-radicale) rockgroep uit de jaren 1990, met If you tolerate this...
Ik vind de sound wel leuk. En enthousiasmerend!
Gisteren kreeg ik ineens het berichtje dat "embeddidng" van deze video niet meer toegelaten was, "on request". Blijkbaar iets met auteursrechten. Je kan de video toch nog zien, niet door op de pijl te klikken, maar wel door te dubbelklikken op de afbeelding (naast de pijl). Zo kom je op YouTube zelf waar het filmpje nog altijd opstaat.
Om jullie te compenseren voor dit ongemak, dit filmpje, dat verder ook blogster Tantieris wel zal plezieren, de "Thin White Duke Remix" van het liedje "Amazing" van Seal!
Take my breath away!
Kaatje, dit was een van de vragen op die kwis die ik na meer dan 20 jaar niet meer wist. Toch een fantastisch nummer, Take My Breath Away van de groep Berlin, niet meer van gehoord sinds de jaren '80, soundtrack van de film Topgun. Toch fantastisch dat je je favoriete muziek zomaar op je eigen plekje op het net kan plaatsen? Hierbij bied ik deze video aan alle romantische zielen onder jullie aan, niet in het minst mezelf!
zaterdag 1 maart 2008
Dode blogs
Ondertussen blijken toch al enkele bekende bloggers uit de eerste jaren van de blogosfeer ermee opgehouden te zijn, zo heb ik onlangs geconstateerd. Blogs waarvan er enkele de media gehaald hebben en waarvan ik er verschillende soms volgde (om diverse redenen).
Gestopt is o.a. Rigoureus, een vrij bekende blog (laatste bericht 4-9-2006).
Daarnaast ook De Blonde Blogger, bekend voor zijn dagelijkse porties vrouwelijk schoon - het webadres schijnt zelfs niet meer te bestaan, wel dit.
Idem voor Uren, Dagen, Nichten (laatst op 10.2.2006), een nichtenparodie op Uren, Dagen, Nachten, ooit (2004-2005) een héél bekende blog, waarvan het laatste bericht ook al dateert van 2.4.2007.
Tot mijn verbazing ook gestopt: Luc Verhelst, gewezen fractieleider voor Groen! in de Antwerpse districtsraad van Berchem en pionier van de politieke blog. Ik heb begin 2004 mijn eerste (politieke blog) een beetje op de zijne gemodelleerd (in het begin). Misschien is hij gewoon niet herkozen in die districtsraad? Zijn laatste bericht dateert dan ook van 15.12.2006. Na verificatie blijkt dat hij vanop de derde plaats op de lijst van Groen! in Berchem inderdaad niet herkozen is als districtraadslid in 2006.
Ook niet veel meer van gehoord: de derde Belg
Mijn blog bestaat sinds 28 maart 2005. Binnenkort kan ik dus ook mijn driejarig bestaan vieren. Zoals gezegd was ik echter al sinds februari 2004 met blogs bezig, door die politieke blog die ik voor iemand anders opgezet heb en waaraan ik soms een bijdrage en zeker technische ondersteuning leverde.
Ik heb ook mijn laagten gehad. Mijn blog is op sterven na dood geweest. Eerste vier maanden van 2007 bvb: één schamel bericht. Ik dacht aan stoppen. Tijdens de kiescampagne in mei 2007 kreeg ik toch ideeën voor nieuwe posts en zo is de zaak aan de gang gebleven. Momenteel is mijn blog levendiger dan ooit. Eén maart en al drie posts voor deze maand! Ik ben ook veel actiever dan ooit in de blogosfeer. Tot eind 2007 deed ik gewoon mijn eigen ding en volgde alleen de blogs van een aantal mensen die ik persoonlijk kende. Tegenwoordig ben ik veel interactiever, speel ik in op wat ik elders lees en hou veel meer contacten in het wereldje.
Hoe komt dat? Na een aarzelend begin, kwam mijn blog in de zomer en de prachtige nazomer van 2005 een beetje in bloei. Vanaf november had ik teveel werk op kantoor om nog tijd over te houden voor bloggen. Dat duurde tot in januari. Daarna had ik het privé te druk met die nakende verhuis en de liquidatie van mijn vaders archief en boekenverzameling.
Er bestaat ook zoiets als blogmoeheid. Ik weet ervan mee te spreken. Momenteel heb ik daar geen last meer van, dat is wel duidelijk!
Gestopt is o.a. Rigoureus, een vrij bekende blog (laatste bericht 4-9-2006).
Daarnaast ook De Blonde Blogger, bekend voor zijn dagelijkse porties vrouwelijk schoon - het webadres schijnt zelfs niet meer te bestaan, wel dit.
Idem voor Uren, Dagen, Nichten (laatst op 10.2.2006), een nichtenparodie op Uren, Dagen, Nachten, ooit (2004-2005) een héél bekende blog, waarvan het laatste bericht ook al dateert van 2.4.2007.
Tot mijn verbazing ook gestopt: Luc Verhelst, gewezen fractieleider voor Groen! in de Antwerpse districtsraad van Berchem en pionier van de politieke blog. Ik heb begin 2004 mijn eerste (politieke blog) een beetje op de zijne gemodelleerd (in het begin). Misschien is hij gewoon niet herkozen in die districtsraad? Zijn laatste bericht dateert dan ook van 15.12.2006. Na verificatie blijkt dat hij vanop de derde plaats op de lijst van Groen! in Berchem inderdaad niet herkozen is als districtraadslid in 2006.
Ook niet veel meer van gehoord: de derde Belg
Mijn blog bestaat sinds 28 maart 2005. Binnenkort kan ik dus ook mijn driejarig bestaan vieren. Zoals gezegd was ik echter al sinds februari 2004 met blogs bezig, door die politieke blog die ik voor iemand anders opgezet heb en waaraan ik soms een bijdrage en zeker technische ondersteuning leverde.
Ik heb ook mijn laagten gehad. Mijn blog is op sterven na dood geweest. Eerste vier maanden van 2007 bvb: één schamel bericht. Ik dacht aan stoppen. Tijdens de kiescampagne in mei 2007 kreeg ik toch ideeën voor nieuwe posts en zo is de zaak aan de gang gebleven. Momenteel is mijn blog levendiger dan ooit. Eén maart en al drie posts voor deze maand! Ik ben ook veel actiever dan ooit in de blogosfeer. Tot eind 2007 deed ik gewoon mijn eigen ding en volgde alleen de blogs van een aantal mensen die ik persoonlijk kende. Tegenwoordig ben ik veel interactiever, speel ik in op wat ik elders lees en hou veel meer contacten in het wereldje.
Hoe komt dat? Na een aarzelend begin, kwam mijn blog in de zomer en de prachtige nazomer van 2005 een beetje in bloei. Vanaf november had ik teveel werk op kantoor om nog tijd over te houden voor bloggen. Dat duurde tot in januari. Daarna had ik het privé te druk met die nakende verhuis en de liquidatie van mijn vaders archief en boekenverzameling.
Er bestaat ook zoiets als blogmoeheid. Ik weet ervan mee te spreken. Momenteel heb ik daar geen last meer van, dat is wel duidelijk!
Hoe verpruts ik (een groot deel) van mijn zaterdag?
Een gat in de dag slapen, e-mail en facebook-berichten lezen, blogpostje schrijven, badje nemen.
Na het middageten naar de Bwards kijken via ustreamTV. Nog redelijke beeldkwaliteit. Er waren maximaal 48 kijkers. Het kwam allemaal wel een beetje chaotisch over.
Verrassende uitslag. Bij de winnaars bijna geen blogs die ik ken of regelmatig volg. Heel andere uitslag dan bij Clickx.
Beste weblog:
1. De Zatte Madammen
2. Tales from the Crib
3. Asfaltkonijn
2 en 3 ken ik van naam (en een heel zeldene keer bezoeken), maar de Zatte Madammen? Nooit van gehoord? Zal wel een variant zijn op die beruchte Zatte vrienden zeker?
Beste nieuwkomer:
Flora Fleempaard
Beste weirdo:
Orde van de Single Malt
Totaal nieuw voor mij, deze twee laatste.
Naar het schijnt waren er 2500 stemmen. Ik heb ook gestemd, maar voor geen van deze blogs. De Gentse blogs waarvoor ik wel gestemd heb, zijn deze keer niet echt in de prijzen gevallen.
Een leuk verslagje van deze bwards vind je ook hier
Interview met Imke Dielen en Sandra Pattyn in De Standaard van vandaag, naar aanleiding van die bwards. Imke Dielen is een bekende blogster, maar ik volg haar blog niet (je kan niet alles volgen). Ik heb haar wel een tijdje gevolgd op Twitter, maar werd zo overstelpt met berichten van haar, dat ik mijn abonnement meteen opgezegd heb. Sandra ken ik alleen als de vrouw van Michel Vuylsteke.
Na het middageten naar de Bwards kijken via ustreamTV. Nog redelijke beeldkwaliteit. Er waren maximaal 48 kijkers. Het kwam allemaal wel een beetje chaotisch over.
Verrassende uitslag. Bij de winnaars bijna geen blogs die ik ken of regelmatig volg. Heel andere uitslag dan bij Clickx.
Beste weblog:
1. De Zatte Madammen
2. Tales from the Crib
3. Asfaltkonijn
2 en 3 ken ik van naam (en een heel zeldene keer bezoeken), maar de Zatte Madammen? Nooit van gehoord? Zal wel een variant zijn op die beruchte Zatte vrienden zeker?
Beste nieuwkomer:
Flora Fleempaard
Beste weirdo:
Orde van de Single Malt
Totaal nieuw voor mij, deze twee laatste.
Naar het schijnt waren er 2500 stemmen. Ik heb ook gestemd, maar voor geen van deze blogs. De Gentse blogs waarvoor ik wel gestemd heb, zijn deze keer niet echt in de prijzen gevallen.
Een leuk verslagje van deze bwards vind je ook hier
Interview met Imke Dielen en Sandra Pattyn in De Standaard van vandaag, naar aanleiding van die bwards. Imke Dielen is een bekende blogster, maar ik volg haar blog niet (je kan niet alles volgen). Ik heb haar wel een tijdje gevolgd op Twitter, maar werd zo overstelpt met berichten van haar, dat ik mijn abonnement meteen opgezegd heb. Sandra ken ik alleen als de vrouw van Michel Vuylsteke.
Phishing
Je moet uitkijken op het net.
Deze ochtend ben ik bijna het slachtoffer geworden van een poging tot phishing.
Nog niet goed wakker las ik mijn e-mails. Ik zag dat mijn Windows Defender een berichtje van PayPal, een systeem voor online betalingen dat ik gebruik bij eBay, automatisch in mijn prullenmand gegooid had. Nu gebeurt het wel vaker dat Windows authentieke berichten als spam beschouwt: dat overkomt me met persberichten van politieke partijen, allerlei nieuwsbrieven (van mijn bank, verzekeringsmaatschappij, ja zelfs die van Humo), berichten van Facebook, enz. Dus ga ik regelmatig eens kijken in mijn prullenmand of daar toch niet iets inzit.
Het e-mailbericht vroeg me om mijn inloggevens in te brengen en ook die van mijn kredietkaart. Zogezegd omdat er op mijn rekening onregelmatigheden vastgesteld waren.
Ik had me al ingelogd. Terwijl ik de gegevens van mijn kredietkaart aan het inbrengen was (al sakkerend, al dat werk zo vroeg op een zaterdagochtend), werd ik wantrouwig. Misschien was dat het effect van die geurige kop koffie naast me. Ik verzond die kredietkaartgegevens niet en ging kijken naar de e-mail. Hij was niet aan mij persoonlijk gericht. Het was zo'n typische spammailadres.
Ik surfte opnieuw naar de site van PayPal en informeerde me. Het moet inderdaad een poging tot phishing geweest zijn. Ik stuurde de bewuste e-mail door naar PayPal als een spoofbericht en wijzigde onmiddellijk het wachtwoord van mijn PayPal account. PayPal heeft ook een divisie in België en ze spreken daar blijkbaar ook Nederlands. Geen reden dus om me in het Engels aan te schrijven. Bovendien werd ik in de e-mail niet persoonlijk geadresseerd, maar als 'dear customer', wat al dadelijk mijn wantrouwen had moeten wekken.
Ik hoop dat ik ontsnapt ben aan die poging om mijn kredietkaartgegevens te stelen. Het was in elk geval nipt! Wat beter uitkijken in het vervolg!
Deze ochtend ben ik bijna het slachtoffer geworden van een poging tot phishing.
Nog niet goed wakker las ik mijn e-mails. Ik zag dat mijn Windows Defender een berichtje van PayPal, een systeem voor online betalingen dat ik gebruik bij eBay, automatisch in mijn prullenmand gegooid had. Nu gebeurt het wel vaker dat Windows authentieke berichten als spam beschouwt: dat overkomt me met persberichten van politieke partijen, allerlei nieuwsbrieven (van mijn bank, verzekeringsmaatschappij, ja zelfs die van Humo), berichten van Facebook, enz. Dus ga ik regelmatig eens kijken in mijn prullenmand of daar toch niet iets inzit.
Het e-mailbericht vroeg me om mijn inloggevens in te brengen en ook die van mijn kredietkaart. Zogezegd omdat er op mijn rekening onregelmatigheden vastgesteld waren.
Ik had me al ingelogd. Terwijl ik de gegevens van mijn kredietkaart aan het inbrengen was (al sakkerend, al dat werk zo vroeg op een zaterdagochtend), werd ik wantrouwig. Misschien was dat het effect van die geurige kop koffie naast me. Ik verzond die kredietkaartgegevens niet en ging kijken naar de e-mail. Hij was niet aan mij persoonlijk gericht. Het was zo'n typische spammailadres.
Ik surfte opnieuw naar de site van PayPal en informeerde me. Het moet inderdaad een poging tot phishing geweest zijn. Ik stuurde de bewuste e-mail door naar PayPal als een spoofbericht en wijzigde onmiddellijk het wachtwoord van mijn PayPal account. PayPal heeft ook een divisie in België en ze spreken daar blijkbaar ook Nederlands. Geen reden dus om me in het Engels aan te schrijven. Bovendien werd ik in de e-mail niet persoonlijk geadresseerd, maar als 'dear customer', wat al dadelijk mijn wantrouwen had moeten wekken.
Ik hoop dat ik ontsnapt ben aan die poging om mijn kredietkaartgegevens te stelen. Het was in elk geval nipt! Wat beter uitkijken in het vervolg!
woensdag 27 februari 2008
Big Brother
Soms kan het net dan ook weer beangstigend zijn. Ik merk de laatste tijd geregeld via mijn bezoekersstatistieken dat in Amerika iemand mijn blog oplaadt in Google en laat vertalen in het Engels. Zie hiervoor ook mijn post Google Vertaaldienst van onlangs.
Ik dacht eerst dat het een Canadese vriendin uit Toronto was waarmee ik geregeld chat op Facebook. Gisteren heb ik echter gemerkt dat het iemand uit California is, volgens diezelfde bezoekersstatistieken. En ik ken daar echt niemand. Ik heb ooit wel eens een handeltje gedreven met iemand uit California op eBay, maar dat is dan ook alles.
Welke Amerikaan uit California zou er in 's hemelsnaam geïnteresserd zijn in wat ik, een arme Belg uit de omgeving van Gent, schrijf? Het is me een echt raadsel!
Ik dacht eerst dat het een Canadese vriendin uit Toronto was waarmee ik geregeld chat op Facebook. Gisteren heb ik echter gemerkt dat het iemand uit California is, volgens diezelfde bezoekersstatistieken. En ik ken daar echt niemand. Ik heb ooit wel eens een handeltje gedreven met iemand uit California op eBay, maar dat is dan ook alles.
Welke Amerikaan uit California zou er in 's hemelsnaam geïnteresserd zijn in wat ik, een arme Belg uit de omgeving van Gent, schrijf? Het is me een echt raadsel!
Ik niet de honing maar de bij was...
Vanavond op de radio gehoord toen ik terugreed van dat revalidatiecentrum. Eens thuis opgezocht op de playlist van die radiozender, daarna op iGoogle en YouTube. Lang leve het internet! Nog niet zo lang geleden was dat allemaal niet mogelijk.
Mooie, soms heel poëtische en romantische tekst! Ik moet het liedje ooit wel al es gehoord hebben, maar de naam van de artiesten, Veldhuis en Kemper, zei me niks.
Mooie, soms heel poëtische en romantische tekst! Ik moet het liedje ooit wel al es gehoord hebben, maar de naam van de artiesten, Veldhuis en Kemper, zei me niks.
dinsdag 26 februari 2008
Tristesse
Je zieke oude moeder wegvoeren naar een of ander centrum, waar ze hopelijk zal revalideren en eruit terugkeren, dat is pas echt triest.
Deze morgen is me dat overkomen.
Een provinciaal zorgcentrum, niet ver van de autostrade. Verwaarloosde omgeving. Braakland.
Een antiek gebouw uit de jaren stillekens, dringend aan renovatie toe. Treurige omgeving.
Een kamer alleen. Twee zonen zijn bij je.
Een lichtpunt: een jonge vrouw huppelt binnen, op hoge hakken, kontje naar omhoog, zegt Ik ben de sociale dienst en lacht! Ze blijft te pas en te onpas glimlachen gedurende het hele gesprek over de administratieve en andere gegevens van de zieke. Ik heb niet veel vertrouwen in de verouderde provinciale infrastructuur en de troosteloze omgeving. Toch, een immer lachende sociale dienst, dat is al iets!
Tegen de middag neem ik, in gedachten verzonken, afscheid en begeef me naar kantoor.
Deze morgen is me dat overkomen.
Een provinciaal zorgcentrum, niet ver van de autostrade. Verwaarloosde omgeving. Braakland.
Een antiek gebouw uit de jaren stillekens, dringend aan renovatie toe. Treurige omgeving.
Een kamer alleen. Twee zonen zijn bij je.
Een lichtpunt: een jonge vrouw huppelt binnen, op hoge hakken, kontje naar omhoog, zegt Ik ben de sociale dienst en lacht! Ze blijft te pas en te onpas glimlachen gedurende het hele gesprek over de administratieve en andere gegevens van de zieke. Ik heb niet veel vertrouwen in de verouderde provinciale infrastructuur en de troosteloze omgeving. Toch, een immer lachende sociale dienst, dat is al iets!
Tegen de middag neem ik, in gedachten verzonken, afscheid en begeef me naar kantoor.
maandag 25 februari 2008
Gent op een vroege lentedag
Prachtig weertje gisteren, ook in Gent. Aan de Graslei was het heerlijk toeven. Ik had mijn fototoestel mee en heb enkele plaatjes geschoten, waaronder dit.
Massa's toeristen ook weer in Gent, dat worden we stilaan gewoon.
Een komma, blijkbaar (liever dat dan een voetnoot)
| You Are a Comma |
 You enjoy almost all facets of life. You can find the good in almost anything. You keep yourself busy with tons of friends, activities, and interests. You find it hard to turn down an opportunity, even if you are pressed for time. Your friends find you fascinating, charming, and easy to talk to. (But with so many competing interests, you friends do feel like you hardly have time for them.) You excel in: Inspiring people You get along best with: The Question Mark |
Het is een beetje gevleid, geef ik toe, maar er zal ergens wel een kern van waarheid in bovenstaande beschrijving zitten. Of is het hoe ik WIL zijn?
Afgezien daarvan heb ik nog niet veel komma's gezien bij de andere bloggers die over dit quizje al iets gepost hebben.
zondag 24 februari 2008
Quiz
Gisterenavond heb ik deelgenomen aan een quiz van het Vlaamse Kruis in Gentbrugge.
Met een gelegenheidsploegje.
En het viel nog serieus mee: we hebben zelfs even aan de leiding gestaan.
In de finaleronde zijn we gezakt naar de vierde plaats (op achttien).
En nog een mooie prijs gekregen ook: een fietsdrager voor op de auto. Ik ben er echt content mee!
Met een gelegenheidsploegje.
En het viel nog serieus mee: we hebben zelfs even aan de leiding gestaan.
In de finaleronde zijn we gezakt naar de vierde plaats (op achttien).
En nog een mooie prijs gekregen ook: een fietsdrager voor op de auto. Ik ben er echt content mee!
Zakman
Het is niet mijn foto (hopelijk neemt niemand het me kwalijk dat ik die foto even "leen". Het is immers voor de goede zaak? Hoe kan ik trouwens iets over zakman schrijven zonder foto?). Ik heb hem alweer van een Gentse Facebook groep genomen. Maar wie kent hem niet, onze 'Zakman'?
De man loopt al zo'n 25 jaar in Gent rond met zijn zakken, vooral op de as Sint-Pietersstation-Nederkouter. Mystereuze figuur. Ik heb hem in 1980 ooit nog op café gezien in Gent (in het Damberd). Nadien nooit meer. Alleen nog op straat. Meestal erg verwaarloosd gekleed, in gescheurde jeans. En met zijn zakken. Wat zit erin? Waar gaat die man naartoe? Wat zoekt hij? Een mysterie!
Wie het antwoord kent mag het hier komen vertellen. Of het mailen, als het te delicaat is.
Mijn oude Gentse stadsbeuk
Omdat Gentse bomen die je door verhuisomstandigheden moet achterlaten een populair blogonderwerp blijkt.
Dit was mijn stadsbeuk in Gent, die ik zowat anderhalf jaar geleden achtergelaten heb. Ik heb toen ook een fotootje genomen. Niet zo'n goeie, want mijn toestel is na bijna vijf jaar verouderd en aan vervanging toe. Hij is ook van te dicht genomen, met zoom en dat vervormt. Mijn vroegere buurvrouw die in het huis daarnaast woont en beroepsfotografe is zal die foto wel niks vinden. Ze heeft trouwens ook een blog, zelfs meer dan één en ze negeert me totaal op het net, joost mag weten waarom.
Ik heb die foto toen niet op mijn blog gezet. Ja, waarom? In feite behoort die boom nu aan iemand anders toe. Ik hoop dat ze hem intussen wat gesnoeid hebben, want hij overwoekert de tuinen van de hele buurt.
In het centrum van de stad wonen heeft een aantal voordelen, maar ook veel nadelen. Het is hier in De Pinte wel heel rustig wonen. En toch zo vlakbij de stad! Dat stadstuintje dat je daar ziet is niets vergeleken met wat ik hier heb. Van voor mijn pc zie ik op dit eigenste moment een negental bomen door mijn raam. Ze staan natuurlijk nog niet in bloei.
zaterdag 23 februari 2008
Society Nieuws
Ik kreeg net deze link toegespeeld op Facebook. Een nieuwe interessante politieke campagne:
Esther ESther sent a message to the members of si tu reviens j'annule tout.Subject: Paris Hilton à la mairie de Paris ?http://parissaveparis.fr/
Esther ESther sent a message to the members of si tu reviens j'annule tout.Subject: Paris Hilton à la mairie de Paris ?http://parissaveparis.fr/
vrijdag 22 februari 2008
Del.icio.us
Ondertussen is de Gentse Zwijger helemaal web 2.0 aan het worden. Ik heb gisteren ook een account in del.icio.us aangemaakt.
I am degentsezwijger on del.icio.us Add me to your network
Dit zijn mijn eerste 'Bookmarks':
Franks Blog: Spirit tegen shoppingcentrum Vrijdagmarkt–Langemunt
Facebook vrienden
Hillary Clinton Should Withdraw
I am degentsezwijger on del.icio.us Add me to your network
Dit zijn mijn eerste 'Bookmarks':
Franks Blog: Spirit tegen shoppingcentrum Vrijdagmarkt–Langemunt
Facebook vrienden
Hillary Clinton Should Withdraw
donderdag 21 februari 2008
Ruimte voor Ruimte
Mijn eerste politieke vergadering in mijn nieuwe gemeente De Pinte. Een algemene vergadering van het progressief kartel Ruimte, dat bestaat uit SP.a, Spirit, Groen! en onafhankelijken.
Sinds de bijna anderhalf jaar dat ik hier woon heb ik wel al enkele recepties, kaas- en wijnavonden, een quiz en dergelijke meer meegemaakt. De algemene vergadering van vorig jaar heb ik gemist, omdat ik met mijn moeder naar het ziekenhuis moest.
We waren met z'n elven. Twee anderen zaten op een MINA-raad. Er waren enkele zieken.
Een heel verschil met de drie jaar dat ik in Gent in het bestuur van een politieke partij zat. In die pioniersjaren hadden we geen vertegenwoordigers in de gemeentelijke bestuursorganen en -raden. Enkel een schimmige schepen, die nu eens koud, dan eens warm blies. Wel twee parlementsleden.
Hier in De Pinte zit bijna iedereen van de groep in de gemeenteraad (5), OCMW-raad (2) of een adviesraad. De Pinte is natuurlijk ook een veel kleiner gemeente dan Gent (goed 10.000 inwoners).
Uiteraard mag ik hier niet bekendmaken wat daar zo allemaal besproken en afgesproken is.
Alleen: ik heb een poging moeten afslaan om mij de website op te solferen. Sorry, dat vergt nogal tijd. Ik ben er technisch ook niet meer zo goed van op de hoogte. En ik heb al een blog te onderhouden :-)
Sinds de bijna anderhalf jaar dat ik hier woon heb ik wel al enkele recepties, kaas- en wijnavonden, een quiz en dergelijke meer meegemaakt. De algemene vergadering van vorig jaar heb ik gemist, omdat ik met mijn moeder naar het ziekenhuis moest.
We waren met z'n elven. Twee anderen zaten op een MINA-raad. Er waren enkele zieken.
Een heel verschil met de drie jaar dat ik in Gent in het bestuur van een politieke partij zat. In die pioniersjaren hadden we geen vertegenwoordigers in de gemeentelijke bestuursorganen en -raden. Enkel een schimmige schepen, die nu eens koud, dan eens warm blies. Wel twee parlementsleden.
Hier in De Pinte zit bijna iedereen van de groep in de gemeenteraad (5), OCMW-raad (2) of een adviesraad. De Pinte is natuurlijk ook een veel kleiner gemeente dan Gent (goed 10.000 inwoners).
Uiteraard mag ik hier niet bekendmaken wat daar zo allemaal besproken en afgesproken is.
Alleen: ik heb een poging moeten afslaan om mij de website op te solferen. Sorry, dat vergt nogal tijd. Ik ben er technisch ook niet meer zo goed van op de hoogte. En ik heb al een blog te onderhouden :-)
woensdag 20 februari 2008
Google Reader
Ik ben intussen ook overgeschakeld op Google Reader om enkele blogs beter te kunnen opvolgen. Ik had al een account op Bloglines, maar gebruik die niet zoveel.
Het is gemakkelijker om het een en ander op te volgen en sneller op de bal te kunnen spelen. Al vermindert mijn aanwezigheid op die blogs ermee. We zullen zien. Ik zal het systeem na een tijdje evalueren.
Bedankt voor de tip, Georgina. Je staat zelf ook op mijn reader.
Het is gemakkelijker om het een en ander op te volgen en sneller op de bal te kunnen spelen. Al vermindert mijn aanwezigheid op die blogs ermee. We zullen zien. Ik zal het systeem na een tijdje evalueren.
Bedankt voor de tip, Georgina. Je staat zelf ook op mijn reader.
dinsdag 19 februari 2008
Spar! k
Kwestie van Els V.E. te plezieren. Er moet toch wat interactie zijn op het net. En anders weet ik toch niet wat schrijven. Dat filosofisch tractaat zal voor een andere keer zijn. Dit "interessant" bericht zat een paar dagen geleden in mijn meeldoos:
"Kelly Wall has just expressed interest in you. Click here to respond and see who else is interested in you.
TIP
* To see your mutual matches so far, go to Spar! k, choose "Results", and follow the instructions.
* Spark reveals only mutual matches - to find out who would like to date you, you have to review all of your potential dates in Spark
---
This email was sent by Spark.
To disable emails or to remove this application, go to http://www.facebook.com/editapps.php?app_id=6280837251."
"Kelly Wall has just expressed interest in you. Click here to respond and see who else is interested in you.
TIP
* To see your mutual matches so far, go to Spar! k, choose "Results", and follow the instructions.
* Spark reveals only mutual matches - to find out who would like to date you, you have to review all of your potential dates in Spark
---
This email was sent by Spark.
To disable emails or to remove this application, go to http://www.facebook.com/editapps.php?app_id=6280837251."
zondag 17 februari 2008
GentBlogt viert feest - part two
Dan nu het beloofde tweede deel van mijn verslagje van GentBlogt viert feest.
Er staat natuurlijk al heel wat op hun eigen website. Ook foto's en warempel: ik sta er ook op en nog redelijk goed gelukt ook. Bedankt fotograaf van dienst (Michel)!
Verder valt er niet meer zo heel veel te vertellen, behalve dan dat ik me reusachtig geamuseerd heb. Dat ik zelfs een beetje gedanst heb (keigoeie muziek, DJ!). Dat er heel veel volk was. Dat het met Els toch nog goed gekomen is en ik me zelfs wat in haar nabijheid mogen koesteren heb. Dat de frietjes een uitstekend idee was. Dat ik volgend jaar terugkom.
De sfeer was heel anders dan de eerste editie waar ik was (zie een verslagje eerder op deze blog, in februari 2006). Toen was de politiek nogal nadrukkelijk aanwezig. Nu waren er ook politici (o.a. gespot: Aline Maes, Tanguy Veys en Jan De Moor, al heb ik deze twee laatste niet zelf gezien, en natuurlijk ook de bloggende politici als Lien, Els en Frank), maar ze traden minder op de voorgrond.
Ik heb een praatje geslaan met enkele bloggers die ik geregeld lees. Peter Dedecker hebben ze mij moeten aanwijzen of ik had hem niet herkend. Idem voor Joke, die ik via 'het lief' kunnen localiseren heb.
Bleek dat de meesten mijn eigen naam niet kenden (behalve zij waarmee ik veel contact heb), maar mijn blog pseudoniem deed bij de meesten toch een belltje rinkelen. Ik stel met tevredenheid vast dat ik dus toch een zekere merkbekendheid heb als Gentse Zwijger. Meneerke Willem van Oranje uit Gent, haha.
Verder was daar veel jong volk, enkele collega's van het werk zelfs, Anneleen, Stefaan, mensen die ik ken uit het uitgaansmilieu, Freej en zijn lief, Frederik, ...
Niet gezien: Jeronimo (bleek ziek), of niet opgemerkt (Huug, Tikenei)
Gisteravond alweer een fuif: een Valentijnsbal georganiseerd door Spirit Melle. Ik was met enkele getrouwde stellen. We hebben ons teruggetrokken in de tapasbar. Er was dus niet veel Valentijn aan. Maar ik had het mijne al gehad :-)
Er staat natuurlijk al heel wat op hun eigen website. Ook foto's en warempel: ik sta er ook op en nog redelijk goed gelukt ook. Bedankt fotograaf van dienst (Michel)!
Verder valt er niet meer zo heel veel te vertellen, behalve dan dat ik me reusachtig geamuseerd heb. Dat ik zelfs een beetje gedanst heb (keigoeie muziek, DJ!). Dat er heel veel volk was. Dat het met Els toch nog goed gekomen is en ik me zelfs wat in haar nabijheid mogen koesteren heb. Dat de frietjes een uitstekend idee was. Dat ik volgend jaar terugkom.
De sfeer was heel anders dan de eerste editie waar ik was (zie een verslagje eerder op deze blog, in februari 2006). Toen was de politiek nogal nadrukkelijk aanwezig. Nu waren er ook politici (o.a. gespot: Aline Maes, Tanguy Veys en Jan De Moor, al heb ik deze twee laatste niet zelf gezien, en natuurlijk ook de bloggende politici als Lien, Els en Frank), maar ze traden minder op de voorgrond.
Ik heb een praatje geslaan met enkele bloggers die ik geregeld lees. Peter Dedecker hebben ze mij moeten aanwijzen of ik had hem niet herkend. Idem voor Joke, die ik via 'het lief' kunnen localiseren heb.
Bleek dat de meesten mijn eigen naam niet kenden (behalve zij waarmee ik veel contact heb), maar mijn blog pseudoniem deed bij de meesten toch een belltje rinkelen. Ik stel met tevredenheid vast dat ik dus toch een zekere merkbekendheid heb als Gentse Zwijger. Meneerke Willem van Oranje uit Gent, haha.
Verder was daar veel jong volk, enkele collega's van het werk zelfs, Anneleen, Stefaan, mensen die ik ken uit het uitgaansmilieu, Freej en zijn lief, Frederik, ...
Niet gezien: Jeronimo (bleek ziek), of niet opgemerkt (Huug, Tikenei)
Gisteravond alweer een fuif: een Valentijnsbal georganiseerd door Spirit Melle. Ik was met enkele getrouwde stellen. We hebben ons teruggetrokken in de tapasbar. Er was dus niet veel Valentijn aan. Maar ik had het mijne al gehad :-)
zaterdag 16 februari 2008
Virtual become reality: 3 jaar GentBlogt
Net wakker. Terwijl de alcoholdampen langzaam optrekken zal ik proberen enkele impressies van het feest 3 jaar GentBlogt waar ik gisterennacht heentrok neer te schrijven.
In de namiddag en vooravond was er in Gent ook al iets te doen van het werk. Chic geval met receptie en walking dinner. Ik spoedde me op tijd naar huis, douchte en probeerde er wat presentabel uit te zien.
Dan begaf ik me naar Au Bain, een fantastische en trendy fuifruimte (kan je zoiets nog een zaal noemen?) op de eerste verdieping in de Van Eyck, met uitzicht op het zwembad.
De fuif was al in full swing als ik toekwam, want het liep al tegen elven. Met wie ik in elk geval wou kennismaken was Els. Ik wist dat ze aan de kassa zat, bij de bonnetjes, kende haar vanop foto, al op AVS gezien, dus geen probleem. Al zag ze er toch iets anders uit. Ik had me nooit gerealiseerd dat ze echt blond is. Dat heb je met die donkere profielfoto's op Facebook. Haar stem klonk ook anders: veel zachter en jeugdiger. Niets van dat gezaghebbende, mevrouw de advocate, madam GentBlogt.
Ik wou haar begroeten, maar ze liep (van me?) weg! Ik kreeg haar ook nadien maar niet te pakken. Hoewel ze mijn profielfoto op Facebook kent en ik daar ook nog op lijk, moest ik haar uiteindelijk vastgrijpen en mezelf voorstellen. Tot zover het ontvangstcomité!
Mensen herkennen van een foto op een blog of (vooral) een facebook profielfoto bleek de hele avond niet altijd evident. Bij sommigen lukte dat goed, bijvoorbeeld Michel Vuylsteke en Bruno Bollaert, met wie ik ook een praatje sloeg, met anderen minder of niet.
De rest is voor een volgende post. Ik kan hier de zaterdag geen uren voor mijn pc zitten. Ik ben trouwens geen veelschrijver en heb daar tijd voor nodig. Ook om mijn gedachten te ordenen, te wikken en te wegen.
Wordt vervolgd, beloofd!
woensdag 13 februari 2008
Si tu reviens j'annule tout
Soms zijn er echt wel mensen met spitsvondige ideeën, die op de actualiteit inspelen. Ik ben op Facebook lid geworden van volgende recente groep: Si tu reviens, j'annule tout! Zeer passend op deze vooravond van Valentijn.
Natuurlijk is dit een verwijzing naar recente berichten over de huwelijksperikelen van de Franse president Sarkozy. De groepsnaam is de tekst van een sms'je dat hij naar zijn ex Cécilia zou gestuurd hebben voor zijn huwelijk met Carla Bruni.
De beschrijving van de groep is als volgt:
C'est LE groupe de la dernière chance! Si vous regrettez de vous êtes comporté comme un goujat avec votre ex et que vous réalisez enfin que vous avez perdu l'homme ou la femme de votre vie, ce groupe est le votre à vous d'envoyer une invitation à rejoindre ce groupe aux personnes concernées...(attention ça ne marche pas à tous les coups..) Good luck
Members
This group has xxx members
Group Type
This is an open group. Anyone can join and invite others to join.
Admins
Esther ESther (France) (creator)
Geen raakpunt met mijn eigen privésituatie, maar ik vond het wel een grappig idee om van deze groep deel uit te maken, just for fun.
Ik ben ook lid van de knotsgekke groep I flip my pillow over to get to the cold side.
zaterdag 9 februari 2008
Until I find you
Al enkele keren op de radio gehoord, vanmiddag nog in akoestische (ik zou zelfs zeggen 'unplugged') versie: Until I find you van nieuw Vlaams talent Tim Van Hamel.
De Vlaamse muziekscene boomt nog steeds! Ik hoor dit graag. Die sound! Die hese stem! Ik word niet door mannen aangetrokken, laat dit duidelijk zijn, maar ik vind die stem bijzonder sensueel! Moest ik een vrouw zijn, ik zou het wel weten!
Het heeft wat van Deus, wat van (hoe heet die Engelse groep van o.m. Stairway to Heaven uit de seventies alweer?)
De Vlaamse muziekscene boomt nog steeds! Ik hoor dit graag. Die sound! Die hese stem! Ik word niet door mannen aangetrokken, laat dit duidelijk zijn, maar ik vind die stem bijzonder sensueel! Moest ik een vrouw zijn, ik zou het wel weten!
Het heeft wat van Deus, wat van (hoe heet die Engelse groep van o.m. Stairway to Heaven uit de seventies alweer?)
vrijdag 8 februari 2008
Oude foto (stokje)
Georgina heeft me een stokje gestuurd met als thema "oude foto", als ik dat goed begrepen heb (dit is voor mij het eerste stokje ooit, dus weet ik niet of ik dat goed doe).
Deze foto toont mijn zusje en mij een 40-tal jaar geleden. Goed zo?
Bedankt, Georgina!
Was ik niet lief, destijds? :-)
Ik stuur deze oude foto naar mijn blog en verder naar
Eilandman (een mysterieuze zielsverwant, die ik verder niet ken, behalve een klein beetje van ver van het net en dat hij van Gent is en hetzelfde gestudeerd heeft als ik), Cajiente (een mooi en sympathiek meisje dat ik verder ook van geen haar ken, behalve een klein beetje van haar blog) en Frank Bombeke (een politieke verwant die ik wel ken en waarmee ik dikwijls clash, maar die me toch telkens weer op de hoogte brengt van wat er op de wereld verkeerd loopt, vandaar deze sympathiebetuiging!)
Naschrift: er is gisteravond (tja, vrijdagavond!) het een en ander misgelopen met het inscannen van die oude foto en met het doorgeven van het stokje. Ik kreeg de foto niet in jpeg-formaat. Bij deze is alles rechtgezet.
donderdag 7 februari 2008
Google vertaaldienst
Leuk! Net gezien hoe Google mijn voorlaatste post Blogger Blues vertaalt in het Engels!
'iemand' houdt me daar blijkbaar in de gaten over de Grote Plas! De vertaling volgt telkens na het origineel:
I hope the title of previous post not too many strange people attracts :-) I actually referred to a form of exhibitionism. Maar aangezien Travestie Compleet de titel van een liedje van Boudewijn De Groot is en ik dat wel leuk klinken vond.... But as cross-dressing Complete the title of a song from Boudewijn De Groot, and I thought that's nice sound ....
Ondertussen zijn de eerste googelaars met snode bedoelingen hier al gearriveerd. Meanwhile, the first googelaars with snode intentions has already arrived. Merkwaardig hoe goed die Blogger - blog scoort in Google . Odd how well that Blogger - blog scored in Google.
Vandaag Super Tuesday in de Verenigde Staten. Today Super Tuesday in the United States. Ik wacht met spanning af wie het zal halen, vooral bij de democraten. I am waiting with bated breath to whom it will get, especially with the Democrats.
Voor de rest zit het me de laatste tijd echt niet mee. For the rest about me the last time really not. Vorig weekend heb ik voor de zoveelste keer op mijn leesbril getrapt. Last weekend I voted for the umpteenth time in my leesbril graduated. Straks weer naar de opticien. Soon back to the optician. Dan naar het ziekenhuis. Then to the hospital.
Het is nu al vijf weken dat mijn moeder in Gent in het ziekenhuis ligt. It is now five weeks that my mother in Ghent in the hospital. Het begint hier weer een echte vrijgezellenbedoening te worden. It starts again a real vrijgezellenbedoening be. Ik zou me moeten herpakken... I would have to herpakken ...
Binnenkort weer in de tuin aan de slag. Soon back in the garden to get started. En opnieuw gaan fietsen. And returning to cycling. Wat vaker van achter die pc vandaan... What often come from behind this PC ...
Geplaatst door De Gentse Zwijger op 11:59 AM 0 reacties Links naar dit bericht Published by The Ghent Zwijger at 11:59 AM 0 comments Links to this message
Labels: buitenland , internet Tags: abroad, Internet
Blijkbaar staat die vertaalfunctie in Google toch nog niet helemaal op punt!
Ik dacht dat ze ondertussen al beter was.
Maar, allez!
Het is toch begrijpelijk - it makes perfect sense!
'iemand' houdt me daar blijkbaar in de gaten over de Grote Plas! De vertaling volgt telkens na het origineel:
I hope the title of previous post not too many strange people attracts :-) I actually referred to a form of exhibitionism. Maar aangezien Travestie Compleet de titel van een liedje van Boudewijn De Groot is en ik dat wel leuk klinken vond.... But as cross-dressing Complete the title of a song from Boudewijn De Groot, and I thought that's nice sound ....
Ondertussen zijn de eerste googelaars met snode bedoelingen hier al gearriveerd. Meanwhile, the first googelaars with snode intentions has already arrived. Merkwaardig hoe goed die Blogger - blog scoort in Google . Odd how well that Blogger - blog scored in Google.
Vandaag Super Tuesday in de Verenigde Staten. Today Super Tuesday in the United States. Ik wacht met spanning af wie het zal halen, vooral bij de democraten. I am waiting with bated breath to whom it will get, especially with the Democrats.
Voor de rest zit het me de laatste tijd echt niet mee. For the rest about me the last time really not. Vorig weekend heb ik voor de zoveelste keer op mijn leesbril getrapt. Last weekend I voted for the umpteenth time in my leesbril graduated. Straks weer naar de opticien. Soon back to the optician. Dan naar het ziekenhuis. Then to the hospital.
Het is nu al vijf weken dat mijn moeder in Gent in het ziekenhuis ligt. It is now five weeks that my mother in Ghent in the hospital. Het begint hier weer een echte vrijgezellenbedoening te worden. It starts again a real vrijgezellenbedoening be. Ik zou me moeten herpakken... I would have to herpakken ...
Binnenkort weer in de tuin aan de slag. Soon back in the garden to get started. En opnieuw gaan fietsen. And returning to cycling. Wat vaker van achter die pc vandaan... What often come from behind this PC ...
Geplaatst door De Gentse Zwijger op 11:59 AM 0 reacties Links naar dit bericht Published by The Ghent Zwijger at 11:59 AM 0 comments Links to this message
Labels: buitenland , internet Tags: abroad, Internet
Blijkbaar staat die vertaalfunctie in Google toch nog niet helemaal op punt!
Ik dacht dat ze ondertussen al beter was.
Maar, allez!
Het is toch begrijpelijk - it makes perfect sense!
woensdag 6 februari 2008
Het wordt tijd dat ik eens Spaans leer!
Ik kende deze video van Shakira niet (vergeef me mijn onwetendheid). Hij heeft wel een hoog Wow!-gehalte. Ik vind Shakira veel beter in het Spaans dan in het Engels. Haar bekendste nummer Wherever, whenever vind ik er een beetje over, een beetje te veel geshake, maar dit...
Mijn beste Shakira, bij deze krijg je een plaatsje in mijn persoonlijke, hypermoderne feminatheek! En wel op de eerste rij!
Zodanig dat als ik nog eens naar mijn eigen blog surf, er ten minste wat te zien is!
Mijn beste Shakira, bij deze krijg je een plaatsje in mijn persoonlijke, hypermoderne feminatheek! En wel op de eerste rij!
Zodanig dat als ik nog eens naar mijn eigen blog surf, er ten minste wat te zien is!
dinsdag 5 februari 2008
Blogger blues
Ik hoop dat de titel van vorige post niet te veel raar volk aantrekt :-) Ik bedoelde eigenlijk meer een vorm van exhibitionisme. Maar aangezien Travestie Compleet de titel van een liedje van Boudewijn De Groot is en ik dat wel leuk klinken vond....
Ondertussen zijn de eerste googelaars met snode bedoelingen hier al gearriveerd. Merkwaardig hoe goed die Blogger- blog scoort in Google.
Vandaag Super Tuesday in de Verenigde Staten. Ik wacht met spanning af wie het zal halen, vooral bij de democraten.
Voor de rest zit het me de laatste tijd echt niet mee. Vorig weekend heb ik voor de zoveelste keer op mijn leesbril getrapt. Straks weer naar de opticien. Dan naar het ziekenhuis.
Het is nu al vijf weken dat mijn moeder in Gent in het ziekenhuis ligt. Het begint hier weer een echte vrijgezellenbedoening te worden. Ik zou me moeten herpakken...
Binnenkort weer in de tuin aan de slag. En opnieuw gaan fietsen. Wat vaker van achter die pc vandaan...
Ondertussen zijn de eerste googelaars met snode bedoelingen hier al gearriveerd. Merkwaardig hoe goed die Blogger- blog scoort in Google.
Vandaag Super Tuesday in de Verenigde Staten. Ik wacht met spanning af wie het zal halen, vooral bij de democraten.
Voor de rest zit het me de laatste tijd echt niet mee. Vorig weekend heb ik voor de zoveelste keer op mijn leesbril getrapt. Straks weer naar de opticien. Dan naar het ziekenhuis.
Het is nu al vijf weken dat mijn moeder in Gent in het ziekenhuis ligt. Het begint hier weer een echte vrijgezellenbedoening te worden. Ik zou me moeten herpakken...
Binnenkort weer in de tuin aan de slag. En opnieuw gaan fietsen. Wat vaker van achter die pc vandaan...
zondag 3 februari 2008
Confessies
Flirt-conversatie: "You look like a boy!"
Ik weet niet of ik daar tevreden of mistevreden mee moet zijn. Compliment of geen compliment.
Ergens weet ik dat ze gelijk heeft.
(misschien wordt deze blog een beetje persoonlijk. Een blog die naam waardig kan dat niet meer vermijden. Tenzij een loutere themablog, bvb een zuiver politieke blog of een fiets- of loopblog. En dat is mijn ambitie niet. Enige "uitstorting van persoonlijke gevoelens" zit in het systeem "blog" ingebakken. Anders is het er geen!).
Ook al is die foto een drietal jaren oud: ik ben in feite geen haar veranderd! Met mijn 48 zie ik inderdaad nog behoorlijk jongensachtig uit, ook al ben ik in snel tempo grijs aan het worden.
Voor een keer een Duitse flirtster, ook al behoort ze tot het netwerk van Vancouver (Canada).
Zei dat ze er als kind altijd van droomde naar Vancouver Island te emigreren. Heeft dat dan ook virtueel gedaan. De meeste van die 'flirtsters' behoren tot de Angelsaksische wereld en dus (behalve Engeland), ver van huis: Canada, de Verenigde Staten, Zuid-Afrika, Australië, Taiwan, Singapore, dat zijn zo de gewone origines.
Blijkt dat er op het internet nogal wat vrouwen van mijn leeftijd - meestal gescheiden en met een of meer kinderen - op zoek zijn naar wat warmte. jongensachtig of niet, ik ben blij dat ik blijkbaar toch nog sommige vrouwen aanspreek. Ik heb hier al complimenten gekregen die je, als man, in het echte leven nooit zal krijgen.
Ik moet toegeven dat ikzelf ook heel recent de cyberseks ontdekt heb. Honi soit qui mal y pense!
Voor het overige ben ik op mijn hoede voor de mails die ik van Facebook ontvang. Kreeg er vanavond een, zogenaamd met mensen die op een afspraak uit zijn, waarvan ik zeker weet dat er sommige net getrouwd zijn, met kleine kinderen thuiszitten of in een relatie. Of geen blind date willen. Ik heb al de e-mails van sommige 'vervelende' dating applicaties geblokkeerd.
Mensen dichter bij elkaar brengen is een nobel doel. Je mag echter niet overdrijven!
Naschrift: ik heb de titel van dit bericht maar veranderd, omdat hij niet accuraat was en teveel hits in Google aantrok.
Ik weet niet of ik daar tevreden of mistevreden mee moet zijn. Compliment of geen compliment.
Ergens weet ik dat ze gelijk heeft.
(misschien wordt deze blog een beetje persoonlijk. Een blog die naam waardig kan dat niet meer vermijden. Tenzij een loutere themablog, bvb een zuiver politieke blog of een fiets- of loopblog. En dat is mijn ambitie niet. Enige "uitstorting van persoonlijke gevoelens" zit in het systeem "blog" ingebakken. Anders is het er geen!).
Ook al is die foto een drietal jaren oud: ik ben in feite geen haar veranderd! Met mijn 48 zie ik inderdaad nog behoorlijk jongensachtig uit, ook al ben ik in snel tempo grijs aan het worden.
Voor een keer een Duitse flirtster, ook al behoort ze tot het netwerk van Vancouver (Canada).
Zei dat ze er als kind altijd van droomde naar Vancouver Island te emigreren. Heeft dat dan ook virtueel gedaan. De meeste van die 'flirtsters' behoren tot de Angelsaksische wereld en dus (behalve Engeland), ver van huis: Canada, de Verenigde Staten, Zuid-Afrika, Australië, Taiwan, Singapore, dat zijn zo de gewone origines.
Blijkt dat er op het internet nogal wat vrouwen van mijn leeftijd - meestal gescheiden en met een of meer kinderen - op zoek zijn naar wat warmte. jongensachtig of niet, ik ben blij dat ik blijkbaar toch nog sommige vrouwen aanspreek. Ik heb hier al complimenten gekregen die je, als man, in het echte leven nooit zal krijgen.
Ik moet toegeven dat ikzelf ook heel recent de cyberseks ontdekt heb. Honi soit qui mal y pense!
Voor het overige ben ik op mijn hoede voor de mails die ik van Facebook ontvang. Kreeg er vanavond een, zogenaamd met mensen die op een afspraak uit zijn, waarvan ik zeker weet dat er sommige net getrouwd zijn, met kleine kinderen thuiszitten of in een relatie. Of geen blind date willen. Ik heb al de e-mails van sommige 'vervelende' dating applicaties geblokkeerd.
Mensen dichter bij elkaar brengen is een nobel doel. Je mag echter niet overdrijven!
Naschrift: ik heb de titel van dit bericht maar veranderd, omdat hij niet accuraat was en teveel hits in Google aantrok.
vrijdag 1 februari 2008
Wouter
Beetje reclame maken voor mijn kleine broertje mag! Ik zou het wellicht beter podcasten, maar dat beheers ik nog niet. Kan iemand me vertellen hoe je dat doet?
Ik heb het programma met Bert Anciaux gezien, of toch stukken ervan. Hij kwam er nog goed uit, geloof ik! Bert is niet te onderschatten! Zijn communicatieve vaardigheden zijn uitstekend. Of hij heeft een goede manager.
Ik heb op De Standaard Online de test ivm de Amerikaanse preidentsverkiezingen afgelegd. Eigenaardig: hier krijg ik 88% Hillary en maar 80% Obama, itt een Amerikaanse test (zie enkele eerdere posts). Het zou De Standaard niet zijn!
Ik heb het programma met Bert Anciaux gezien, of toch stukken ervan. Hij kwam er nog goed uit, geloof ik! Bert is niet te onderschatten! Zijn communicatieve vaardigheden zijn uitstekend. Of hij heeft een goede manager.
Ik heb op De Standaard Online de test ivm de Amerikaanse preidentsverkiezingen afgelegd. Eigenaardig: hier krijg ik 88% Hillary en maar 80% Obama, itt een Amerikaanse test (zie enkele eerdere posts). Het zou De Standaard niet zijn!
Kathleen
Vreemd hoe stil het de vrijdag telkens is in de blogosfeer, of toch bij mij.
Zou dat komen omdat veel mensen niet meer werken de vrijdag? Of al naar het weekend uitkijken?
Vanavond om kwart voor elf Bert Anciaux op Canvas. Het schijnt dat hij recent niet veel meer in de media geweest is :-) Op de rooster gelegd door o.a. Kathleen Cools. Iedereen weet ondertussen dat die lastige vragen kan stellen. Wat een bitch soms, om een populair woord te gebruiken. Ik vraag me dikwijls af hoe die politici daar zo rustig bij kunnen blijven. Hoewel Yves Leterme het onlangs eens zichtbaar moeilijk gehad heeft om zijn kalmte te bewaren.
Ik ga de uitzending proberen bekijken. Ik ben benieuwd.
Zou dat komen omdat veel mensen niet meer werken de vrijdag? Of al naar het weekend uitkijken?
Vanavond om kwart voor elf Bert Anciaux op Canvas. Het schijnt dat hij recent niet veel meer in de media geweest is :-) Op de rooster gelegd door o.a. Kathleen Cools. Iedereen weet ondertussen dat die lastige vragen kan stellen. Wat een bitch soms, om een populair woord te gebruiken. Ik vraag me dikwijls af hoe die politici daar zo rustig bij kunnen blijven. Hoewel Yves Leterme het onlangs eens zichtbaar moeilijk gehad heeft om zijn kalmte te bewaren.
Ik ga de uitzending proberen bekijken. Ik ben benieuwd.
Abonneren op:
Posts (Atom)